30 กันยายน เวลา 14:22Opinion

แชร์ความรู้สึกหลังได้อ่านนิยายเรื่อง 'ฤดูร้อน ดอกไม้ไฟ และร่างไร้วิญญาณของฉัน'

...

คำชี้แจง : หลังจากที่ผ่านมาผมได้นั่งๆ นอนๆ ครุ่นคิดโดยใช้ตัวกลมๆ ของตัวเองพลิกตัวกลิ้งไปมาเสียหลายตลบ (ซึ่งถ้าเปรียบตัวผมเป็นรถยนต์ คงมีสภาพบุบยับเยินไปแล้ว ฮ่าๆ) จนวันนี้ผมได้ตัดสินใจว่าจะยุบเพจหนังสือหน้าชีส (อีกเพจหนึ่งของผม) แล้วทยอยนำข้อมูลที่เคยโพสไว้ในเพจดังกล่าวมารวบรวมเพื่อสร้างซีรี่ย์แชร์ความรู้สึกจากการอ่านนิยายบนเพจหมูแว่นกับเรื่องจิตปาถะนี้แทน (ซึ่งผมนายหมูแว่นต้องกราบขออภัยผู้ติดตามเพจหนังสือหน้าชีสไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ)

...

ชื่อหนังสือ : ฤดูร้อน ดอกไม้ไฟ และร่างไร้วิญญาณของฉัน

ผู้แต่ง : โอตสึ อิจิ

ผู้แปล : คุณพรพิรุณ กิจสมเจตน์

สำนักพิมพ์ : JBOOK สำนักพิมพ์ในเครือ Bliss Publishing

จำนวนหน้า : 140 หน้า

...

ฤดูร้อน ดอกไม้ไฟ และร่างไร้วิญญาณของฉัน เป็นหนังสือที่ประกอบด้วยเรื่องสั้นทั้งหมด 2 เรื่อง ได้แก่

1. ฤดูร้อน ดอกไม้ไฟ และร่างไร้วิญญาณของฉัน และ

2. ยูโกะ

...

โดยเรื่องแรก จะเป็นการเล่าผ่านมุมมองที่เราไม่เคยสัมผัสหรือคุ้นเคยมาก่อน นั้นก็คือ ‘ให้ศพเป็นคนเล่าเรื่องราว’ ซึ่งผู้เขียนก็ทำได้ดีและไหลลื่นมากๆ อารมณ์เหมือนวิญญาณตามติดฆาตกรอย่างไรอย่างนั้นเลย โดยในภาพรวมของเรื่องสั้นเรื่องนี้ เป็นการเล่าเรื่องที่เรียบง่าย อ่านได้เรื่อยๆ สบายๆ เพราะมีโครงเรื่องหลัก (Main Plot) ที่ไม่ซับซ้อนมาก แต่ทีเด็ดหรือจุดขายเลยคือ “การขยี้” ในจุดที่ควรขยี้ ทำให้เรารู้สึกลุ้นตัวโก่งเลยว่า “เฮ้ย! จะเจอหรือเห็นไหมเนี่ย?” ไปตลอดแทบทั้งเรื่อง ตอนจบที่ผู้เขียนสรุปเคลียร์ปมทุกปมได้ครบ แถมเป็นตอนจบผมคิดไม่ถึงเลยว่ามันจะออกมาอีหรอบนี้ (ทำให้ไม่แปลกใจเลยว่าทำไม เรื่องสั้นเรื่องนี้ถึงสร้างชื่อให้กับ โอตสึ อิจิ ในวัย 17 ปีได้แบบงดงามเช่นนั้น) แต่ในโครงเรื่องรอง (Subplot) ผมเดาออกนะว่าใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง ฮ่าๆ

...

เรื่องที่สอง ผู้เขียนพาเราเข้าสู่อีกบรรยากาศนึง ที่ดูลึกลับ เสียวสันหลัง สับสน และน่าติดตามในคราวเดียวกัน เมื่อสาวใช้สงสัยความมีตัวตนอยู่ของคุณผู้หญิงภายในบ้านของมาซาโยชิ (เจ้านาย) เพราะสาวใช้ไม่เคยเห็นตัวและได้ยินเสียงของคุณผู้หญิงเลยซักครั้ง แต่มาซาโยชิกลับยืนยันความมีตัวตนอยู่ของคุณผู้หญิง ใครเป็นฝ่ายผิดปรกติกันแน่? ลงอีหรอบมีเสียวๆ ว่าจะมีผีโผล่มาเปล่าหว่า? ฮ่าๆ ซึ่งตัวผู้เขียนก็เล่าเรื่องได้อย่างยอดเยี่ยม ทั้งๆ ที่บรรยายผ่านมุมมองจากทั้ง 2 ฝ่าย (ทั้งสาวใช้ และมาซาโยชิ) แล้วแท้ๆ แต่กลับ “ขยัก” เก็บข้อมูลบางส่วนเอาไว้ได้อย่างแนบเนียน ทำให้ในช่วงต้นถึงกลางเรื่องดูลึกลับมาก พร้อมกับตอนจบที่หักมุมจนหลังหักเป็นอัมพาตกันไปเลยทีเดียว แต่เรื่องสั้นเรื่องนี้มีบางช่วงที่แอบเนือยๆ อยู่บ้างเหมือนกันนะ

...

ระดับการอ่านแล้ววางไม่ลง (เต็ม 5 ดาว) : ผมให้ ⭐⭐⭐⭐

17
รับชม 1.3k ครั้ง
Renessme
เรื่องนี้ก้อน่าอ่านนะคะนี่ ท่าทางสนุกจังค่ะ
2 ตุลาคม เวลา 04:40
1
หมูแว่นกับเรื่องจิตปาถะ
สนุกดีครับ...โดยเฉพาะเรื่องที่ 2 แอบน่ากลัวด้วย
2 ตุลาคม เวลา 05:19
1
Renessme
จริงค่ะ ฟังแล้วอยากอ่านเรื่องที่ 2 เลย
2 ตุลาคม เวลา 07:40
1
เล่าเรื่อง.แบบติดหน้าจอ
ไม่เคยอ่านมาก่อนเลยนะเนี่ย
1 ตุลาคม เวลา 07:50
1
หมูแว่นกับเรื่องจิตปาถะ
ปัจจุบันผลงานของนักเขียนท่านนี้ มีออกมาหลายเล่มมากๆ จนผมตามไม่ทันแล้วครับ ฮ่าๆ
1 ตุลาคม เวลา 08:06
เล่าเรื่อง.แบบติดหน้าจอ
ครับ​ จะคอยติดตามเรื่องต่อๆไปนะ
1 ตุลาคม เวลา 09:56
1
1 ตุลาคม เวลา 09:56
มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เข้าใจยาก
ไม่เคยอ่านนิยายแปลเลยค่ะอ่านแต่นิยายไทย แต่ดูน่าสนใจดี
1 ตุลาคม เวลา 00:58
1
หมูแว่นกับเรื่องจิตปาถะ
สลับกันเลยฮะ...ผมกลับอ่านแต่นิยายแปลเป็นหลัก
1 ตุลาคม เวลา 02:30
1
แอดพี่บี @bangkoklife
เคยผ่านตามาแต่ยังไม่เคยอ่านเลยครับ น่าสนใจมากๆ
30 กันยายน เวลา 14:34
1
หมูแว่นกับเรื่องจิตปาถะ
เรื่องแรกเนื้อเรื่องไม่ได้ซับซ้อนอะไรมาก...แต่ผู้เขียนเขากลับบรรยายได้ชวนลุ้นมากครับ
30 กันยายน เวลา 14:45
1