9 ตุลาคม เวลา 04:47Lifestyle

วันนี้อยากเล่าเรื่อง

รสชาติอาหารที่ไม่อยากคุ้นเคย

ต่อจากโพสต์ที่แล้วครับ

รถติดกลางเขาระหว่างเดินทางจากเมืองเมียวดีไปเมืองย่างกุ้ง

ติดนานติดหนักหกเจ็ดชั่วโมงแล้ว

เสบียงประเภทขนมนมเนยก็หมด

คนพม่าที่เดินทางก็สบายๆเพราะมีอาหารการกินมาขาย เป็นอาหารชั้นสูง

(เพราะใส่ถาดทูนหัวมาขาย อันนี้พูดเอาขำนะครับ)ยังไงก็ต้องกินเพราะเริ่มหิวแล้ว

มาๆลองดูกันรสชาติจะเป็นยังไง

สั่งมาเลย สั่งแบบไหนเหรอพูดพม่าก็ไม่เป็น

วิธีการคือ ใช้มือทีมีให้เกิดประโยชน์

นิ้วชี้ชี้ไปที่อาหารแล้วก็ใช้นิ้วชี้อีกนั่นแหละ

บอกจำนวนนับหนึ่ง

ได้อาหารมาหนึ่งอย่าง อุดมไปด้วยไขมันทุกอย่าง

เพราะมีแต่น้ำมันเยิ้มมากถึงมากที่สุดในทุกเมนู

ลองกินคำแรกบอกเลยว่ามันมีกลิ่นเครื่องเทศประมาณของอินเดีย

และลิ้นได้สัมผัสน้ำมันเยิ้มๆนั้น มันเลี่ยนๆฉุนๆ ประสมประเสกัน

โอ้..รสชาติมันทำให้ไม่อยากจะกินต่อเลย แม่ค้าก็ให้ข้าวเยอะมาก

และสายตาของแม่ค้าก็จับจ้องการกินของผมอยู่ จ้องเหมือนไม่เคยเห็นคนกินข้าว

การกินของผมต้องใช้คำว่า กล้ำกลืนฝืนทนเพราะไม่อยากให้แม่ค้าที่จ้องมองอยู่ผิดหวัง แล้วในที่สุดมันก็เกือบหมดจาน

ความจริงผมก็ชอบกินอาหารริมทางครับ

เพราะมันง่ายและประหยัดทั้งเงินและเวลา เหตุผลอีกอย่างที่ชอบกินอาหารริมทาง

เพราะว่าเคยคิดจะลองกินกลางทางแล้วกลัวรถจะเหยียบเลยชอบที่จะกินริมทาง555

มันปลอดภัยดี

ขอบคุณที่อ่าน ขอบคุณที่ชอบ(รึเปล่า)

ยังไงๆก็ขอบคุณมากครับ

รักนะทุกคน

31
ธนิตา
แวะมาเป็นกำลังใจให้นะค่ะอยากฟังเรื่องเล่าจากพม่าอีกค่ะ
13 ตุลาคม เวลา 00:17
Si nin
เยิ้มจริงๆ แวะมาติดตามค่ะ
9 ตุลาคม เวลา 16:17
1
มิสเตอร์บอม
น้ำมันเยอะจริงๆครับ
9 ตุลาคม เวลา 15:58
1
^ _ ^ แมวพิมพ์ ~
ขอบคุณที่มาถ่ายทอดเรื่องราวดีๆให้รับรู้นะครับ เพจแมวขอติดตามและเป็นกำลังใจให้ครับ
9 ตุลาคม เวลา 15:47
1
The Knowledge ความรู้สำคัญกว่าทองคำ
น้ำมันเยิ้มๆเลยตรับ
9 ตุลาคม เวลา 15:35
1
[ ชีวิตดี มีตังใช้ ]
แวะมาติดตามจ้าา อิอิ
9 ตุลาคม เวลา 10:19
1
มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เข้าใจยาก
ถ้าอาหารที่แปลกๆ ไม่คุ้น ก็กินไม่ได้เยอะเหมือนกันค่ะ
9 ตุลาคม เวลา 05:58
1
KATO
ชั่วโมงนั้นคงคิดว่า "กินเพื่ออยู่" ครับ กลับบ้านเราค่อย "อยู่เพื่อกิน" ก็แล้วกัน กดติดตามเป็นกำลังใจกันครับ
9 ตุลาคม เวลา 05:15
1