เรื่องราวดีๆที่ พี่”ของพี่”☺️

🗣️หยุดคนกักขฬะ​ไร้มารยาทขาดเหตุผล

เเละเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง​ด้วยอะไรดี?🙅‍♂️

นี่คือคำถามที่เชื่อว่าคนทำงานจำนวนไม่น้อย

มีคำถามในใจอยู่บ่อยครั้งเมื่อต้องเผชิญกับ

เจ้ากรรมนายเวรในรูปของผู้ร่วมงานหรือลูกค้า

ที่ถือว่าเงินตราคือพระเจ้า (จะทำต่ำทรามอย่างไร

กับเราก็ได้)

คงมีสักครั้งที่ชีวิตต้องเจอมารผจญ​ในรูปแบบต่างๆ

คำพูด น้ำเสียง สีหน้า การกระทำ​ ของลูกค้า

เจ้านาย หัวหน้า ผู้จัดการ M.D. CEO หรือเพื่อนร่วมงานที่ข่มได้ข่มดี จิกได้จิกดี หยาบคาย ไร้เหตุผล

เอาตัวเองเป็น​ศูนย์กลาง​ของ​จักรวาล​ ฉันต้องถูก

ฉันจะเอาอย่างนี้ ฉันคิดอย่างนี้ ฉันเป็นของฉันอย่างนี้ นี่คือบัญชาจากสรวงสวรรค์​ ใครจะทำไม

คนที่ทำกับคนอื่นอย่างที่กล่าวถึงในย่อหน้าก่อนนี้

คงมีพื้นฐาน​ในชีวิตที่หลากหลายเเต่มีสิ่งหนึ่งที่

เหมือนๆกันคล้ายๆกันในผู้คนเเบบนี้คือ ความบกพร่อง​ละเลยในการให้เกียรติ​ผู้​อื่น เคารพ​ใน​ศักดิ์ศรี​ความเป็นมนุษย์​เเละต่อมสำนึกเอาใจเขามาใส่ใจเราไม่ทำงานตามที่มันควรจะเป็น

ลูกค้า​ผู้ว่าจ้างงาน ที่ถือว่าเงินคือพระเจ้าในเมื่อว่า​จ้างเเล้วจะเอาเงินฟาดหัวโขกสับอย่างไร​ก็ได้นั้น

เป็น​ลูกค้าที่น่าสงสาร เพราะยิ่งเขาทำพฤติกรรม

ต่ำทราม​มากเพียงใด​ เขายิ่งเดินออกไปจากเส้นเเบ่งเเห่งความเป็นมนุษ​ย์กับความเป็นสัตว์​เดรัจฉาน

มากขึ้นไปทุกที

เพราะท้ายสุด​ สุดท้าย​ของชีวิตเราทุกคนเเล้ว

ปกติ​ชน เเละวิญญูชน​จะสรรเสริญ​และจดจำว่า

คนคนนั้นมีความดี มีเสน่ห์​ น้ำใจเเละการให้เกียรติ

ผู้อื่นมากเพียงใด ไม่ใช่ยศศักดิ์​ ตำเเหน่ง หน้าที่การงาน หรือคนคนนั้นร่ำรวยมากเพียงใด

หัวหน้า​ เจ้านาย ผู้จัดการ M.D. CEO. ที่มีพฤติกรรม

นั่งบนหัวคนแต่ไม่เคยได้เข้ามานั่งในใจคนก็เป็นบุคคลที่น่าสงสารควรจะเมตตาต่อเขาอย่างเข้มข้น

เพราะยศ ตำเเหน่ง อำนาจการบังคับบัญชา​ ที่เรียกว่าหัวโขน​ล้วนเป็นสิ่งสมมุติ​ มีได้ก็หมดได้ มาได้ก็ไปได้ มีเกิดขึ้นตั้งอยู่​เเละดับไป เมื่แถึงวันที่เขาเสื่อมยศเสื่อมตำเเหน่งหรือเกษียณ​วานหมดเวลาความรับผิดชอบ​ของเขา หากเขาไม่เคยได้เข้าไปนั่งในใจคน

เเล้วล่ะก็ เหลียวหลังไปคงมองไม่เห็นใคร ไม่สามารถชนะใจใครด้วยความดีหรือพระคุณ​ได้

เพราะตลอดการทำงานที่ผ่านมาใช้เเต่พระเดช

หรือฤทธิ์​เดช เมื่อสิ่งนี้หมดไปก็คงเหลือเเต่ความว่างเปล่าเเละผู้คนคงโล่งใจดีใจที่พวกเขาพ้นไปเสียที

สุดท้ายคำถามข้างต้นของงานเขียนนี้ ไม่มีคำตอบให้ได้ มีเเค่ทางเลือกเเละข้อคิดว่าเมตตาธรรม​เป็นคุณ​ธรรม​ที่จำเป็นอย่างมากสำหรับชีวิตมนุษย์

ยิ่งสำหรับคนที่ไร้มโนธรรม​เเล้วด้วยล่ะก็ยิ่งจำเป็น

มากๆ เพราะเลือดไม่สามารถล้างด้วยเลือด

น้ำครำไม่สามารถล้างด้วยน้ำครำ สงครามเเละความรุนแรง​ไม่สามารถยุติได้ด้วยความรุนเเรงเเละการประทุษร้าย​ เเต่สันติภาพ​เริ่มต้นในใจเรา

บางทีการเมตตา ให้อภัยเเละเเผ่พลังบวกอุทิศ

ส่วนบุญ​ส่วนกุศล​ไปให้คนกักขฬะ​ ไร้มารยาท

ขาดเหตุผล​และเอาตัวเองเป็น​ศูนย์กลาง​ในที่ทำงาน

หรือลูกค้าธุรกิจ​การงานที่เราต้องเผชิญ อาจเป็น

ทางเดียวทีาเราไม่ต้องจองเวรจองกรรมต่อกันใน

ชาติในภพต่อไปก็เป็นได้

สุดท้ายมนุษย์​เราก็ไม่เหลืออะไรเลย

ในวาระสุดท้าย​วายชนม์​ของชีวิต

วัวควายช้างยังมีเขามีหนังให้ได้

ยังประโยชน์​เเก่ผู้คนเเก่โลก

มนุษย์​คงเหลือเพียง

คุณ​งามความดีเท่านั้น

ที่ให้คนรุ่นหลังได้รำลึกเเละกล่าวถึง

เราที่ยังมีชีวิต​อยู่​คงต้องเลือกแล้วว่า

อยากให้ผู้คนกล่าวขานเเละรำลึก

ถึง​เราในทางใดเเละพูดถึง​เราว่าอย่างไร

เราคงต้องเลือกเเละเตือนใจตัวเอง

ให้ถ้วนถี่ก่อนเเสดงพฤติกรรม​ต่างๆนั้นออกมา

มาจากฟากฟ้าไกล
กฎข้อที่หนึ่ง เจ้านายถูกเสมอ กฎข้อที่สอง ถ้าเจ้านายผิด ให้ไปดูข้อที่หนึ่ง ทำได้อย่างเดียวครับคือทำใจ เพียงแต่ว่าเมื่อไหร่ที่เราเป็นเจ้านาย อย่าไปทำในสิ่งที่เราเคยโดนมาแล้ว หรือที่เราไม่ชอบก็แล้วกัน
14 พ.ย. 2019 เวลา 15:55