โพสต์


พยาบาลกับผ้ากันเปื้อน
งานการเป็นพยาบาลเป็นงานหนัก
คนส่วนมาก คงพอจะเข้าใจในส่วนนี้
เป็นงานบริการทางการแพทย์ที่
เหนื่อยทั้งทางร่างกายและจิตใจ
พอสมควร
Cr.pixabay
แรงกดดันทั้งเรื่องเวลาการทำงานที่ทำให้นาฬิกาชีวิตเราไม่เหมือนคนอื่น
ภาระงานทั้งในส่วนงานเอกสาร งานดูแลคนไข้ งานบริหารจัดการต่าง ๆ
ยังไม่รวมงานเสริมของทาง
โรงพยาบาลเป็นกรณี ๆ อีกนะคะ
เรียกว่า บางทีก็รู้สึกได้ว่า ตัวเองนั้น
"เป็นมนุษย์ต่างดาวรึเปล่า" ทำอะไร
มากมายจังเลยเรา...555
อยากจะบอกว่า ถึงจะเหนื่อย
แต่เต็มใจทำนะคะ เพราะปูเป้
รักในงานพยาบาลมากเลยค่ะ
ขึ้นชื่อบทความไว้ นี่ยังไม่ได้เขียนถึงเลย มาเข้าเรื่องกันดีกว่า พรรณนามา
ตั้งมากมาย
พยาบาลกับผ้ากันเปื้อน
คืออะไร.....
ปูเป้มองว่า พยาบาลกับผ้ากันเปื้อน
มีอะไรคล้าย ๆ กันนะคะ
ผ้ากันเปื้อน เราใช้เพื่อป้องกัน ไม่ให้ตัวเราและชุดที่เราใส่ เปื้อนกับอาหารการกิน เวลาเรากินอาหาร ใช่ไหมคะ
และหากมีอาหารหก เลอะเทอะ เปรอะ
เปื้อน สิ่งที่จะรับเอาความเปรอะเปื้อนนั้นแทนตัวเรา แทนเสื้อผ้าอันสวยงาม
ของเราก็คือ....
"ผ้ากันเปื้อน"
ต่อให้ผ้ากันเปื้อนจะเลอะเทอะขนาดไหน ตราบใดที่เสื้อผ้าของเรายังสะอาด ก็ถือว่าผ้ากันเปื้อนยังทำหน้าที่ของความเป็นผ้ากันเปื้อนได้อย่างสมบูรณ์ เรียบร้อย
ไม่เคยมีใครตำหนิเมื่อเห็นว่าผ้ากันเปื้อนเลอะเทอะ เพราะทุกคนรู้ว่านั่น
คือหน้าที่ของผ้ากันเปื้อน
ผ้ากันเปื้อน ต้องยอมเปื้อน เพื่อให้เสื้อผ้า ไม่เปื้อน
งานพยาบาลก็เช่นกันค่ะ
ความเปื้อนในงานพยาบาล ก็คือ
พยาบาลต้องเป็นคนที่อยู่ท่ามกลาง
คนหลายคนที่เต็มไปด้วยความเจ็บป่วย ความเครียด ซึ่งย่อมหนีไม่ผล
การแสดงออกซึ่งอารมณ์และคำพูด
ที่อาจไม่ดี ไม่ไพเราะ และกดดัน
คนไข้เจ็บ ป่วยไข้ อาจจะอารมณ์เสียใส่พยาบาล
ญาติคนไข้ ทุกข์ใจ ไม่สบายใจเพราะคนของตัวเองป่วย อาจจะอารมณ์เสีย
ใส่พยาบาล
บุคคลากรหน่วยอื่น แผนกอื่น เมื่อเกิดปัญหาในการทำงาน ก็อาจจะอารมณ์เสียใส่พยาบาล
เมื่อเราอยู่ตรงกลางระหว่างทุกคน
เราก็เหมือนผ้ากันเปื้อนระหว่างทุกคน
เราต้องดูดซับความโกรธ
ความหงุดหงิด ความไม่พอใจเอาไว้กับตัวเพื่อให้หน้าที่หลัก คือการดูแลรักษาผู้ป่วยดำเนินต่อไปได้ด้วยความเรียบร้อยที่สุด
เมื่อเราเปื้อนด้วยอารมณ์ไม่ดีเหล่านี้สะสมไว้ หากเราไม่ทำความสะอาดเสียบ้าง วันต่อไป เราต้องไปทำหน้าที่เป็นผ้ากันเปื้อนอีก เราก็จะเลอะจนดูไม่ได้ หรือไม่ผ้ากันเปื้อนชิ้นนี้ก็ถึงกับขาดวิ่นไปเลยทีเดียว
เราจึงต้องเอาสิ่งไม่ดีที่รับมาในผ้ากันเปื้อนที่ชื่อว่า พยาบาล กลับมาทำความสะอาดซะ ล้างออกจากใจ ล้างออกจากความทรงจำให้หมด เตรียมพร้อมรับภาระหน้าที่ในวันใหม่ ให้ดีที่สุดเสมอ
เราบังคับให้ใคร ๆ พูดดี ทำดี กับเราไม่ได้ทุกคนนะคะ โดยเฉพาะงานพยาบาล ที่ต้องอยู่ท่ามกลางคนที่มีความทุกข์กาย ทุกข์ใจ
เพราะฉะนั้นสิ่งที่เราทำได้คือ ผ่อนหนักให้เป็นเบา มีเมตตาต่อคนอื่นให้มาก ๆ มองทุกอย่างให้เป็นเรื่องปกติ เราถึงจะทำหน้าที่ต่อไปได้อย่างสมบูรณ์
ความจริงยังมีอีกหลายอาชีพที่เขายอมเปื้อนทั้งเปื้อนจริงๆและเปื้อนที่ใจหรือที่อารมณ์นะคะ ยังไงอยากให้ทุกคนช่วยเอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง อย่ายึดเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของโลก
ใจเขาใจเรานะคะ
ทุกคนมีชีวิต มีจิตใจ
มีครอบครัว มีปัญหาส่วนตัว
มีเรื่องอื่น ๆ ที่ต้องคิดมากมาย
มองด้วยใจเป็นธรรม ดีที่สุดค่ะ
ปูเป้ ยินดีเป็นพยาบาลกันเปื้อน
เพื่อทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุดนะคะ
Cr.pixabay.com
ที่มา:พยาบาลผ้ากันเปื้อน:ผีเสื้อ
นักเดินทาง
เรียบเรียง:การเดินทางของผีเสื้อ🦋
โพสต์ที่เกี่ยวข้อง
ความคิดเห็น
เกษตรเอส
เป็นพยาบาลที่น่ารักมากครับ
24 พ.ย. 2019 เวลา 06:29
meeyou
งานพยาบาลเป็นงานหนักมากครับ
17 พ.ย. 2019 เวลา 13:29
I'm happy.
รอยยิ้มปูเป้เอาชนะทุกสิ่งได้ เราเชื่ออย่างนั้น ใฝ่กระทำความดีให้มีจิตโสภา สร้างแต่ความเมตตาหาความสุขสันต์ไป จะสบความสุขสันต์สำคัญที่ใจ เฝ้าแต่ยิ้มสู้ไปแล้วใจชื่นบาน 😊
17 พ.ย. 2019 เวลา 12:35
เรื่องเล่าจากดาวนี้
เป็นกำลังใจให้คุณปูเป้นะคะ ✌💕
17 พ.ย. 2019 เวลา 09:50
1
การเดินทางของผีเสื้อ 🦋
ขอบคุณค่ะคุณแบม
17 พ.ย. 2019 เวลา 10:21
1
สุขสร้างได้ by meสุขจัง
สู้นะคะ พยายาลคนเก่ง ✌🌺
17 พ.ย. 2019 เวลา 06:12
1
การเดินทางของผีเสื้อ 🦋
ขอบคุณค่ะพี่มีสุข
17 พ.ย. 2019 เวลา 10:21
16 พ.ย. 2019 เวลา 15:49
1
17 พ.ย. 2019 เวลา 10:21
ธนน ใจสินธุ์
เราก็เป็นพยาบาลชาย สู้ๆเช่นกันนะครับ
16 พ.ย. 2019 เวลา 14:43
1
16 พ.ย. 2019 เวลา 14:53
พี่ติ แอฟโฟร่
เป็นกำลังใจให้น่ะ
16 พ.ย. 2019 เวลา 13:24
1
16 พ.ย. 2019 เวลา 14:53
1
The light of life บุญญพลัง
ใจเขาใจเรา รูปสุดท้ายแอบหลอน....
16 พ.ย. 2019 เวลา 12:46
1
การเดินทางของผีเสื้อ 🦋
รูปปิดท้ายจะได้ไม่เครียดค่าาา
16 พ.ย. 2019 เวลา 14:53
1
The light of life บุญญพลัง
นอนไม่หลับเลยทีนี้5555
16 พ.ย. 2019 เวลา 14:55
Cloud💦
เข้าใจเลยครับพี่พยาบาล
16 พ.ย. 2019 เวลา 08:18
1
16 พ.ย. 2019 เวลา 14:53