โพสต์


จินตนาการที่หายไป
ในช่วงวัยที่เติบโตขึ้น
เคยสงสัยไหมว่าเพราะอะไร?
ตอนเราเด็ก ๆ เรามองอะไร ก็สดใส
มองอะไรก็กลายเป็นของสวยงาม
มองอะไรก็กลายเป็นของในจินตนาการได้หมดทุกอย่าง
Cr.pixabay.com
ทำไมเมื่อเราเติบโตขึ้นมา
เป็นผู้ใหญ่ จินตนาการแบบนั้น
ทำไมมันหายไปไหนหมด
ตอนเราเป็นเด็ก
เราสามารถเอากระดาษมาวาดมั่ว ๆ แล้วตัดเป็นตัวการ์ตูน กลายเป็น
เจ้าหญิง เจ้าชาย ไม้กายสิทธิ์
เราสามารถเอาไม้แบดมินตัน
มาเล่นเป็นกีตาร์ เอากะละมังซักผ้าของคุณแม่มาตีเป็นกลอง
เอาไม้พลองลูกเสือสำรองมาเป็น
ขาตั้งไมโครโฟน555
เรามองใบไม้ กลายเป็นเงินยี่สิบบาท
เรามองกองทรายให้กลายเป็นหาดบางแสน เรามองอะไร ๆ ให้กลายเป็นจินตนาการได้ทุกอย่าง ไม่มีข้อยกเว้น
เมื่อเราเริ่มเติบโตเป็นผู้ใหญ่ จินตนาการของเราเริ่มหายไป
เราเริ่มบอกกับตัวเองว่าจินตนาการนั้นไม่สำคัญกับฉันอีกแล้ว เพราะฉันรู้แล้วว่า กีต้าร์คืออะไร เจ้าหญิง เจ้าชายไม่ใช่กระดาษ หาดบางแสนอยู่ที่ไหน และกะละมังคุณแม่เป็นพลาสติค จะเอามาตีเป็นกลองไม่ได้
จินตนาการของฉันเริ่มหายไป
ปูเป้คิดว่า สาเหตุที่เรามีจินตนาการ
ที่ลดลงเมื่อเป็นผู้ใหญ่ มีสองสาเหตุ
🏵️สมองเราไม่มีพื้นที่เพียงพอให้ สมองส่วนจินตนาการได้ทำงาน
เมื่อเราเติบโตขึ้น เรามีเรื่องที่ต้องจำ
เรื่องที่ต้องคิด เรื่องที่ต้องเก็บไว้ในสมองมากมาย ส่วนมากเป็นส่วนที่ต้องใช้สมองส่วนความจำเสียด้วย ทำให้สมองส่วนจินตนาการแทบจะไม่ได้ใช้งาน
🌺ผู้ใหญ่มักเข้าใจว่าจินตนาการ
สามารถได้มาจากการคิดเอาเองได้
เรามักเข้าใจว่า เวลาเราต้องการจินตนาการเรื่องใด ๆ การสร้างไอเดียใหม่ๆ เราสามารถ ใช้วิธีนั่งคิดเอาได้
ซึ่ง ปูเป้ว่ามันไม่ใช่ จินตนาการต้อง
มาจากการสร้างสิ่งแวดล้อมให้เกิดจินตนาการเท่านั้น
มันไม่สามารถบังคับให้เกิดขึ้น ด้วยการคิดเอาได้ เราจะสังเกตุได้ว่าคน
ที่มีอาชีพที่ต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์
ซึ่งก็หมายความว่าต้องใช้จินตนาการสูงในการทำงาน คนเหล่านั้นมักจะชอบออกเดินทางเพื่อสร้างสิ่งแวดล้อมให้ชีวิตใหม่ ๆ หรืออ่านหนังสือ พูดคุยกับผู้คน เพื่อรับเอาสิ่งแวดล้อมทางความคิดใหม่ ๆ เข้ามา
พอทุกอย่างพอเหมาะ พอดี สมอง
ส่วนจินตนาการจะทำงานของมันเอง
ไอเดียใหม่ ๆ จะเกิด ความคิดสร้างสรรค์จะมา เรื่องธรรมดาก็มองให้แตกต่างได้ ในเวลาที่จินตนาการ
ทำงานเต็มที่
Cr.pixabay.com
ยิ่งเรามาเป็นนักเขียน
หากเราต้องการสร้างสรรค์งานเขียน
แนวใหม่หรือเนื้อหาใหม่ ๆ ปูเป้ว่าการมีจินตนาการสำคัญมาก อย่างปูเป้เขียนนิยายยิ่งต้องใช้จินตนาการสูง
เพราะเรื่องราวมันยาว ตัวละครเยอะต้องมีเหตุการณ์เกิดขึ้นตั้งมากมายในนิยายของปูเป้
การสร้างสิ่งแวดล้อมให้เกิดจินตนาการจึงสำคัญมากสำหรับปูเป้
และสิ่งแวดล้อมที่ปูเป้เกิดจินตนาการ
ได้ดีก็คือ...
ความสงบ
ใช่ค่ะ บางทีความสงบนี่แหละ
คือสิ่งแวดล้อมที่ปลุกจินตนาการ
อันหลับไหลของเราได้ดี
วัน ๆ เราพบเจอเรื่องราวมากมาย จนเราไม่มีเวลาจัดเรียง จัดระเบียบ มันทำให้ในสมองเรามันดูยุ่งเหยิงไปหมด
ถ้าเราได้อยู่คนเดียวบ้าง
อยู่ในที่เงียบ ๆ บ้าง
อยู่ในพื้นที่ส่วนตัวของเราบ้าง
พอเราได้จัดเรียงเรื่องราวประจำวัน
เรียบร้อย สมองเราถึงจะพอมีพื้นที่ว่าง
เราอาจจะเปิดเพลงฟัง ดูหนังสักเรื่อง
หรือนอนหลับสักตื่น พอความสดชื่นพอมี คราวนี้จินตนาการจะเริ่มทำงาน
มีคนเคยบอกว่า...
เด็กเห็นอะไร ก็จินตนาการได้หมด
ผู้ใหญ่เห็นอะไร ก็ทำลายจินตนาการ
ได้หมด
สิ่งใหม่ ๆ เกิดได้ จากจินตนาการทั้งนั้นค่ะ เพราะฉะนั้นอย่าปิดกั้นมันด้วยคำว่า.....
"มันไม่เคยมีมาก่อน" เลยนะคะ
ที่มา:การเดินทางของจินตนาการ
:ผีเสื้อนักเดินทาง
เรียบเรียง:การเดินทางของผีเสื้อ🦋
โพสต์ที่เกี่ยวข้อง
ความคิดเห็น
เกษตรเอส
ดีงามมากๆครับ
24 พ.ย. 2019 เวลา 06:49
pornthep realtime
ไฟมันมอดไปตามกาลเวลา
17 พ.ย. 2019 เวลา 19:24
การเดินทางของผีเสื้อ 🦋
ลองจุดอีกครั้ง ชีวิตจะได้มีอะไรใหม่ๆเพิ่มขึ้นค่า
18 พ.ย. 2019 เวลา 00:50
17 พ.ย. 2019 เวลา 18:41
การเดินทางของผีเสื้อ 🦋
ลองเปิดใจดูนะคะ ^^
18 พ.ย. 2019 เวลา 00:49
1
KhunKidD
ถ้าใจลอยคิดเรื่องนู่นนี่เรื่อยเปื่อย ประหนึ่งนิยายหลังอ่านนิยายจบตอนเป็นจินตนาการ...ผมยังพอมีจินตนาการอยู่นะ 5555🤣
17 พ.ย. 2019 เวลา 15:23
การเดินทางของผีเสื้อ 🦋
นั่นก็เป็นจินตนาการอีกแบบค่า
18 พ.ย. 2019 เวลา 00:49
1
เรื่องของลุง..ทัฟฟี่
มันจะมีจุดนึง ที่ความคิดเราจะไหลพร่ำพรูออกมาเหมือนเปิดก็อกน้ำ
17 พ.ย. 2019 เวลา 14:57
18 พ.ย. 2019 เวลา 00:48
1
Si nin
จินตนาการเกิดได้จากสิ่งรอบตัว ต้องสร้างด่วนเลยค่ะ 😊❤️
17 พ.ย. 2019 เวลา 14:47
การเดินทางของผีเสื้อ 🦋
แค่ไม่ตีกรอบให้ตัวเองเดี๋ยวจอนตนาการก็หลั่งไหลค่า
18 พ.ย. 2019 เวลา 00:48
meimint-KK
ทุกวันนี้มีสมองหรือเปล่าก็ไม่รู้นะคะ สงสัยตัวเองมากกกก555🤣🤣🤣
17 พ.ย. 2019 เวลา 14:41
1
การเดินทางของผีเสื้อ 🦋
มีสิคะคุณมิ้นน🤗
17 พ.ย. 2019 เวลา 14:48
1
meimint-KK
ขอบคุณค่ะ😂😂
17 พ.ย. 2019 เวลา 21:43
เล่าหุ้นให้มันง่าย
จินตนาการสร้างสิ่งใหม่ๆเสมอครับ ผมว่าจริงเลยที่การได้ไปท่องเที่ยว พูดคุยทำให้เราได้ไอเดียใหม่ๆครับ คุณปูเป้
17 พ.ย. 2019 เวลา 14:38
1
17 พ.ย. 2019 เวลา 14:48
1
ครูศิลป์อยากเล่าเรื่อง
จินตนาการสำคัญจริงๆนะคะ เด็กทุกคนชอบมีจินตนาการ เราจึงเห็นเด็กหลายๆคน ชอบนั่งพูดกับตุ๊กตา แสดงบทบาทสมมุติ เล่นพ่อแม่ลูก เล่นขายของ
17 พ.ย. 2019 เวลา 13:15
1
17 พ.ย. 2019 เวลา 14:47
1
I'm happy.
จินตนาการว่าฟะฟากับกเว็นนี่จูงมือผมไปเดินเล่นที่วงแหวนดาวเสาร์ บนวงแหวนมีประตูที่เปิดไปเจอโลกประหลาดที่ชื่อล้วนเป็นคำผวน ทันใดก็เห็นชานาวเดินฮัมเพลงว่ามื้อเย็นจะได้กินผัดเผ็ดเงาหู่ หนานูได้ยินเข้าก็วิ่งไปบอกหมาปู่ผู้อาวุโสในป่า หมาปู่จึงขอให้ช้ายพรางกับโสติงจ้าเป่าไปช่วยเป็นด่านหน้า และให้หมอขีตามไปเผื่อช่วยรักษาเงาหู่ ชานาวเห็นช้ายพรางกับโสติงจ้าเป่าแต่ไกล ก็หันไปคว้ามั้มหน้าสายกับโม่อีตี้ดเตรียมส
17 พ.ย. 2019 เวลา 12:24
การเดินทางของผีเสื้อ 🦋
มาช้า แต่มาเยอะนะคะ
17 พ.ย. 2019 เวลา 14:47
1
I'm happy.
มาเฉพาะวันอาทิตย์อ่ะ ช้าทุกโพสต์แน่นอน 😅
17 พ.ย. 2019 เวลา 14:53