29 พฤศจิกายน เวลา 10:28

📢ทริปเที่ยวมั่วๆทัวร์กากกาก ตอนสองมาแล้วขอรับ เมื่อวานเล่าถึงตอนลงเรือข้ามคลอง..

เอ้ยล่องเรือข้ามจากฟุกุโอกะที่ท่าเรือHakata

คืนนั้นเจอฝน

คืนนั้นคลื่นกระทบเรือ..ดังปั้กๆตลอดทั้งคืน

คืนนั้น..นอนแล้วรู้สึกถึงการมีก้อนไขมันที่กลิ้งไปมา

อาหารที่กินทั้งมวลเกิดการยักย้ายถ่ายเท แต่ก็ต้องระงับไว้ด้วยมื้อเย็นห้าร้อยกว่าบาท

และแล้ว

เรือก็เทียบท่าเมืองปูซาน เกาหลีใต้

ประเทศไทยเป็นประเทศเดียว ที่นั่นให้การต้อนรับขับสู้อย่างผู้ทรงเกียรติ

เราจะมีช่องทางพิเศษ

ไทยแลนด์โอนลี่...ขอบคุณบรรดาผีน้อยที่ทำให้เราไม่ต้องต่อคิว

แต่..ดีใจไม่นาน

ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงในการสัมภาษณ์ดั่งญาติสนิทที่ไม่ได้เจอกันนาน

"คุณคือคนไทยรึคะ"

"เชิญทางนี้ค่ะ"

ว่าแล้วตม.หญิงก็ผายมือเชื้อเชิญชายหนุ่มไปช่องทางสุดท้าย

"เอ่อ..คุณเป็นเว็ทหรือคะ"เจ้าหน้าที่เช็คใบตม.

"อ'า..ใช่ครับ"

"ดูจากพาสปอร์ตแล้วคุณไปญี่ปุ่นบ่อยนะคะ"

"ใช่ขอรับ..10ครั้งเห็นจะได้"

"ไปทำไมคะ"

"ท่องเที่ยวครับ"

"คุณใช้เวลาท่องเที่ยวในแต่ละครั้งนานขนาดไหน ทำไมไปบ่อยจัง"

"เอ่อ..4หรือ5แต่ไม่เกิน1อาทิตย์

เป็นประเทศที่สวยครับ"(แอบพลาดนิดหน่อยชมญี่ปุ่นเกินหน้า)

"คุณมาทำอะไรที่เกาหลี คุณมาครั้งแรกเหรอ"

"เอ่อ..ผมชอบถ่ายรูปครับ ผมเห็นวัดนี่ดูสวยดีจากในรูป " พร้อมกับยื่นแปลนการเดินทางให้ เจ้าหน้าที่สาวดู

"งั้นคุณมีรูปที่คุณไปเที่ยวในมือถือมั้ย ขออิฉันดูหน่อย"

"นี่ครับ "ผมเปิดBDให้ดู...

"สวยมั้ยครับ..นี่ตอนไปใต้หวัน ฮ่องกง เดือนนี้เอง"

เจ้าหน้าที่ดูภาพแล้วสีหน้าพึงพอใจ แต่สะดุดตรงที่ว่า..เดือนนี้เอง..(แอบพลาดอีกแล้ว)

"คุณเป็นเวททำไมเที่ยวได้บ่อย"

"เอ่อ..กระผมเปิดคลินิกส่วนตัว กระผมสามารถจัดการได้"(อุ้ย..พูดดูดี555)

"นี่คุณเหรอ."..หลังจากเจ้าหน้าที่สาวมองรูปโปรไฟล์เพจนายก้าวเล็ก

"เอ่อ..เมื่อสิบปีที่แล้ว"

เจ้าหน้าที่สาวยิ้มขำๆ(จริงๆรูปนี้แค่4ปีที่ผ่านมา..ตั้งแต่เที่ยวมาไม่มีตังค์ซื้อครีม..หน้าเลยล้ำหน้า555)

"ผมมีใบจองโรงแรม

ใบจองตั๋วเดินทางกลับดอนเมือง

ใบจองตั๋วเรือขากลับฟุกุโอกะ"

.

.

.

เจ้าหน้าที่สาวรับไปดู

"นี่นี่..ใบจองเรือเป็นอย่างนี้เหรอ เจ้าหน้าที่สาวถามอีกคน"...อันนี้ผมเดา

เจ้าหน้าที่อีกท่านก็มาดูแล้วตอบว่า "ใช่"

"เอ่อ..กระผมจองผ่านKKDayครับ" กระผมสำทับ

เจ้าหน้าที่สาวพยักหน้าเข้าใจ

"กระผมมีใบรับรองเป็นสัตวแพทย์จากสัตวแพทยสภามาด้วยขอรับ"

เจ้าหน้าที่สาวหยิบมาดู

นิ่งไปพักหนึ่ง...ทำหน้าเหมือนยอมจำใจให้สอบผ่านอย่างเสียไม่ได้

ขณะนั้นเจ้าหน้าที่สาวกำลังจะประทับตรา..

กำลังกด..อยู่นั้น

กระผมก็ลุ้น

เอาซะที..

เอาซะที..

แล้วก็ดันมีเจ้าหน้าที่ท่านอื่นมาถามพร้อมกับหญิงสาวนางหนึ่ง พูดกันกระผมก็แปลไม่ออก

แต่ผมไม่สนใจ

สายตากระผมเพ่งอยู่ที่แป้นหมึก

เอาซะที..

เอาซะที..

ปั้ก...แป้นหมึกปะทะกระดาษพาสปอร์ต

เยสสสส.!!!..ป่านได้ทอง

แล้วเจ้าหน้าที่ก็ยื่นพาสปอร์ตให้โดยไม่ชายตาแลผมซักนิด ปากก็พูดกับเจ้าหน้าที่อีกคนและหญิงสาวนางนั้น โดยไม่สนใจกระผม

กระผมก็ยืนนิ่ง..ทำไมนะหรือขอรับ

.

.

.

จนเจ้าหล่อนหันมาบอกว่า..บอกว่าไปได้แล้ว

.

.

.

เอ่อ..ขอเอกสารผมคืนด้วยครับคุณผู้หญิง

เจ้าหน้าที่สาวยิ้มอย่างเขินทรงไว้ตัวนิดๆ

"sorry"

.

.

.

แล้วผมก็ได้ผ่านตม.อย่างปรีดา

เป็นประเทศแรกที่กระผมต้องแสดงหลักฐานจนหมดไส้หมดพุง...ประเทศไหนจะมี555

เอาจริงๆ...แล้วไม่ซีเรียสถ้าเขาไม่ต้อนรับ เราก็กลับ..ผมคิดแค่นั้นจริง หลายคนบอกว่าต้องแต่งตัวดี ภาพลักษณ์ดีๆ แต่ก็ไม่เสมอไป ผมหัวฟู น้ำไม่อาบ เสื้อเก่าๆกางเกงวอร์มพร้อมทิ้ง

มันอยู่ที่แววตาและความจริงของเรามากกว่า

ว่าฉันไปเที่ยว..

เพราฉะนั้นคนไปเที่ยวหลักฐานก็ต้องมี ก็ตอบความจริงไป อยากได้อะไรก็เอาให้ดู ไม่จำเป็นต้องเก่งภาษาเป๊ะ..โลกนี้มันมีภาษาสากลอยู่แล้วคือภาษากายและภาษาใจมาโดยกำเนิด...

แต่ทำไมเราต้องมาปิดกั้นภาษาธรรมชาตินั้นด้วยภาษาที่เราสร้าง...งงมั้ยขอรับ

บางทีไปข่มคนอื่นเขาอีก...กระผมว่าผิดทางอย่างแรง..ภาษาจำเป็นแต่ไม่ต้องขั้นลิ้นรัวถูกหลักไวยากรณ์จนลิ้นกับสมองแข็งไปหมดทำอะไรไม่ถูก...อุย..เริ่มบ่น555

มาต่อเรื่องเที่ยวดีกว่าขอรับ

ผมเดินทางจากท่าเรือฟุกุโอกะ(hakata porter)ตั้งแต่เที่ยงมาถึงที่ปูซานราว6โมงครึ่งกว่าจะผ่านตม.มาได้ก็ราวทุ่มครึ่ง

เปิดกูเกิ้ลแมป เพื่อหาเส้นทางไปโรงแรม

ออกมาข้างนอกจะงงๆ..ให้จำว่าหลังจากผ่านตม.ให้ออกประตูเดินผ่านที่จอดรถแท็กซี่ แล้วลงมาชั้นล่าง ตรงถนนจะมีป้ายรอรถประจำทางอยู่

กระผมพักที่....รอรถ...

บร่ะเจ้า รอ1ชม.กว่าๆยังไม่มา ดูที่ป้ายก็ใช่สายนี้ต้องผ่านแน่ๆ เริ่มกังวลใจเพราะเขาเช็คอินได้ถึง4ทุ่ม เกือบสามทุ่มก็ยังไม่มา อากาศข้างนอกที่ว่าหนาว กลับต้องร้อนด้วยใจที่ร้อนยังกับไฟ

.

.

ในที่สุดก็มา..ถามเจ้าหน้าที่คนขับรถอีกครั้งเพื่อความชัวร์....ผิดจ้า..

ต้องไปขึ้นป้ายฝั่งตรงข้าม555

เกือบซวยเลยขอรับ

รอรถประมาณสิบกว่านาที..รถก็มา

ในที่สุดก็ไปถึงที่พัก

อยู่ชั้นสอง...

อ้าวเข้าไม่ได้..

ต้องกดพาสเวิร์ด..

แต่ไอ่กรูไม่มี..

เอาไง..

โทรสิครับ..เบอร์ที่ติดไว้หน้าประตู

พระเจ้าไม่ติด หรือเงินในซิมไม่มี

ตายเลย...จวนจะเลยเวลาเช็คอิน

ตัดสินใจ..โทรอีกครั้งใช้เบอร์ที่จองไว้กับagodaให้มาและจำได้ว่าน่าจะมีเงินเหลือจากที่สมัครใช้ซิม16บาท....กริ้งงงงไม่มีคนรับ

ขณะเดียวกันก็เคาะประตูกระจกไปด้วย

สักพักก็มีหญิงสาวโผล่หน้ามา

เปิดประตูให้..โอว..ขอบคุณพระเจ้า

ที่นี่เป็นการ self check in

คือเจ้าของจะบอกพาสเวิร์ดมาทางอีเมลล์

กญแจและรายละเอียดจะมีบอกในกระดาษไว้

กระผมเช็คเมล์ก็ไม่มี

..ก็เกือบซวยไป

นี่แค่เรื่องตม.กับที่พัก..ก็ลุ้นกันขรี้แตกขรี้แตนแล้วขอรับ...พรุ่งนี้ยังไม่รู้ชะตากรรม

ยังไงวันนี้ก็ผ่านมาได้

พรุ่งนี้ก็ผ่านได้..

แล้วไง..

ก็ไปต่อไปหาของกินสิขอรับ🤤

และ

.

.

.

ขอนอน...เอวังขอรับ

24
Renessme
นึกว่าจะไม่รอดที่ ตม. ซะแล้วนะคะ แต่เราไปเที่ยวจริงเค้าก้อให้ผ่านเนอะ แอบขำรูปที่บอกสิบปีก่อนค่ะ
8 ธันวาคม เวลา 23:21
1
นายก้าวเล็ก
กระผมกลัวเขาไม่เชื่อขอรับ เขามองแล้วมองอีก กระผมเลยต้องเอาตัวรอด ถ้าบอกว่าใช้แอปหน้าเด็กเขาคงไม่ให้ผ่านขอรับ5555
9 ธันวาคม เวลา 00:01
1
สุขภาพดีวิถีแพทย์ไทยติดดิน
เที่ยวยาวนานเลยนะครับ
6 ธันวาคม เวลา 09:23
1
นายก้าวเล็ก
กลับแล้วขอรับพี่หมอ🙏😊
6 ธันวาคม เวลา 09:31
6 ธันวาคม เวลา 09:36
1
นายก้าวเล็ก
ฟินขอรับ😂🤣
6 ธันวาคม เวลา 09:56
1
สุขสร้างได้ by meสุขจัง
อ่านแล้วสนุกดีค่ะ...ลุ้น ๆ แต่วินาทีนั้นแอดคงไม่สนุกละมั้งคะ
30 พฤศจิกายน เวลา 07:33
1
นายก้าวเล็ก
กระผมเจอบ่อยจะว่าชินก็ไม่ขอรับ มันรู้สึกเมามัน..ว่าจะแก้ปัญหาเอาตัวรอดยังไงมากกว่าขอรับ..เราต้งเป็นผู้รอดให้ได้ขอรับ555
30 พฤศจิกายน เวลา 08:20
1
The light of life
คาราวะ ความละเอียดของเนื้อหา
30 พฤศจิกายน เวลา 07:31
1
นายก้าวเล็ก
หนึ่งข้อดีของการเดินทางคือจะไม่มีสิทธิ์เป็นอัลไซเมอร์เลยขอรับ555
30 พฤศจิกายน เวลา 08:18
กลอนพาไป
ลุ้นมากๆ ครับ ช็อตที่คุยกับเจ้าหน้าที่สาว
30 พฤศจิกายน เวลา 07:08
1
นายก้าวเล็ก
ตอนแรกก็เกร็งๆ แต่คุยไปคุยมาก็สนุกดี ถามเยอะแต่ไม่ดุเหมือนตม.ฮ่องกง(บางคน)
30 พฤศจิกายน เวลา 07:16
1
Si nin
ลุ้นตามค่ะ บรรยากาศดี อาหารน่าอร่อยมากเลยค่ะ 😊😍
30 พฤศจิกายน เวลา 03:35
1
นายก้าวเล็ก
สวัสดีครับน้องสินิน กระผมไม่เคยเห็นคนเดินเกี่ยวก้อยกันมานานโข เห็นที่นี่เต็มบ้านเต็มเมืองเลยขอรับ อาหารข้างทางแซ่บจริงขอรับ👋😍
30 พฤศจิกายน เวลา 03:58
วันนี้สีชมพู
ต้องแชร์แล้วค่ะ เขียนราคาอะไรตั่งต่างจากโพสที่แล้วละเอียดมาก รูปก็เห็นภาพ น่าติดตามเลยอยากไปเกาหลีขึ้นมาบ้างเลยค่ะ โพสนี้ก็ลุ้น เขียนเก่งจังค่ะคุณหมอ
30 พฤศจิกายน เวลา 03:11
1
วันนี้สีชมพู
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะพี่ชายเสก เกือบโลโซ มาเยี่ยมบ้านพิ้งเก็บค่าผ่านประตูนะคะ
30 พฤศจิกายน เวลา 03:29
1
นายก้าวเล็ก
เอารูปเป็นของกำนัลแทนนะคะ😁😂
30 พฤศจิกายน เวลา 03:48
1
วันนี้สีชมพู
ยินดีค่ะยินดี
30 พฤศจิกายน เวลา 03:55
1
เรื่องของลุง..ทัฟฟี่
ลุ้นตามไปด้วยจริงๆครับหมอ
30 พฤศจิกายน เวลา 02:58
1
นายก้าวเล็ก
สวัสดีครับลุงทัฟฟี่..โลกสวยงามเพราะการลุ้นขอรับ555
30 พฤศจิกายน เวลา 03:11
1
SaraUpdate
ออกแนวผจญภัยนะคะ
29 พฤศจิกายน เวลา 23:02
1
นายก้าวเล็ก
เป็นแทบทุกทริปขอรับ...มันจะกระตุ้นต่อมบรรเจิดได้ดีนะขอรับ😂🤣
30 พฤศจิกายน เวลา 01:24
หยาดเพชรสราญ
ติดตามแล้วอ่านเพลินจ้า ชิลไม่ต้องไปเองเลยจ้า😆
29 พฤศจิกายน เวลา 19:08
1
นายก้าวเล็ก
ขอแวะไปเยี่ยมและติดตามอนึ่ง1วันกับหยาดเพชรสราญนะขอรับ ยินดีที่ได้รู้จักนะขอรับ😊👋
29 พฤศจิกายน เวลา 21:47
1
หยาดเพชรสราญ
ยินดีอย่างยิ่งเช่นกันนะจ้า😄
30 พฤศจิกายน เวลา 04:42
1