6 ก.พ. เวลา 01:41Lifestyle

ของขวัญชิ้นพิเศษ

07:45 น.

หลังจากได้ส่งเด็กชายตัวน้อยไปโรงเรียนแล้ว ฉันก็ทิ้งตัวลงบนที่นอนอีกครั้ง..

ภาพต่างๆ ยังวนเวียนอยู่ไม่ไปไหน

เฮ้อออ..เสียงถอนหายใจ

เพราะทางบ้านมีเหตุฉุกเฉิน แม่และหลานชายจึงได้มาพักอยู่กับฉันชั่วคราว

เด็กชายตัวน้อยผิวสีน้ำตาล ตาโต ขนตางอน

เขาเป็นคนฉลาด พูดคุยเก่ง เหตุผลเยอะ

ฉันเป็นห่วงเขามาก จนแอบถึงขั้นกังวล

ที่เป็นห่วงก็เพราะ เขาเติบโตมาท่ามกลางพวกเราที่มีเฉพาะผู้หญิง

เพราะความเป็นห่วง (ที่ออกจะมากเกิน)

ฉันจึงหน้างิ้วคิ้วขมวด เข้มงวดและจู้จี้ กับเขาแทบทุกอริยาบท

ฉันเสียใจทุกครั้งกับพฤติกรรม แบบนั้นของตัวเอง

เพราะฉันรู้ว่าในความเป็นเด็ก เขาไม่เข้าใจแน่ๆถึงความเป็นห่วงของฉัน เขาคงจะรู้แค่เพียงว่า

"ป้าดุ..ป้าใจร้าย"

ฉันถอดหายใจเฮือกใหญ่ และเริ่มเล่าความในใจกับพระเจ้า

"พระเจ้าขา ลูกขอพระองค์ยกโทษ

สำหรับความฉุนเฉียว ใจร้อนที่ลูกมี

ลูกรู้ว่า ลูกยังคงบกพร่องหลายอย่าง

ลูกขอบคุณมากจริงๆ

สำหรับหลานชายตัวน้อย

ลูกขอกำลังจากพระองค์ ขอสติปัญญา

ขอให้ลูกได้มีความเข้าใจ

เพื่อที่จะดูแล 'ของขวัญ' ชิ้นนี้

ที่พระองค์ประทานมา

เพื่อเขาจะเติบโต เป็นบุคคลที่มีคุณภาพ

ลูกเป็นห่วงเขาจริงๆ

ลูกของมอบเขาไว้ ในอ้อมแขนของพระเจ้า

ขออธิษฐานในพระนาม พระเยซูคริสต์..เอเมน"

ฉันคร่ำครวญสักพัก และเปิดอ่านไบเบิล

"จงมอบทางของท่านไว้กับพระเจ้า จงวางใจในพระองค์ แล้วพระองค์จะทรงช่วยท่าน "

- สดุดี 37:5

ฉันยิ้มน้อยๆมุมปาก.. "ขอบคุณพระเจ้า"

ฉันเอ่ยในใจ

พระเจ้าทรงดูแลเราอยู่ทุกเวลา

ใช่!!

"พระคริสต์ทรงเหมือนเดิม

ทั้งวานนี้ วันนี้ และตลอด"

🙏🙏

Get the app