Blockdit Logo (Mobile)
🤔 [ไม่รู้ อาจไม่ผิด? .. แต่บาปนะ!] 🤔
เคยได้ยินคนพูดว่า "ทำผิดเพราะไม่รู้ ไม่เป็นไรนะ ไม่ได้เจตนา"
และ "พวกที่ทำผิดทั้งๆที่รู้นี่แย่มาก!" บ้างมั้ยครับ?
ผมว่าน่าจะเคยได้ยินกันและน่าเห็นจริงตามนั้น..แต่มันเป็นอย่างนั้นจริงหรือ?
ผมมีเรื่องเล่าและแนวคิดอย่างนี้ครับ...
เด็กๆไปเด็ดปีกแมลงปอเล่น ..ไม่เป็นไรหรอก ก็ไม่รู้ว่าไม่ดีนี่น่า...ใช่หรือ? (original picture from pixabay)
ขอเกริ่นที่มาของบทความนี้สักหน่อย..
พอดีพอดีผมอ่านนิยายออนไลน์เรื่องนึงที่เป็นของเกาหลีเกี่ยวกับพวกเล่นเกมต่อสู้กันแล้วเจอฉากนึงที่มีเหตุการณ์กับคำที่น่าสนใจ คือ..
เป็นฉากที่ตัวร้ายชื่อ Garam ที่เป็นกึ่งเทพไล่ฆ่าตัวเอกแล้วมีตัวละครอื่นที่เป็นตัวประกอบออกมาช่วยถ่วงเวลาเพื่อให้หนีก็เลยโดนฆ่าตายเกลื่อนกันตามระเบียบแล้วก็มีบทต่อว่า..
“Hahat, those who were insignificant have become even weaker.” Garam laughed.
No malice could be felt. It was the pure laugh of a child enjoying it as he tore off the wings of a dragonfly.
++++++++++++++++++++++++++++++
*จากเรื่อง Overgeared ch.1166 ในเว็บแปลอังกฤษ wuxiaworld.com
แปลคือ:
"ฮ่าฮ่า พวกกระจอกนี่อ่อนแอลงไปเรื่อยๆนะ"
Garam หัวเราะ.
ไม่มีเจตนาร้ายใดๆให้รู้สึกได้จากการหัวเราะนั้น
มันเป็นการหัวเราะที่'บริสุทธิ์เ'หมือนเด็กๆที่หัวเราะสนุกสนานตอนจับแมลงปอมาฉีกปีกเล่นกัน.
..
อ่านแล้วรู้สึกอะไรมั้ยครับ?
ส่วนตัวผมสะท้อนใจตรงคำเปรียบเทียบที่ว่าหัวเราะใสๆเหมือนตอนเด็กๆที่จับแมลงปอมาฉีกปีก..
การจับแมลงปอมาฉีกปีกนั้นโหดร้าย..😖
แต่เด็กๆที่เล่นกันก็แค่เล่นไปโดยไม่รู้ความ..
ตอนเล่นก็เลยหัวเราะสนุกสนานได้แบบไม่มีเจตนาร้ายต่อใครเจือปน..
..
อ่านแล้วก็นึกถึงตอนเด็กๆที่เล่นอะไรโหดๆ..
ผมเคยบี้มดหรือเอามีดมาหั่นมดเล่นครับ ☠️
แม้จะเคยคิดว่าตอนนั้นก็ทำไปเพราะไม่รู้ว่าไม่ดี
แต่นั่นคือเรา..ไม่ผิด? ไม่บาป?
ใช่เหรอ?
ส่วนตัว ณ ตอนนี้ผมคิดว่า..
ผิดครับ อย่างน้อยก็ผิดศีลธรรม..
บาปครับ แม้ไม่ได้คิดว่าไม่ดีแต่ถ้าตั้งใจทำไปแล้วก็บาปแล้วแน่นอนครับ! 😱
ยิ่งพอมานึกว่าตอนเด็กสนุกตอนเล่น..
มันน่ากลัวมากนะครับ..
ถ้าเปลี่ยนจากมดเป็นคน ก็คงเหมือนผมกำลังฆ่าหั่นศพด้วยความสนุกอยู่เลยครับ! 😱😱😱
คราวนี้..มาไปต่ออีกระดับกันหน่อย..
เอ้า! ผิดก็ผิด บาปก็บาปล่ะ! 😤
แต่มันไม่รู้ว่าไม่ดีนี่ก็คงต้องนับว่าผิดไม่มากหรือบาปน้อยหน่อยล่ะ!
(เข้าข้างตัวเองไว้ก่อน)
ยังไงก็คงดีกว่าคนที่ทำบาปไปแบบที่รู้ทั้งรู้แหละน่า แบบนั้นสิผิดบาปเต็มๆ!
(พยายามจะรู้สึกผิดน้อยลง?)
ถ้าจะมองแบบนั้น..ก็อาจจะได้ครับ
เพราะความแรงของบาปตามที่ทราบมาก็ขึ้นกับกำลังของเจตนาด้วย ถ้าไม่ตั้งใจทำเลยอาจไม่บาป(ในข้อนั้นๆ) หรือถ้าเจตนาน้อยผลบาปก็อาจจะน้อย..
แต่..มันคือแค่นั้นหรือ? 🤔
พอนึกถึงเรื่องนี้ผมก็นึกถึงนิทาน 'มิลินทปัญหา' ที่เป็นนิทานแนวพุทธศาสนาที่มีมานานโดยเป็นเรื่องถามตอบกันระหว่างกษัตริย์นาม พระเจ้ามิลินท์ กับ พระนาคเสน ครับ.
มีปัญหาข้อหนึ่งที่เป็นเรื่อง
'ถามถึงการทำบาปแห่งผู้รู้กับผู้ไม่รู้้่
มีความว่า..
“ ข้าแต่พระนาคเสน สมมุติว่ามีคน ๒ คน คนหนึ่งรู้จักบาป อีกคนหนึ่งไม่รู้จัก แต่กระทำบาปด้วยกันทั้งสองคน ข้างไหนจะได้บาปมากกว่ากัน ? ”
..
“ ขอถวายพระพร ข้างไม่รู้จักได้บาปมากกว่า ”
..
“ ข้าแต่พระนาคเสน ราชบุตรของโยมหรือราชมหาอำมาตย์คนใดรู้ แต่ทำผิดลงไปโยมลงโทษแก่ผู้นั้นเป็นทวีคูณ ”
..
“ ขอถวายพระพร มหาบพิตรจะเข้าพระทัยความข้อนี้อย่างไร...คือสมมุติว่ามีคน ๒ คน จับก้อนเหล็กแดงเหมือนกัน คนหนึ่งรู้ว่าเป็นก้อนเหล็กแดง อีกคนหนึ่งไม่รู้ คนไหนจะจับแรงกว่ากัน ? ”
..
“ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า คนไม่รู้จับแรงกว่า ”
..
“ ข้อนี้ก็ฉันนั้นแหละ มหาบพิตร คือผู้ไม่รู้บาปได้บาปมากกว่า”
..
“ ชอบแล้ว พระนาคเสน ”
++++++++++++++++++++++++++++++
*ข้อความนี้คัดมาจาก http://dhammathai.org/milin/milin11.php
ปกหนังสือการ์ตูน มิลินทปัญหา เล่ม 1 เขียนเป็นการ์ตูนอ่านง่ายมากครับ ขอแนะนำเลย ภาพจาก naiin.com
จากความข้างต้นถ้าให้ผมสรุปจากความเข้าใจส่วนตัวก็คือ..
จริงอยู่ที่ผู้ทำผิดบาปทั้งๆที่รู้จะดูมีเจตนาชั่วชัดเจนและควรต้องรับผลบาปที่หนัก.
แต่..
ผู้ไม่รู้ผิดบาปนั้นกลับมี 'โอกาส' ทำผิดบาปได้มากกว่า! นานกว่า! ก็เพราะไม่รู้! 😖
หากเทียบกับเรื่องที่เล่ามาก่อนก็คงเป็นว่า..
ถ้าผมไม่รู้ว่าการทำร้าย ทำลายชีวิตใดๆมันไม่ดี
ป่านนี้โตขึ้นผมก็คงจะยังทำอยู่แบบสบายใจ
ไม่ได้รู้สึกทุกข์ร้อน เพราะไม่รู้สึกผิด..
วันดีคืนดี..ชีวิตที่ผมทำร้าย ทำลายต่อไปอาจจะเป็นชีวิตที่ใหญ่ขึ้น..จนถึงมนุษย์..ก็เป็นได้!? 😳
ในขณะที่คนมีเจตนาทำชั่วทั้งๆที่รู้..
เพราะเขารู้ว่าชั่วแล้ว แม้วันนี้ยังทำชั่ว
แต่หากเลือกได้หรือถึงสภาวะอันเหมาะสมใดๆ
เขาผู้นั้นย่อมมีโอกาสที่จะเลิก!
เพราะเขารู้อยู่แล้วว่ามันไม่ดี! 😳
เหล็กร้อนเพียงใด หากเราไม่รู้สึกถึงความร้อนหรืออันตราย เราจะกลัวที่จะจับถือมันไว้หรือ? (original picture from pixabay)
นึกดูแล้วก็น่ากลัว..
ที่เราเคยทำสิ่งไม่ดีอย่างสบายใจตอนที่ไม่รู้
เสมือนหนึ่งกำเหล็กร้อนจนมือไหม้แต่ยังยิ้มใสๆ
ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ..
แม้ตอนนี้ก็ยังมีที่กำเหล็กร้อนทั้งๆที่รู้!
แล้วยังมีที่กำโดยไม่รู้อยู่อีกเท่าไหร่!? 😱
สิ่งที่ทำได้คือพยายามเรียนรู้เพื่อให้ 'รู้' ก่อนว่าอะไรคือเหล็กร้อน (ผิดบาปทั้งหลาย)
แล้วก็ค่อยๆวางลงไปให้มากที่สุด
แม้เผลอจับมาอีกก็ให้รู้ตัวแล้วรีบวาง
ส่วนมือที่ไหม้แล้วหรือผลจากความร้อน (กรรม) ใดๆที่จะเกิดจากการที่เคยกำเหล็กร้อนไว้ ก็คงต้องยอมรับด้วยดี ตามเหตุที่ทำไว้
..
แล้วตอนนี้..
ท่านกำเหล็กร้อนไว้ในมือบ้างมั้ย?
กำไว้กี่แท่ง? มันมีเท่านั้นจริงรึเปล่า?
ขอให้ท่านทั้งหลายได้มีโอกาสวางเหล็กร้อนก่อนมือ..กาย..ใจ..จะมอดไหม้นะครับ
ด้วยความปรารถนาดีจาก ขุนคิดดี
5/2/2563
🙏🙏🙏
(อ่านนิยายมาไม่กี่บรรทัด อินแล้วจัดมาซะยาว 🤣 ขอบคุณทุกท่านที่กรุณาอ่านครับ 🙇)
ความคิดเห็น
spoi na kub pom kor wa tummai 1166 mai me... nun kor mai read law kun. tum jai dai mai.
18 ก.ค. เวลา 19:30
Happiness D.I.Y. by Schoko
อืมมม คนไม่รู้นี่อันตรายจริงๆค่ะ ฉะนั้นการเรียนรู้จึงเป็นสิ่งสำคัญสุดๆ * กลับมาอ่านอีกทีค่ะ คราวก่อนแค่อ่านผ่านๆ 😊
19 มี.ค. เวลา 10:12
1

KhunKidD

ขอบคุณครับ..มีอ่านซ้ำด้วย👍
19 มี.ค. เวลา 11:15
สาวเมืองลิง 🐒
ชอบค่ะ รู้ว่าผิด อย่าทำซ้ำเน๊อะๆ
24 ก.พ. เวลา 15:28
1

KhunKidD

จริงแท้ครับ รู้แล้วกลับตัวช่างดียิ่ง 👍
24 ก.พ. เวลา 16:20
1