โพสต์


25 มี.ค. เวลา 22:23Philosophy

“อยากเป็นมนุษย์ก็ต้องรักษาศีล ๕”

ธรรมะรุ่งอรุณ ☀️

๒๖ มีนาคม ๒๕๖๓

อยากจะเป็นมนุษย์ไปเรื่อยๆ ก็ต้องหัดรักษาศีล ๕ ให้ได้ ซึ่งมันก็ไม่ได้เป็นของยากเย็นอะไรถ้าเรามีความตั้งใจและมีจุดเริ่มต้น เราตั้งใจว่าเราอยากเป็นมนุษย์ไปเรื่อยๆ อยากจะกลับมาเกิดเป็นมนุษย์ไปเรื่อยๆ ไม่อยากจะไปเกิดในอบาย เราก็ต้องรักษาศีล ๕ กันให้ได้ ถ้ารักษาไม่ได้ยังไม่เคยรักษาเลย ก็ลองมาเริ่มที่วันพระกันเพราะวันพระนี้เป็นวันหยุดทำงาน สมัยก่อนเราจะหยุดทำงานในวันพระกัน การจะรักษาศีล ๕ มันก็จะง่ายเพราะไม่ต้องไปทำงานทำการในวันนั้น ก็เลยให้มาลองหัดรักษาศีล ๕ ในวันพระก่อน แล้วนอกจากจะรักษาความเป็นมนุษย์แล้ว ยังทำให้ใจสบาย เวลาไม่ทำบาปนี้ใจจะสบายกว่าเวลาที่ทำบาป เวลาทำบาปแล้วจะรู้สึกไม่สบายใจ พอเห็นคุณประโยชน์ของการรักษาศีลว่าทำให้จิตใจมีความสบาย ไม่วิตกไม่กังวลไม่หวาดกลัวกับโทษที่จะตามมาก็จะอยากจะรักษาเพิ่มขึ้น ต่อไปก็จะรักษาเพิ่มเป็น ๒ วัน ๓ วัน ๔ วัน พอรักษาไปเรื่อยๆ ก็จะรู้สึกว่ามันง่ายแล้วเพราะมันไม่ยากเย็นอะไรการรักษาศีลนี้ มันง่ายกว่าการทำบาปนะ นั่งเฉยๆ นี้เราก็มีศีลแล้วนี่ ตอนนี้เรามีศีล ๕ ครบกันแล้ว จะทำบาปแต่ละครั้งมันก็ยาก จะโกหกใครก็ต้องนั่งคิดให้ดีก่อนว่าจะโกหกอย่างไร โกหกเพื่อไม่ให้เขารู้ว่าเราโกหกนะต้องพูดอย่างไร สู้อย่าโกหกมันง่ายกว่า เฉยๆ เสียไม่ต้องพูดไม่ต้องตอบ ถ้ารู้ว่าถ้าต้องโกหกก็อย่าไปพูดสิ เท่านั้นเอง ง่ายกว่า

การรักษาศีลจริงๆ มันง่ายกว่าการทำบาป การจะไปลักทรัพย์ก็ต้องไปดูแล้วว่าที่ไหนมีทรัพย์ให้ลักบ้าง ต้องไปสอดแนมดูก่อน ต้องไปดูลาดเลาก่อนว่าเจ้าของบ้านอยู่บ้านในเวลาไหน ไม่อยู่บ้านในเวลาไหน มีตำรวจผ่านมาแถวนั้นบ้างหรือเปล่า ยากนะการทำบาปนี่เมื่อเปรียบเทียบกับการไม่ทำบาป การไม่ทำบาปนี้ง่ายแสนง่ายแต่ไม่รู้กัน เพาระอาจจะเป็นเพราะเคยทำบาปจนเป็นนิสัย พออะไรมันเป็นนิสัยแล้วพอจะหยุดมันนี้รู้สึกว่ายาก เช่น ถ้าเรามีนิสัยใช้มือขวาเราก็จะชอบใช้มือขวาไปเรื่อยๆ ถ้าบอกว่าให้เปลี่ยนมาใช้มือซ้ายเราก็จะรู้สึกว่ามันยาก เพราะเราไม่เคยใช้มือซ้ายมาก่อน แต่ถ้าเราลองมาหัดใช้มือซ้าย สมมุติว่ามือขวาเสียมือขวาเจ็บใช้งานไม่ได้ เราก็ต้องมาหัดใช้มือซ้าย พอเริ่มหัดใช้ไปเรื่อยๆ ต่อไปเราก็จะใช้มือซ้ายได้เหมือนกับเราใช้มือขวา อันนี้ก็เหมือนกัน การไม่รักษาศีลนี้มันอาจจะเป็นนิสัยของพวกเราบางคน เราไม่ได้รักษาศีลพอจะมาให้รักษาศีลเราก็จะรู้สึกยากเพราะมันต้องฝืนนั่นเอง เคยดื่มสุราพอบอกไม่ให้ดื่มสุราก็รู้สึกยาก พอเคยโกหกอยู่เรื่อยๆ พอบอกไม่ให้โกหกนี้ก็จะรู้สึกว่ายากขึ้นมา ความจริงไม่ยากเลยเรื่องการไม่โกหกนี้ก็อย่าพูดเท่านั้นเอง ถ้าเรารู้ว่าเราจะต้องพูดโกหกและเรารู้ว่ามันไม่ดี มันจะพาให้เราไปเกิดในอบายต่อไป เราก็ไม่พูดเฉยๆ ไปก็แล้วกัน เขาถามอะไรเราพูดความจริงไม่ได้เราก็เฉยๆ ไป หรือพูดเรื่องอื่นไปก็ได้มีเรื่องอื่นที่จะพูดได้ร้อยแปดเรื่อง พูดเรื่องฝนวันนี้จะตกหรือเปล่า พูดเรื่องอากาศจะหนาวรึเปล่า พูดไปถ้าอยากจะพูด อย่าไปพูดโกหกเพราะมันมีโทษตามมา

นี่คือเรื่องของการรักษาศีล ๕ ไม่ยากหรอกถ้าเราลองศึกษาดู จริงๆ แล้วถ้าเรามีความตั้งใจเพราะถ้าเรารู้ว่าประโยชน์ที่เราจะได้รับจากการรักษาศีล ๕ นี้มีค่ามหาศาล มันก็จะทำให้เรานี้อยากจะรักษาศีล ๕ กัน ที่ไม่รักษากันก็เพราะไม่รู้ว่ารักษากันไปแล้วจะได้อะไร กลับไปเห็นว่ากลับเสียประโยชน์ เพราะถ้าไม่โกหกก็จะขายของไม่ได้ หรือขายได้ก็อาจจะได้กำไรน้อย แต่ถ้าโกหกแล้วนี้อาจจะได้กำไรมากกว่า ก็เลยไปมองประโยชน์ที่ไม่มีสาระคุณกับจิตใจคือเงินทองหรือสิ่งของต่างๆ ที่เราพึงจะได้ แต่เราไม่รู้ว่าเราเสียประโยชน์ทางจิตใจไป เราเสียความเป็นมนุษย์ไป เรากลายเป็นสัตว์เดรัจฉานไปหรือกลายเป็นเปรตไป แต่ถ้าเรามาศึกษาธรรมะแล้วเราศึกษาเหตุและผลของการกระทำบาปแล้ว มันก็จะทำให้เราไม่อยากจะทำบาป มันก็จะทำให้เราอยากรักษาศีลขึ้นมา พอเรามีความอยากแล้วอะไรมันก็ง่ายไปหมด เราอยากจะทำอะไรนี้เราก็จะทำกันได้เพราะเราจะมีความพยายามมีความอดทน อยากจะเรียนจบปริญญาเราก็อดทนไปโรงเรียน มีความขยันพยายามไปเรียนหนังสือไปทำการบ้านไปทอะไรต่างๆ พราะเรารู้ผลของการเรียนจบปริญญาว่าดีอย่างไรนั่นเอง ดีกว่าคนที่ไม่เรียนจบปริญญา คนจบปริญญาก็จะได้มีงานทำที่ดีงานก็สบายไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยไม่ต้องใช้แรง คนที่ไม่จบปริญญานี้ก็อาจจะต้องไปทำงานที่ต้องใช้แรงใช้กำลังกายก็ต้องเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าทางร่างกาย นี่พอเรารู้ผลของการกระทำว่ามีประโยชน์อย่างไร มันก็จะทำให้เราเกิดความยินดีที่จะกระทำนั่นเอง

ถ้าเรารู้ว่าอนาคตของเรา ร่างกายเราตายไปแล้วเราจะไม่ได้กลับมาเกิดเป็นมนุษย์ เราจะไปเป็นแมวบ้างเป็นสุนัขบ้าง เป็นไก่บ้างเป็นเป็ดบ้าง เราจะอยากไปเป็นสัตว์เหล่านั้นไหม แล้วถ้าเรารู้ว่ามีวิธีที่จะป้องกันไม่ให้ไปเป็นสัตว์เหล่านั้น เราจะป้องกันหรือไม่ เช่น ตอนนี้เรารู้ว่ากำลังมีโรคหวัดระบาด ถ้าเรารู้ว่ามียาฉีดแล้วทำให้เราไม่ต้องติดโรคระบาดเราจะไปฉีดยากันไหม รับรองวิ่งไปฉีดกัน เข้าแถวยาวเหยียดเลย ทำไมไม่ไปฉีดยาที่จะป้องกันไม่ให้เราไปเป็นนกเป็นแมวเป็นหมากัน ก็ไปรักษาศีล ๕ กันเท่านั้นเอง

ธรรมะบนเขา

วันที่ ๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๖๓

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

วัดญาณสังวรารามฯ จังหวัดชลบุรี

ณ จุลศาลา เขตห้ามล่าสัตว์ป่าเขาชีโอน