ตอน : ต้นฉบับบ้านนอก 🔔
⛳........กิโลเมตร (กม.) ที่ ๑
# แรงบันดาลใจ..ในการเขียนเพลง "ต้นฉบับบ้านนอก" นี้ เขียนไว้เมื่อปี พศ. ๒๕๔๗
ซึ่งกำลังมองเห็น..คนงานก่อสร้าง ที่ทำงานอย่างหนัก อาบเหงื่อ ต่างน้ำ ..แลกกับค่าแรง
เพื่อที่จะทำงาน..หาสตังค์ ไปหล่อเลี้ยง จุนเจือ ครอบครัว..ได้เห็น เด็กน้อย ตัวเล็กๆ ลูก
ของคนงานก่อสร้าง..
ยามเมื่อ เด็กๆ ปิดเทอมกัน ก็จะกลับมา พักอาศัย อยู่ในอ้อม อกของพ่อแม่ ได้สร้างความ
อบอุ่น ในครอบครัว..นั้นก็เป็นเรื่องธรรมดาครับ ที่พ่อแม่ทุกคน ต่างก็รักลูกๆ ของตนเอง
พอช่วงถึงใกล้..จะเปิดภาคเรียน ก่อน 1 อาทิตย์ พ่อแม่ ก็จะ ต้องตระเตรียม ซื้อ ชุดอุปกรณ์
สมุด ดินสอ การเรียนต่างๆ จัดเตรียม ส่งให้ลูกๆกลับบ้าน
กลับไปเรียนหนังสือที่ต่างจังหวัด ไปฝาก อยู่ กับ ปู่ย่า ตายาย แต่ พ่อแม่ ต้องทำงาน
ก่อสร้าง..เพื่อหาสตังค์ ดูแล..พ่อแม่ของเค้า และ ส่งลูกๆเรียนหนังสือต่อไป
เหตุการณ์ แต่ช่วงนี้ไป (โคตะระ) ..ช่วงที่มีความสุข แอบเห็น เด็กๆ อมยิ้ม แก้มปริเลย ได้
ลองสวม ชุด เสื้อ ผ้า นักเรียน ที่ยังไม่ซัก กลีบเสื้อ คมกริบ รองเท้า สีน้ำตาล อวดเสื้อผ้า
ใหม่ ที่พ่อแม่เตรียมให้..(มันช่างเหมือนเราตอนเด็กๆ)..เห่อของใหม่ก็ไม่เชิงน่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่าา!!
เค้าเรียกว่า "รอบคอบ ลองให้แม่น ว่าพอดิบ พอดีมั๊ย" ถ้าหลวม ตึงไป ก็ต้องปรับเปลี่ยน
แก้ไขไป ..แต่ส่วนมากจะเป๊ะ ลงตัว หลวมนิดๆ เผื่อ กินข้าวอิ่ม ก็พอดี (ชุดเตรียมโต)
และ สังเกต ความเห่อของเด็กๆน่ะ..ชุดเสื้อผ้า ที่ลอง มันไม่ค่อยอยากถอดน่ะ บ้าเห่อชิบ
....
...
..
.
อ้าว!!..ผมเล่าเรื่องไปลงทะเลหลวงไหน? แล้วนิ...กลับมาครับ กลับมาด่วน ฮ่า ฮ่า ฮ่าา!!
กลับมาเล่าเรื่องต่อ เล่าความเป็นอยู่ ..วิถีการใชัชีวิต ถามตัวเอง ถามคนอื่นเค้า คงได้คำตอบ
ไม่เหมือนกันแน่นอน บางคนได้คำตอบตรงกัน..นั้นอาจจะเป็นคลื่นของสมองที่ตรงกัน
ทำให้เกิดความนึกคิด การอ่าน ทัศนคติ การเปลี่ยนแปลงวิถี (เคมียีน) ตรงกันครับ
เนื้อเพลง ที่ได้เล่าเรื่องไป ในบริบท ค่อนข้างจะเด่นชัด ตรงไปตรงมา
เพราะชีวิต คือ "การออกแบบ" ออกแบบวิถี ของเราเอง ใครเข้าใจเร็ว ทำเร็วขึ้น ก็มีความ
สงบสุขเร็วขึ้น ลดความวุ่นวายในสังคม ที่ขวักไขว่ สุดท้าย ท้ายสุด อยู่ที่ใจ ใจของเจ้าของ
เอง ล้วนๆ เพียวๆ และ แล้ว สุดแต่ใจจะไขว่คว้า
และก็ เรากำลังตามหา..เมืองพอต่อไปน่ะครับ
แปลงผักใช้เพทไม้และยางล้อรถยนต์มาปลูก
เมล็ดพืชผักสวนครัว
เพลง : ต้นฉบับบ้านนอก
คำร้อง / ทำนอง : เกียรติศักดิ์ สุขยา
อยู่บ้านป่าเขา ตึกรา มันไม่มีมากมาย
เข้าเมืองกรุง เผื่อจะได้หางานทำ
ไปเป็นกรรมกร ทำงาน หามรุ่งหามค่ำ
อดนอนประจำ ทำงาน หมดเรี่ยวหมดแรง
ข้าวปลาอาหาร การกิน มันก็ช่างแสนแพง
หมดเรี่ยว หมดแรง ของแพง หาตังค์ใช้จ่าย
กลับบ้านเถิดน่ะ พ่อไอ้แดง กลับมาบ้านเรา
มาอยู่ในครอบ ครัวเรา คงต้องมีความสุข
ไม่มีเครื่องเสียง ตู้เย็น ก็ไม่ต้องเป็นทุกข์
แม้นไม่สมสุข ฟังเสียงนก ก็ได้บรรยากาศ
น้ำในโอ่งดิน ไว้ใช้ดื่มกิน ไม่มีตู้เย็น มันก็เย็นชื่นใจ
พูด..(อยู่บ้านป่าเขา ไม่มีรถรา วิ่งขวักไขว่ เหมือนเมืองกรุง
สบายใจกว่ากันเยอะๆๆ)
ต้นไม้แสงแดด สายลม ก็เป็นธรรมชาติ
ปราศจาก เสียงรถให้รบกวนใจ
จิ้งหรีด จักจั่น ร้องลั่น หรีดเสียงเรไร
ร้องแข่ง ขันไป หลับไหล ในยามค่ำคืน
ก็พออยู่ พอกิน ไม่ดิ้นรน เดือดร้อนใครๆ
ทำสวนทำไร่ ทำนา เพียงทำตามฝัน
พืชพัก สวนครัว แม่ไอ้แดง ปลูกไว้กินกัน
นี่แหละบ้านฉัน ต้นฉบับ สังคมบ้านนอก
นี่แหละบ้านฉัน ต้นฉบับ สังคมบ้านนอก
นี่แหละ บ้านฉัน Origin Original บ้านนอกกกก
🔔ขอบพระคุณ สำหรับการติดตาม กดไลค์ กดแชร์ ร่วมแสดงความคิดเห็นครับ
สุข สดชื่น สมหวัง ทุกๆท่านครับ
สวัสดีครับ
ความคิดเห็น
เรื่องดีดี
ชอบอยู่แบบนี้จัง อยู่กับต้นไม้ ใบหญ้ามันสดชื่นค่ะ 😊
8 พ.ค. 2020 เวลา 01:13
บ้านสุขโบราณ 🔔 ผสานอักษร
ใช่เลย บรรยากาศสดชื่นดีครับ
8 พ.ค. 2020 เวลา 01:38
กลอนพาไป
ฝันดีครับผม 😊👍🏻
30 เม.ย. 2020 เวลา 15:37
30 เม.ย. 2020 เวลา 22:22
วันนี้เที่ยวไหนดี?
มีเนื้อแล้ว ผมรอฟังเพลงยุนะครับ ✌️
29 เม.ย. 2020 เวลา 10:42
29 เม.ย. 2020 เวลา 10:53