โพสต์

ตื่นขึ้นมาทำอะไรบ้าง
บางทีก็รู้สึกว่าตัวเองขี้เกียจ เพราะอะไรสงสัยไหม ไม่รู้ใครเป็นกันบ้างหรือเปล่า เรื่อยๆเปื่อยๆ ในยุคที่โควิด - 19 แรงกว่า 5G ขับรถผ่านร้านพวงมาลัย เลยแวะซื้อ ตั้งใจจะไหว้สักการะหลวงพ่อพระคู่บ้านคู่เมือง พอไปถึงจอดรถ เดินไปจุดธูป ถือพวงมาลัย ขึ้นไปนั่งคุกเข่าบนศาลา กำลังสวดนะโม ป้าคนนึงตะโกนเรียก อีหนูถอดหมวกก่อนไม่เหมาะ ด้วยความตกใจกลัวเสียสมาธิ จึงรีบถอดหมวกออก แล้วตั้งสติใหม่ รวบรวมสมาธิแล้วก็ท่องต่อไป จนเสร็จ ลุกขึ้นนำพวงมาลัยไปถวายหลวงพ่อ ทั้งสององค์ด้านหน้า เป็นพระพุทธ กับพระที่คนในหมู่บ้านนับถือกันมาก วางเสร็จแล้ว เดินกลับมากราบ นั่งทำใจให้สงบนิ่งได้แค่ไม่กี่วินาที รู้สึกตัวว่าร่างกายต้องการความสงบ แต่ด้วยตอนนี้สภาพภายนอกพลุกพล่านไปด้วยคนที่มาแก้บน มากราบไหว้หลวงพ่อกันมาก เลยลุกขึ้นเดินไปที่ฆ้องตัวใหญ่ ตามความเชื่อของตัวเองว่าจะส่งเสริมให้มีชื่อเสียง ใครลูบดังก็มีบุญวาสนามาก อีกทั้งยังขับสิ่งที่เป็นอาถรรพ์ภูตผีที่ติดตามตัว เมื่อได้ยินเสียงฆ้องดังก็จะหนีออกไป ลูบไปแค่ไม่กี่วินาทีฆ้องก็ดังกึกก้อง เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเราแล้ว เวลาไปไหว้พระที่ไหนมีฆ้องเรามักจะไปลูบให้ดังๆอยู่เสมอ เป็นความสุขอย่างหนึ่งเหมือนกัน ป้าคนเดิมกำลังกวาดศาลาไปพลางพูดกับเราว่า มีบุญมากๆๆ ในใจก็นึกปลื้มแหล่ะ มีความสุขแต่เก็บอาการ จากนั้นเราก็เดินจากมาด้วยรอยยิ้ม คว้ามอเตอร์ไซด์ขับไปไหว้หลวงพ่ออีกวัดนึงใกล้บ้าน ที่เคารพศรัทธา เพราะเห็นว่าวัดนี้เอื้อเฟื้อเราและครอบครัววงศาคณาญาติมาตั้งแต่สมัยปู่ย่า อาศัยสั่งสมบุญบารมีที่วัดนี้ พึ่งพาใบบุญมาตั้งแต่จำความได้ อีกทั้งบ้านยังอยู่ติดกำแพงวัด ทำให้ทุกวันนี้บุญที่เราสั่งสมมา ช่วยให้ความกลัวผีลดน้อยลง เชื่อว่าหากเราทำดีผีก็คุ้มครอง จึงไม่ค่อยกลัวมากมายเหมือนแต่ก่อน
พอไปถึงก็เดินเข้าไปจุดธูป อธิฐานถวายพวงมาลัยและนั่งสงบนิ่งชั่วขณะ ระลึกถึงคุณพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ก่อนที่จะแผ่เมตตาให้กับสรรพสัตว์ ใช้เวลานานกว่าวัดแรก เนื่องจากมีเรานั่งอยู่คนเดียว อาศัยความเงียบพิจารณาตนเองสักครู่ จึงพบว่าเราขี้เกียจไม่ทุกเรื่องนะ จะเห็นว่าเมื่อขี้เกียจก็รู้ตัว และพอรู้เหตุว่าทำไม อย่าปล่อยให้ตัวเองไม่รู้สาเหตุบ่อยจนชิน ลองตั้งสติทบทวนดีๆ บางครั้งร่างกายอาจจะบอกอะไร เมื่อได้ทำบางอย่างที่เขาต้องการอย่างตรงไปตรงมา ร่างกายสถาวะจิตใจก็เป็นปกติ
โดยที่เราไม่ต้องวิ่งตามหา แค่หยุดนิ่งทำสมาธิพักผ่อนสักครู่ ก็ปรับสภาวะให้เข้าที่เข้าทาง ร่างกายจิตใจก็รู้ว่าควรไปกราบพระนั่งสมาธินะ กำลังใจดีขึ้น กระตือรือร้น จะเห็นว่าสิ่งที่เราทำไปเมื่อสักครู่นี้
เป็นที่พึ่งแก่เรา เมื่อจิตรับรู้รับทราบก็ทำสิ่งนี้ต่อเนื่องไป เพื่อให้เกิดสติปัญญาความคล่องตัว ไม่หย่อน ไม่ยืดไม่ย้วย พอดีๆ เพื่อความสุขสบายในตนเอง และชีวิตที่ดี
แหลมเจี๊ยบ หลังวัด Academy
YouTube หลังวัด Academy
ความคิดเห็น
ยังไม่มีข้อความในโพสต์นี้