ที่ 2 ก็พอ ....
เรื่องเล่าเรื่องนี้มาจากการที่ลูกสาวค่อนข้างเป็นเด็กเก่ง เรียนหนังสือก็สอบได้ที่ 1 ความสามารถทางด้านดนตรี กีฬาก็ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่ดี
 
การที่มีลูกเป็นเด็กเก่ง คุณพ่อ คุณแม่ก็จะมีความกังวลอีกแบบหนึ่ง
สำหรับผู้เขียนกลัวว่าลูกจะเป็นเด็กที่ยอมแพ้ไม่เป็น และเมื่อต้องแพ้ ก็จะกลายเป็นเด็กที่รับความผิดหวัง หรือความผิดพลาดไม่ได้ ดังนั้นจึงพยายามป้อนข้อมูลใส่สมองน้อยๆ ของลูกมาตลอดว่า ลูกไม่ต้องเป็นที่ 1 ก็ได้นะคะ คะแนนที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ก็ไม่ได้แตกต่างกันมาก ห่างกันไม่กี่คะแนน ดังนั้นสอบได้ที่เท่าไหร่ก็ไม่เป็นไรเลยค่ะ ถ้าลูกตั้งใจทำเต็มที่แล้ว
 
ย้อนไปสมัยลูกสาวเรียนชั้นอนุบาล ลูกไปแข่งเทควันโด คุณแม่ก็กลัวว่าลูกจะเครียดต้องชนะ ก็เลยบอกลูกไปว่า ลูกไม่ต้องเอาเหรียญทองก็ได้นะคะ เอาแค่เหรียญเงินมาก็พอ พอถึงรอบคัดเลือกลูกก็ตั้งใจแข่งมาก ชนะเข้ามาจนถึงรอบชิงชนะเลิศ คู่แข่งก็เป็นเด็กตัวเล็กๆ เหมือนกัน ดูลูกเราเตะเข้ามาจนถึงรอบนี้ก็กลัวๆ ไม่กล้าเข้ามา ส่วนลูกเราก็ไม่เตะค่า 5555 สรุปคู่แข่งเลยเตะเข้ามา ลูกเราก็แพ้ไป ซึ่งอันนี้ทำให้คุณพ่อโมโหมาก ^^ ถามลูกว่าทำไมรอบนี้ลูกไม่เตะเลย ลูกสาวก็ตอบว่า ก็คุณแม่บอกว่าให้เอาแค่เหรียญเงินก็พอ คุณแม่ฟังแล้วก็อึ้ง แต่ก็แอบมีความปลื้มที่ลูกเชื่อฟังคุณแม่มากค่ะ😅
ผู้เขียนก็ใช้วิธีนี้เลี้ยงลูกมาตั้งแต่เล็กๆ จนเข้ามหาวิทยาลัย ก็บอกลูกว่าไม่ต้องเรียนเอาเกียรตินิยมอันดับหนึ่งก็ได้นะคะ ให้เลือกเรียนวิชาที่เราชอบ ลูกก็เรียนไปเรื่อยๆ ลงเรียนวิชาที่ชอบ (วิชาที่ชอบกับวิชาที่จะทำให้ได้เกรดดีๆ ไม่ได้เป็นวิชาเดียวกัน)
จนถึงปี 4 เทอมสุดท้ายลูกก็มาปรึกษาว่า เกรดหนูขาดแค่นี้ก็จะได้เกียรตินิยมอันดับ 1 เหลือเรียนวิชาสุดท้ายถ้าหนูลงวิชานี้คะแนนหนูได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่งแน่นอน ...แต่หนูอยากเรียนอีกวิชาหนึ่งมากกว่า ผู้เขียนก็บอกลูกไปว่าให้เลือกวิชาที่เราอยากเรียนดีกว่า มันเป็นโอกาสที่เราจะได้เรียนวิชานี้ ได้ความรู้ และได้ประสบการณ์จากวิชานี้ติดตัวเรสสามารถนำไปใช้ได้ในอนาคต ถ้าเราจะไม่ได้เกียรตินิยมอันดับ 1 จากการที่ต้องเรียนวิชานี้ก็ไม่เป็นไรค่ะ ดังนั้นลูกจึงตัดสินใจลงเรียนวิชาที่ลูกชอบ และในที่สุด ลูกสาวก็ยังคว้าเกียรตินิยมอันดับ 1 มาให้คุณแม่ภูมิใจจนได้ด้วยค่ะ
เรื่องเล่าจากประสบการณ์เรื่องนี้ ก็เพื่ออยากจะบอกคุณพ่อ คุณแม่ว่าอย่าสร้างความกดดัน หรือคาดหวังในตัวลูกมากเกินไป จนทำให้ลูกเครียด ไม่มีความสุข ขอให้ส่งเสริมในสิ่งที่ลูกรัก สนับสนุนในสิ่งที่ลูกเลือกทำ ทำแล้วลูกเรามีความสุข
ลูกเราไม่จำเป็นต้องได้ที่ 1 หรือเป็นที่ 1 เพื่อให้คุณพ่อ คุณแม่ไปอวดใคร เพราะยังไง..ลูกก็เป็นที่ 1 สำหรับเราอยู่แล้วค่ะ😊
โพสต์ที่เคยลงไว้เมื่อ 8 ปีที่แล้วขึ้นมา เลยนำมาเป็นภาพประกอบเรื่องนี้ไปเลยค่ะ...เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ
ความคิดเห็น
บิวตี้ by kittiya
เนื้อหาดีมากค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้น่ะค่ะ
8 มิ.ย. 2020 เวลา 11:44
เรื่องอยากเล่า
ขอบคุณค่ะ😊
9 มิ.ย. 2020 เวลา 09:01
Baking Adventure
จริงที่สุดค่ะ
29 พ.ค. 2020 เวลา 13:34
Ping Lekwat
ติดตามๆๆๆ ค่ะ
29 พ.ค. 2020 เวลา 13:31
เรื่องอยากเล่า
ขอบคุณและยินดีมากๆๆๆ เลยค่ะ😊😄
29 พ.ค. 2020 เวลา 16:57