Blockdit Logo (Mobile)
วันนี้ผีน้อยจะชวนชาว Blockdit มารู้จักกับ สวนฉันกับเธอ
ขอบคุณภาพจากพี่สุพจน์
สวนเกษตรอินทรีย์ ตั้งอยู่ในพื้นที่หมู่บ้านปางสา ตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
ทำไมต้องเป็นสวนฉันกับเธอ?
19 ปี ของการก่อตั้งสวนฉันกับเธอ ที่มาจากการรวมตัวกันของคนกลุ่มเล็กๆกลุ่มหนึ่ง(5คน) ที่มาจากความแตกต่างทั้งภาษา วัฒนธรรม เชื้อชาติ แต่มีแนวคิดและอุดมการณ์เดียวกันคือ เชื่อว่าการมีชีวิตของคนเราเพื่อการพัฒนาและสร้างสรรค์สังคมนั้นเริ่มต้นจากตัวเรา(ฉัน)ก่อน และต่อด้วยการมีส่วนร่วม(เธอ) คือคนอื่นๆด้วย เพราะเชื่อว่าคนเราไม่สามารถอยู่อย่างโดดเดี่ยวได้ จึงเป็นที่มาของ สวนฉันกับเธอ
บรรยากาศ สวนฉันกับเธอ
จากจุดเริ่มต้นเล็กๆ ในกิจกรรมด้านการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของชุมชน อนามัยแม่และเด็ก การจัดการสิ่งแวดล้อมชุมชน การส่งเสริมธุรกิจเพื่อชุมชน และค่อยๆพัฒนามาเรื่อยๆ จนตอนนี้ สวนฉันกับเธอกลายเป็นพื้นที่การเรียนรู้ของชุมชน เป็นศูนย์อนุรักษ์พันธุกรรมพืชพื้นบ้าน
ชาติพันธ์ุลีซู และเป็นที่ตั้งของสมาคมสร้างเสริมสุขภาวะชุมชนชาติพันธ์ุ เป็นสวนเกษตรอินทรีย์ จำนวน 22 ไร่ โดยแบ่งพื้นที่ 17 ไร่ เป็นพื้นที่ปลูกป่า 3 อย่าง ประโยชน์ 4 อย่าง ตามแนวพระราชดำรัสของในหลวงราชการที่ 9
ซึ่งเป็นการปลูกป่าที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตของชุมชน ป่าอย่างที่ 1 คือ ปลูกไม้ใช้สอย ไม้โตเร็ว เพื่อให้ชาวบ้านได้ใช้ไม้ทำฟืน สร้างบ้าน กระท่อม โดยไม่เบียดเบียน และได้ใช้ไม้จากที่ปลูกเอง ป่าอย่างที่ 2 ป่าเศรษฐกิจ เป็นการปลูกพืชที่สามารถสร้างรายได้ให้กับชุมชน ซึ่งในสวนฉันกับเธอก็มีพืชเศรษฐกิจได้แก่ ต้นโกโก้ ต้นหม่อน อะโวคาโด้ ป่าอย่างที่ 3 ป่าไม้กินได้ สมุนไพรต่างๆ พืชผักพื้นบ้าน ผักกินหัว ผักกินใบ
ผลผลิตจากในสวนฉันกับเธอ
ซึ่งพืชเหล่านี้เป็นสิ่งที่มีความจำเป็นและสำคัญต่อการดำรงวิถีชีวิตของชุมชน จะทำให้ชุมชน มีรายได้จากไม้เศรษฐกิจ มีไม้ใช้สอยในยามจำเป็น มีพืชสมุนไพร มีอาหาร มีผักพื้นบ้าน
ที่ทำให้ชุมชนเกิดความมั่นคงทางอาหาร โดยพึ่งพาจากสวนเป็นหลัก
และพื้นที่อีก 5 ไร่ เป็นพื้นที่สำหรับเพาะปลูกพืชผลกินได้ พืชพื้นบ้านและจัดตั้งเป็นสำนักงาน เป็นศูนย์การเรียนรู้ให้กับชุมชน และบุคคลที่สนใจ
นอกจากนี้เพื่อเป็นการรองรับภัยพิบัติที่อาจจะเกิดขึ้น ว่าชุมชนต้องมีความมั่นคงทางอาหาร ชุมชนต้องพึ่งพาตนเองได้ ในยามวิกฤต เช่น ช่วงสถานการณ์โควิด-19 ที่ผ่านมา จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าชุมชนที่มีการเพาะปลูกพืชพื้นบ้าน มีที่ดิน มีสวนเป็นของตนเอง จะมีความมั่นคงทางอาหารสูงกว่าชุมชนที่ไม่มีการเพาะปลูก และพึ่งพาตลาดสดเป็นหลัก
ในช่วงสถานการณ์วิกฤตโควิด-19 ที่ผ่านมา สวนฉันกับเธอจึงกลายเป็นต้นแบบของการพึ่งตนเอง และแบ่งปันให้กับชุมชนที่ขาดแคลนอาหาร กลายเป็นศูนย์การเรียนรู้ให้กับชุมชน และเยาวชนคนรุ่นใหม่ที่มีความสนใจที่จะคืนถิ่น มาพัฒนาชุมชน กลับมาดูแลรากเหง้าของตนเอง
เมล็อพันธุ์ที่สวนฉันกับเธอ มีแบ่งปันให้เพื่อส่งเสริมความมั่นคงทางอาหารในชุมชน
อะไรที่จะเป็นแรงดึงดูดให้คนรุ่นใหม่ มาทำการเกษตร มาพัฒนาบ้านเกิด?
การลงมือทำ จึงจะทำให้เกิดผล และที่สำคัญ จะต้องกินเป็น มากกว่าอยากขาย
ความหมายคือ ต้องตั้งต้นหรือเป้าหมายไว้ว่า ปลูกไว้กิน พอเหลือจึงขาย หรือนำไปสู่กระบวนการแปรรูป ในรูปแบบต่างๆ นำไปสู่การหารายได้ แต่หากทำแล้วตั้งเป้าไว้สำหรับขาย โดยส่วนใหญ่ก็จะไปไม่ค่อยรอด และจะต้องมีการปลูกพืชผสมผสาน หมุนเวียนการให้ผลผลิต ในแต่ละฤดูที่แตกต่างกัน
ความเห็นจากผู้มีประสบการณ์ที่อยากจะฝากคนรุ่นใหม่ ในเส้นทางเกษตรอินทรีย์
ดังนั้นสวนฉันกับเธอ จึงเป็นตัวอย่างให้คนรุ่นใหม่กลับมาคืนถิ่น มาร่วมเป็นเจ้าของ
มาบริหาร เพราะในอนาคต คนรุ่นเก่า จะกลายมาเป็นที่ปรึกษา คอยให้คำปรึกษา
เป็นที่พึ่งพิงของคนรุ่นใหม่
พี่สุพจน์ หลี่จา หนึ่งในผู้ก่อตั้ง สวนฉันกับเธอ ยังฝากถึงคนรุ่นใหม่ และเยาวชนอีกว่า
การที่จะลงมือเริ่มต้นทำอะไรสักอย่าง สิ่งที่ต้องมีคือ จะต้องสร้างความภาคภูมิใจในตัวเอง ในการเป็นตัวของตัว ไม่ว่าจะเป็นชนเผ่าไหน เชื้อชาติใดก็ตาม เพราะเชื่อว่า ตราบใดที่เรายังไม่รักตัวเอง ไม่ภูมิใจในตนเอง เราก็ไม่สามารถชื่นชมคนอื่นและส่งต่อความรักได้อย่างจริงใจ
จากวันนั้นถึงวันนี้ สวนฉันกับเธอยังคงมุ่งมั่นและยึดมั่นในอุดมการณ์ เหมือนเดิมไม่แปรเปลี่ยน เพียงแต่วันนี้เริ่มโตขึ้นโดยมีมิตรสหาย “เธอ” มากมายมาคอยช่วยเหลือ กื้อหนุน ให้”ฉัน” มีกำลังใจ มีความมั่นใจ มีความรัก มีความอบอุ่น พร้อมก้าวเดินต่อไปท่ามกลางฝูงชนและอุปสรรคต่างๆได้อย่างมั่นคงและสง่างาม(พี่สุพจน์)
พี่สุพจน์ ยังได้ทิ้งท้ายไว้อีกว่า
ความรักเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ที่ทำให้เราฝ่าฟันอุปสรรคไปได้ ความรัก ความเมตตาต่อเพื่อมนุษย์ เป็นสิ่งสำคัญในการดำรงชีวิต
ขอบคุณสวนฉันกับเธอ ขอบคุณพี่สุพจน์ ที่ต้อนรับอย่างดี ด้วยเมนูอาหารเลิศรส ข้าวต้มลีซู ลาบ ข้าวปุ๊ก น้ำพริก และผักนานาชนิด
ขอบคุณรูปภาพจากพี่คิม
หากใครสนใจที่จะมาเรียนรู้มาสัมผัสบรรยากาศดีดี มาเติมพลัง มากินอาหารอร่อยก็แวะมาได้นะคะ ที่นี่มีแต่รอยยิ้ม ความสนุกสนาน ที่พร้อมจะแบ่งปันและส่งต่อให้กัน
สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ https://www.facebook.com/supot.leeja (พี่สุพจน์ หลีจา)
ขอบคุณที่แวะมาอ่าน มาแชร์ มาไลท์ มาเป็นกำลังใจให้ผีน้อยนะคะ
ขอบคุณครอบครัว BD ทุกคนคะ
ความคิดเห็น
พู่กันแต้มเลือด
ติดตามให้กำลังใจจ้ะ คนที่101
6 ก.ย. เวลา 19:29
1
26 ต.ค. เวลา 04:19
ครูจำเป็น
มากดติดตามคนที่ 100 พอดีเลยค่ะ ^_^
30 ส.ค. เวลา 08:08
1
26 ต.ค. เวลา 04:20
1
เรื่องเล่า....เด็กบ้านนอก
แวะมาติดตามครับ
19 ส.ค. เวลา 00:18
1
20 ส.ค. เวลา 03:39