ระหว่างเดินทาง..เสียงที่ได้ยินคือเสียง..คำกล่าวถึงเรื่องราวต่างๆที่ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับตัวของสุชินหรือคำพาเอง...หนึ่งในคำกล่าวนั้นได้พูดถึงเรื่อง เพื่อนรักกันเป็นเหมือนนิทานแต่งขึ้นมาเพื่อให้สุชินนั้นสำนึกในการกระทำของตนเอง...มีเนื้อหาดังนี้
มีชายสองคน..คนนึง..ชื่อ..นายโง่..อีกคนนึงชื่อนายงั่ง..ทั้งสองคนนี้..ได้เกิดมาในตระกูลนายพรานล่าเนื้อ..ซึ่งบิดาของทั้งคู่เป็นเพื่อนกัน.สาเหตุที่ทั้งคู่ได้ตั้งชื่อลูก..ว่านายโง่กับนายงั่งนั้น..เพราะทั้งคู่ได้มีเรื่องบาดหมางใจกัน..ไม่รู้จะทำยังงัยให้สาแก่ใจถึงจะได้ด่าคู่อริทุกวัน..เพื่อกระทบกระเทียบกัน..เผอิญลูกออกมาก็เลยตั้งชื่อลูกแบบนี้ เพื่อจะได้เรียกเพื่อจะให้อีกฝ่ายเจ็บแค้นใจ .ส่วนเด็กชายโง่นั้นเกิดก่อนเด็กชายงั่ง..อยู่ 2 วัน ในแต่ละวันถ้าพ่อของทั้งเด็กชายทั้งสองไม่ไปเข้าป่าเพื่อล่าสัตว์ทั้งคู่ก็จะตระโกนเรียกชื่อลูกชายตนเองดังๆเพื่อให้อีกคนนึงได้ยินแล้วจะได้เจ็บใจ..เป็นประจำๆจนเด็กชายทั้งคู่ได้โตจนเป็นหนุ่ม..
อย่างที่โบราณว่าไว้นั่นแหละ..ว่าเกลียดอะไรจะได้สิ่งนั้น..ดังนั้นถ้าไม่อยากได้สิ่งที่ไม่ดีอย่าไปหาเที่ยวติสิ่งนั้นติสิ่งนี้..ผีมันได้ยินเข้าเขาจะหมั่นไส้..พลอยจะเอาสิ่งที่เราตินั่นแหละมาให้เรา...
เด็กชายทั้งคู่ที่พ่อของพวกเขาตั้งชื่อมาเพื่อจะได้เรียกชื่อเพื่อด่ากัน ให้อีกฝ่ายเจ็บใจนั้น...กลายกลับเมื่อโตขึ้นมาเป็นเพื่อนรักกันอย่างสนิทลึกซึ้ง..
ธรรมดาก็คือธรรมชาติ.ธรรมชาติก็คือกาลเวลา.กาลเวลาย่อมคร่าทุกๆอย่างให้เป็นไป
โดยกฏของกาลเวลา..เมื่อพ่อของนายโง่และนายงั่งตายจากไป..พวกเขาก็ไม่คิดจะเปลี่ยนขื่อที่พ่อตั้งให้..ก็ยังเรียกขื่อกันตามที่พ่อของพวกเขาตั้งให้ตลอดมา...จนทั้งคู่มีเหตุจะต้องเดินทางเข้าป่าเพื่อล่าสัตว์ด้วยกัน...
จะเกิดอะไรขึ้นในป่า..นายโง่กับนายงั่งจะได้พบเจออะไรนั้น...โปรดติดตามต่อไป...
แกะดำ คัมภีร์ชีวิต...
ความคิดเห็น
ยังไม่มีข้อความในโพสต์นี้