ห้องเก็บรัก💜 ep 12 กลัวการอยู่คนเดียว😨
วจีและเดชาเสียใจมากที่ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนทำแบบนี้ อีกแค่ไม่กี่เดือนก็จะได้แต่งงานแล้วจะอดใจไว้หน่อยก็ไม่ได้ แล้วปากก็บอกว่าไม่ยอมแต่งแต่นี่กลับมาขืนใจเค้า สองคนผัวเมียกล่าวขอโทษครอบครัวของอลิชแล้วจึงหอบความอับอายนี้กลับมาบ้าน เพื่อมาชำระความกับไอ้ลูกสารเลว😠😡😡
" ไอ้ติณกลับมารึยัง😡 ไปเรียกมันลงมา❗"
" คุณติณยังไม่กลับมาเลยค่ะคุณท่าน"
" ยังไม่มา แล้วมันไปไหน⁉️"
" มันไม่รับสายฉันเลยคุณ โทรเป็นร้อยๆรอบแล้ว"
" ถ้ามันมา❗บอกมันไปหาฉัน"
" ค่ะคุณท่าน"
แก้วใจสาวใช้รับคำเดชาที่กำลังเกรี้ยวกราด และนั่งเฝ้าหน้าบ้านรอติณจนดึกดื่น🌙 รอจนทุกคนในบ้านนอนกันหมดแล้วติณก็ยังไม่กลับมาสักที
ฟากฝั่งของลูกชาย เมื่อแทนไทโทรมาบอกเรื่อง
ของอลิช และบอกว่าพ่อแม่โกรธมาก ก็ขับรถไปเรื่อยเปื่อยจนดึกดื่น พอมารู้ตัวอีกทีก็ถึงคอนโดซะแล้ว🌙
📞📞สายโทรเข้าของคุณนายวจีดังเป็นพันๆสายจนโทรศัพท์ร้อนแทบระเบิด ครั้งนี้พ่อและแม่คงเอาจริงแน่ งานแต่งคงถูกจัดขึ้นอย่างรวดเร็ว ติณรู้สึกเจ็บใจมากที่อลิชทำแบบนี้ 😡ทั้งที่เค้าเองก็พูดชัดแล้ว แทนที่จะเข้าใจกลับทำให้เรื่องมันใหญ่โตขึ้นไปอีก😒
ติณเดินลากสังขารขึ้นห้องไปอย่างอิดโรย เวลานี้ยาดีที่ไหนก็คงช่วยอะไรไม่ได้เพราะเค้ารู้สึกเหนื่อยอย่างบอกไม่ถูก😔
...เมื่อคีร์การ์ดถูกเสียบเข้าไป ไฟทุกดวงในห้องนั่งเล่นก็สว่างจ้า แต่ไฟในห้องนอนคงจะถูกดับไปเพราะนี่มันก็จะตีหนึ่งแล้ว เธอคงจะนอนแล้วล่ะ😴
ติณที่ต้องการนั่งคิดหาทางออกคนเดียว ปิดไฟทุกดวงอีกครั้งจนหมดแล้วมานั่งถอนหายใจอยู่ที่โซฟา แต่ทว่าเมื่อนั่งลงกลับเห็นแสงไฟในห้องนอนลอดผ่านช่องประตูออกมาให้เห็นเล็กน้อย
(ยังไม่นอนงั้นเหรอ นี่มันดึกมากแล้วนะ ก็บอกแล้วหนิว่าไม่ต้องรอ😤)
ติณรีบลุกขึ้นแล้วเปิดประตูเข้าไป ...เธอหลับแล้ว หน้าต่างถูกม่านผืนใหญ่ปิดมิดชิด แต่ไฟกลับเปิดไว้ทุดวง (🤔เปิดไฟนอนงั้นเหรอ) ชายหนุ่มปิดไฟดวงใหญ่เหลือไว้แค่โคมไฟหัวเตียง แล้วเดินไปนั่งลงข้างๆกวางน้อยผู้เลอโฉมนางนั้น
ผิวขาวๆมีออร่ายังคงสวยเปร่งปรั่งสู้แสงไฟ แขนขาเรียวเล็กแต่นุ่มนิ่มน่าถะนุถนอม กลิ่นหอมๆจากผมเงางามหอมคลุ้งไปทั่วตัว ทำไมถึงได้สวยขนาดนี้นะเจ้ากวางน้อย ชายหนุ่มจับมือน้อยๆนั้นขึ้นมาสัมผัสใบหน้าตัวเอง มองเธอที่หลับไหลและใบหน้างดงานนั้นเนิ่นนานไม่ละสายตา🦌
" ถ้าเป็นเธอฉันจะไม่ว่าเลย ลดา"
หากเป็นเธอคนนี้ที่เค้าต้องแต่งงานด้วย หากเป็นเธอคนนี้ที่ปลดผ้าพลีกายให้เค้าคงจะดี🤤
ชายหนุ่มบ่นรำพึงรำพันเรื่องราววันนี้ให้เธอฟัง เค้าเหนื่อยเหลือเกิน ไม่เข้าใจว่าทำไมอลิชถึงต้องทำขนาดนี้😩 ไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อกับแม่ถึงเชื่อละครฉากนั้น ไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ถึงอยากให้แต่งงานกับคนที่หวังอะไรต่างๆมากมายจากเค้า
" ฉันไม่อยากแต่ง เธอได้ยินไหมลดา😔 "
คนที่หลับก็หลับไม่รู้เรื่อง ไม่รู้เลยว่ามีคนบ้ามาพูดคนเดียวอยู่ข้างๆ ส่วนคนบ้าคนนั้นก็ยังคงจับมือน้อยนั้นไว้และสูดดมเหมือนกับว่าเป็นยาดี
...หรือว่านี่จะเป็นยาดีจริงๆ🦌กวางน้อยผู้หลับไหลจะรู้ตัวบ้างไหมว่ามีใครกำลังจ้องมองอยู่ แค่ได้มองนานๆแบบนี้ก็รู้สึกหายเหนื่อยไปมากเลย
ติณถอนหายใจและลุกขึ้นไปนอนบนเตียงกับเธอ
ดึงเธอมากอดไว้ในอ้อมแขนของตน (😒คืนนี้ขอนอนกอดหน่อยแล้วกันนะ) ก็คงจะเป็นอย่างนั้นเพราะเอาเธอมากอดไว้แล้วหนิ ลดาคนขี้เซาเมื่อถูกดึงมากอดก็ไม่ได้มีสติมาขัดขืนแถมยังกอดกลับให้อีกคนดีใจเล่นอีก🤗
... เมื่อพระจันทร์ลับขอบฟ้าทิวาก็เปล่งแสง
(🤔เท่าที่จำได้ห้องนี้ไม่มีหมอนข้างนะ)
กวางน้อยแสนสวยตื่นขึ้นมารับแสงแดดอุ่นๆยามเช้า ในห้องนี้ไม่มีหมอนข้างแล้วเธอกอดอะไรอยู่ ดวงตาที่ฝ้าฟางยามเช้ามันช่างน่ารำคาญเสียจริงๆ เพราะกว่าจะโฟกัสได้ก็แทบจะหายใจไม่ออกซะแล้ว
แค่สัมผัสเล็กน้อยถึงการเคลื่อนไหลราชสีห์ผู้หลับไหลก็รู้สึกได้ทันที 🦁 กอดเค้ามาทั้งคืนแล้วจะคลายมันออกง่ายๆได้อย่างไร ร่างบางของกวางตัวน้อยๆรึจะสู้พละกำลังมหาสารของผู้เป็นใหญ่ได้ ดิ้นไปก็เท่านั้นยังไงเธอก็ออกไปจากอ้อมแขนของเค้าไม่ได้
" ทำไมเปิดไฟนอน"
" ก็😟.....หนู หนู ...ไม่เคยนอน...คนเดียว"
" กลัวเหรอ"
" คะ ค่ะ😔"
" อืม..."
เสียงกระซิบเบาๆที่ข้างหูทำให้ลดาร้อนไปทั้งตัว ไหนจะอกอุ่นๆนั่นอีก 😳ก็คงไม่แปลกที่เธอจะตอบกระอึกกระอักแบบนี้ มีบางคนถอนหายใจออกมาหลังได้ยินคำตอบแต่กลับกอดเธอแน่นกว่าเดิม ลดาจึงต้องนอนนิ่งๆต่อไปจนกว่าเค้าจะเบื่อ
ลดากลัวการอยู่คนเดียวอย่างนั้นหรือ โถ่เจ้ากวางน้อย แล้วทีนี้จะปล่อยให้เธออยู่ห้องคนเดียวได้อย่างไร หากจะให้เค้ามานอนเป็นเพื่อนทุกวันคงไม่ได้เพราะสุดท้ายคงอดใจไม่ได้เข้าสักวัน
ต่อไปนี้เราทั้งสองคงต้องได้เรียนรู้กันมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างน้อยๆวันนี้ติณก็ได้รู้แล้วว่าเธอกลัวการอยู่คนเดียว และเธอเองก็คงต้องค่อยๆเรียนรู้เค้าเช่นกัน
ติณรู้สึกผ่อนคลายมากเพียงแค่ได้เห็นหน้าและได้สัมผัสเธอ (ขอกอดนานกว่านี้อีกนิดนึงแล้วกันนะ) 🤗ขอพลังจากเธอสักเล็กน้อยก่อนที่จะต้องไปเจอกับเรื่องราวชวนปวดหัวในวันนี้
" วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอคะ"
" ไป"
" สายแล้ว นะคะ"
" หืมมมม😤 อือรู้แล้ว"
สายโด่งจนตะวันแยงก้นบางคนยังไม่ยอมปล่อยเธอออกจากอก จึงต้องเรียกสติสักนิดเผื่อว่าจะได้ผล ติณถอนหายใจแรงก่อนที่จะคลายกอดนั้นออก แล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว ลดารีบลุกตามเพื่อที่จะไปจัดชุดและทำอาหารไว้ให้ติณ แต่ก็นะถ้าจะไม่ให้สำรวจร่างกายตัวเองเลยก็คงไม่ได้ ลดายืนหน้ากระจกบานใหญ่หันซ้ายหันขวา เปิดดูในร่มผ้าจนทั่วร่างกาย แต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติเลยแม้แต่น้อย ( ถ้ามีก็ต้องรู้สึกสิ🤔 แต่นี่ไม่รู้สึกแสดงว่าไม่ได้ทำ🙂) ลดาถอนหายใจโล่งออก่อนจะเข้าครัวไปทำอาหารต่อ
" ข้าวต้มกุ้ง🦐 กินได้ใช่ไหมคะ"
" ได้สิ ฉันกินได้หมดแหละ"
" ค่ะ🙂"
ลดายิ้มรับกับคำคนโกหกแล้วเดินไปเก็บครัว ติณไม่ได้กินง่ายอย่างที่ปากเค้าว่า ขึ้นชื่อว่าคนเรื่องเยอะก็ต้องเยอะทุกเรื่องเป็นคาแร็กเตอร์ ลดาโทรไปหาแทนไทตั้งแต่เมื่อวานที่เค้าเอาเบอร์ให้ ถามว่าเค้าชอบหรือไม่ชอบอะไรบ้างจากเพื่อนสนิทของเค้า เพราะกลัวว่าถ้าทำอะไรไม่ถูกใจไปเธอเองจะซวยยิ่งอารมณ์ขึ้นๆลงๆอยู่ด้วยแล้ว วันนี้เธอจึงไม่ได้ทำอาหารซ่งๆให้เค้ากิน
ที่ว่าต้องเรียนรู้กันไป ติณก้าวช้ากว่าลดาไปหนึ่งก้าวเท่านั้นเอง ถึงลดาจะทำเพราะหน้าที่แต่เธอก็เต็มใจทำและจะทำให้คุ้มกับเงินที่ได้มา
" ถ้าวันไหนนอนไม่หลับอยากกลับบ้านก็กลับได้นะฉันคง😒"
" แต่ตามสัญญาแล้ว😐"
" ฉันบอกว่ากลับได้ ก็คือกลับได้ 😠แค่นี้ไม่เข้าใจเหรอไง "
" ค่ะ😦...😊 แต่คงยังไม่กลับตอนนี้หรอกค่ะ"
ติณที่กำลังกินข้าววางช้อนเสียงดังก่อนจะตะคอกเสียงใส่ลดา ลดาเหมือนจะยอมเค้าง่ายๆแต่กลับไม่ทำตามที่เค้าบอกทั้งที่เธอควรจะดีใจที่เค้ายอมให้กลับไปนอนบ้านได้แท้ๆ เธอคนนี้มีอะไรให้ค้นหามากกว่าหน้าตาที่น่าหลงไหลจริงๆ
" อิ่มแล้วเหรอคะ😊 นี่ค่ะกุณแจรถ ขับรถดีๆนะคะ"
" ฉัน 😳 ไปนะ "
" ค่ะ😊"
ติณรับกุณแจรถมาพร้อมกับความมึนงงกับตัวเอง ก่อนหน้านี้เค้ายังโกรธที่เธอไม่เชื่อฟังอยู่เลย แต่พอเธอพูดดีด้วยใจก็ลืมไปเลยว่าเคยโกรธ
แต่ก็ค่อยว่ากันใหม่เพราะงานและเรื่องของอลิชยังรอให้เค้าแก้ไขอยู่
# บริษัท BDS🏢
" มาได้แล้วเหรอไอ้ลูกเลว😡"
" พ่อ🙁 "
💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜
🙏ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน🙏
✌มาเป็นกำลังใจให้คุณติณกันนะคะ
แล้วพบกันใหม่ใน ep ต่อไปค่ะ✍
💋💋💋

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
ความคิดเห็น
7 ต.ค. เวลา 15:41
1
In a dream
ขอบคุณค่ะ
7 ต.ค. เวลา 16:58
1
พู่กันแต้มเลือด
ถ้ากลัวนอนคนเดียวแล้วตั้งแต่เกิดใครนอนอยู่ข้าง ๆ ละ
7 ต.ค. เวลา 15:07
1
In a dream
ช่วงนี้ไม่ได้โพสบ่อยค่ะ ไม่ได้แวะไปเยี่ยมใครเลยด้วย😁ยังไงก็ดูแลสุขภาพด้วยนะคะฝนตกบ่อย😁
7 ต.ค. เวลา 18:34
060887
ชอบจังชวนติดตาม
7 ต.ค. เวลา 12:42
1
In a dream
💖💖💖
7 ต.ค. เวลา 13:12