บางทีกูแค่อยากเหมือนเดิม ไม่ต้องขึ้นเงินเดือนให้กูก็ได้ กูแค่อยากทำงานรูทีนเดิมๆ งานที่ซ้ำซากจำเจ กูโอเค กูไม่ได้อยากพัฒนาอะไร กูพอใจในสิ่งที่กูมีกูเป็นอยู่ตอนนี้
เอาเถอะถึงใครจะประนามว่ากูดักดาน เกิดเป็นคนต้องพัฒนาตัวเองสิว่ะ ทำงานความรับผิดชอบมากขึ้นเงินเดือนก็มากขึ้น มีเงินก็สบาย เครียดก็ทนเอา กดดันก็ต้องทนได้ ไม่มีเงินจะอยู่ยังไง บลาๆๆ
ใครจะคิดไง ก็คิดเหอะ แต่ความสุขกูไม่ใช่เงิน เงินไม่ใช่อะไรทั้งหมดในชีวิตกู การบาลานความกดดัน กับ เงินเดือน กูยอมเงินเดือนน้อยลง แล้วชิลมากขึ้น กูขี้เกียจ กูมันloser ห่าเหี้ยอะไรก็พล่ามมาเหอะ กูน้อมรับ กูขอแค่อย่างเดียว ขอกูอยู่แบบซ้ำซากจำเจแบบนี้ได้ไหม อย่ามาพัฒนาอะไรกูเลย กูไม่ต้องการ ระหว่างแดกข้าวมื้อเดียว กับแดกเหลา 3 มื้อทุกวัน กูเลือกแดกข้าวมื้อเดียว
กูเหนื่อยกับการพัฒนาตัวเองมากๆเลยตอนนี้ ปลายทางของชีวิตคือความตาย ไม่ว่ามรึงจะ ดร. รึ เด็กปัญญาอ่อน ไม่ว่าจะเจ้าสัว ระดับ kingpower ยัน คนข้างถนนคลองหลอด พวกมรึงตายกันทั้งหมดนั้นแหละ ดิ้นรนอะไรกัน แสวงหาอะไรกัน ไม่มีใครหนีพ้นเกิดแก่เจ็บตายหรอกโว้ยยย ควยยยยย!!
ความคิดเห็น
ยังไม่มีข้อความในโพสต์นี้