ในชีวิตไม่เคยไปร่วมม็อบไหนๆ เลย
ถ้าไม่นับไปเดินเล่นถ่ายรูปมีบ้าง กินข้าวฟรีละกลับ
ทั้ง พันธมิตร นปช. กปปส ถ้าใกล้ๆ ก็แวะไป
แต่ส่วนมากจะติดตามทางทีวี และ social มากกว่า
(แต่คนใกล้ตัวสาย hardcore ทั้งสองข้างมีเยอะ)
คิดว่าม็อบคณะราษฎร นี่ก็ไม่ต่างกัน คือต้องมีแกนนำสิ
ม็อบไม่มีแกนนำ มันจะเป็นไปได้ไง แล้วจะไปทำอะไรกันที่ม็อบ
ซึ่งก็ม็อบคณะราษฎรที่บอกไม่มีแกนนำ ก็เป็นเช่นนั้นคือก็มีกลุ่มแกนนำแหละ จนถึงวันที่มีการสลายการชุมนุมด้วยน้ำ และม็อบกลายเป็นราษฎร แกนนำโดนจับหมด
โอเค ยังมีคนนัดแหละ ว่าวันนี้ที่ไหน
แต่พอไปถึงที่ม็อบ มันไม่มีแกนนำละ
วันนี้นั่งฟัง อาจารย์วีระ กับ คุณสุทธิชัย หยุ่น ในรายการคุยรอบทิศ (แนะนำให้ไปหามาฟังครับ ใน YouTube มี)
อ. วีระบอกว่า เค้าไม่เคยเชื่อโลกออนไลน์เลย กระแสในโลกออนไลน์ กับโลกจริง บางทีมันไปคนละทาง โลกออนไลน์คุณจะพูดอะไรก็ได้ นั่งเฉยๆ หยิบมือถือมาพิมพ์ๆ เป็นร่างอวตารกี่ Account ก็ได้ ..
เค้าเรียกว่า นักเลงคีย์บอร์ด
อ. ยังเคยถามคนในรายการเลยเวลา ถามอะไรซีเรียสว่า โอเคคุณโทรมาหาผม คุณบอกเบอร์มา ชื่อมา บัตรประจำตัวประชาชนมา แล้วผมจะตอบ สุดท้ายวางหูหนีทุกคน
เพราะใครจะอยากเดือดร้อน ...
พวกเด็กพวกนี้ก็เหมือนกันนั่งพิมพ์ในห้องแอร์สบายๆ
เวลาจริงๆ ใครจะมา มันเหนื่อย เปียกฝน แถมโดนจับอีก
แต่สองวันมานี่เด็กๆ กำลังทำให้โลกเสมือนกับโลกจริงทาบทับกัน เค้าชุมนุมในออนไลน์ก็ได้ แต่พอโลกจริงเค้าก็มา มายืนเฉยๆ ไม่ได้มาฟังดารา ไม่มีแกนนำขึ้นพูด ไม่ได้มากินข้าวฟรี มาตะโกนแล้วกลับเพื่อบอกว่านี่ไงเสียงของชั้น ฟังชั้นสิ อ. แปลกใจมาก และต้องมอง social media ใหม่ ว่าในอนาคตมันมีพลังจริง และส่งผลถึงโลกจริงๆ แล้วแบบแยกกันไม่ออก
นี่ผมเปิด live นั่งดู การชุมนุมวันนี้
เห็นสิ่งที่เด็กทำสองอย่าง ตะโกนด่า & เรียกร้องอย่างพร้อมเพียง ตามต้นเสียงจากไหนไม่รู้ หรือเค้าดูจากไหนไม่รู้ กับ ขยับม็อบใช้สัญญาณมือ แปรรูปขบวนม็อบอย่างไวและทุกคนมีมือถือในมือ ส่งสัญญาณกันไวมาก ...
เหมือนทุกคนเป็นมดงานเล็กๆ ช่วยกันทำงานแบบเอาเสาสัญญาณแตะรับกันว่าให้ทำอะไร
ยังไม่รวมถึงการระดมทุนกันเองแบบเป็นด้อม
แบบที่เค้าถนัดใช้ระดมทุนให้ศิลปินเกาหลี
แป๊บเดียวได้ 2-3 ล้าน
พวกเด็กๆ กำลังใช้ในสิ่งที่ตัวถนัด
มาประยุกต์ใช้ในการชุมนุมครั้งนี้
แบบที่คนรุ่นผมก็คิดไม่ถึงแล้ว
ทั้งที่จริงคิดว่าอายุไม่ห่างกันมาก
แต่พอนับจริงๆ ก็หลายสิบปีแฮะ
เริ่มยอมรับแล้วว่าแก่แล้วจริงๆ
แล้วผู้มีอำนาจหละ คุณยิ่งหากจากเด็กมากเข้าไปอีก
คุณจะเริ่มมองการชุมนุมแบบนี้ อย่างไม่เข้าใจแน่ๆ
แต่ผมไม่เคยเชื่อว่าม็อบไหนๆ จะชนะ หรือสร้างความเปลี่ยนแปลงได้ ถ้าสภาหรือทหารไม่ขยับเอาด้วย ...
ซึ่งประเทศเราก็เป็นแบบนั้นมา ... ตลอด
แต่ก็อีกนั่นแหละอย่างที่ผมคิดกับตัวเองทุกวัน
ม็อบแบบนี้เคยเห็นเหรอ ...
โลกนี้อาจจะไม่เหมือนเดิมก็ได้
มีคนถามคุณยายชาวญี่ปุ่นที่อายุมากที่สุดในโลกว่า
ถ้าคุณยายต้องตายอะไรกันจะเป็นสิ่งที่เสียใจที่สุด
คุณยายบอกว่าอยู่มา 100 กว่าปีแล้ว เห็นอะไรมาเยอะมาก
ลูกหลานก็มีมากมาย ไม่รู้จะเสียใจอะไรอีกแล้ว
แต่ถ้าจะเสียดาย ... ก็เสียดายอย่างเดียว
ที่จะไม่ได้มีชีวิตเห็นโลกเปลี่ยนไป
มันเปลี่ยนทุกปี มีอะไรให้เห็นใหม่ๆ ทุกปี
ก็คงเสียดายเนอะ อดเห็นแล้ว ...
ผมชักเชื่อคุณยายแล้วว่า
การได้เห็นอะไรที่ไม่คิดว่าจะได้เห็น
แล้วเราเฝ้าดูมัน อย่างมีความหวัง
ถ้าได้มีชีวิตดูมันต่ออีกหน่อย ก็คงดีเนอะ ..
ความคิดเห็น
ลุงสุข
ระบบการศึกษาไทย มาถึงจุดนี้ได้อย่างไร
20 ต.ค. 2020 เวลา 15:49
adhipanya
สิ่งที่จะเปลี่ยนไปคือลูกหลานจะไม่มีความกตัญญู บุพการีจะไร้ค่า
19 ต.ค. 2020 เวลา 05:39
นายเฉื่อย
พลังที่ไม่มีอะไรมารองรับหลังเปลี่ยนแปลง เหมือนดันทุรังทำธุรกิจที่ไร้แผนการ ผมเชื่อในพลังของคนรุ่นใหม่ แต่ไม่มีน้ำหนักพอที่จะให้ตัดสินใจสนับสนุน อย่าหลับหูหลับตื่นเต้นกับพลังของคนรุ่นใหม่ที่มีการชักใยอยู่เบื้องหลัง...ดูเพิ่มเติม
19 ต.ค. 2020 เวลา 04:46