ซีรี่ย์ รักในวัยรุ่น ยุค90 (ตอนที7)
ความเดิมจากตอนที่แล้ว....เปิดเทอมใหม่ เนสได้อยู่ ม.2/2 และได้เป็นประธานชุมนุม"ห้องสมุด"
หลังจากที่เติ้ลเงียบไปสักพัก เติ้ลเริ่มลุยหน้าจีบเนส ด้วยการให้เพื่อนเอาน้ำโกโก้ที่ตนซื้อไว้เอาไปให้เนส และเนสก็ประทับใจพี่เติ้ลกับเหตุการณ์นี้มาก
หลังจากที่โรงเรียนเปิดเทอมมาได้สัก2อาทิตย์
ณ อาคารมัธยมต้น
ในวันอังคาร คาบสุดท้ายก่อนพักเที่ยง จะเป็นวิชาชุมนุม ซึ่งนักเรียนตั้งแต่ ม.1- ม.3 จะต้องแยกย้ายไปเรียน ตามที่อาจารย์ชุมนุมได้นัดหมายไว้
แน่นอนว่าเนสและแป้งเธอเลือกชุมนุม"ห้องสมุด" สถานที่เดียว ที่พวกเธอต้องไปคือ"ห้องสมุด"นั้นเอง
กฤตและหนึ่งนักดนตรีของโรงเรียน จะเลือกชุมนุมอะไรไม่ได้เลย นอกจากชุมนุม"ดนตรีสากล" ก็คงต้องไปที่ห้องซ้อมดนตรีเท่านั้น
พี่กฤตมือเบส พี่หนึ่งมือกลอง
ส่วนเติ้ลและกันต์ ได้เลือกชุมนุม"นักสะสม" และห้องที่อาจารย์นัดเจอก็คือ ห้อง ม.2/2 ห้องเรียนของเนสนั้นเอง อะไรกันเนี่ย!!! มันคือพรหมลิขิตหรือเรื่องบังเอิญ
โชคชะตาดูจะเข้าข้างเติ้ลให้ทำคะแนนสร้างความประทับใจให้เนสแน่ๆ
"เห้ย ไอเติ้ลนี้มันห้องเรียนเด็กมึงนี่หว่า"กันต์พูดขึ้นระหว่างที่นั่งรออาจารย์อยู่หน้าห้องเรียน
"เออ โครตโชคดีเลยว่ะ"เติ้ลพูดตอบด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น
คุยกันได้สักพัก อาจารย์ที่ปรึกษาชุมนุมก็มา
ทุกคนที่คุยกันเสียงดังอยู่หน้าห้อง เริ่มเบาเสียงลงจนกลายเป็นเงียบสนิท
"มาครบกันทุกคนแล้วใช่ไหมคะ ประธานชุมนุม เด่วเรียกสมาชิกเข้าห้อง แล้วเช็คชื่อให้ครูด้วยนะคะ"ครูพูดขึ้น
จบประโยค เติ้ลรีบวิ่งไปจับจองโต๊ะเรียนทันที เพราะกลัวว่าใครจะมาแย่งโต๊ะเรียนของเนสไปจากตน
เติ้ลจำได้ว่าโต๊ะเรียนของเนสคือโต๊ะไหน และเติ้ลก็ได้นั่งโต๊ะเรียนของเนสสมใจแล้วในตอนนี้
กริ๊งงงงงงง
เสียงออดดังขึ้นส่งสัญญาณว่าได้เวลาพักเที่ยงแล้ว
"เย้ จะได้แดกข้าวแล้วโว๊ย"กันต์พูดขึ้นพร้อมลุกขึ้นแล้วเอามือลูบที่ท้อง
"ไปกันกินข้าว กูก็หิวแล้ว"เติ้ลเป็นฝ่ายชวนกันต์ไปทานข้าว ทำให้กันต์อดแซวไม่ได้
"อ้าว กูนึกว่ามึงอิ่มแล้วซะอีก อิ่มใจ"พูดเสร็จกันต์ก็หัวเราะหยอกล้อเติ้ล
"เออกูอิ่มใจ แต่ตอนนี้กูหิวข้าว หัวใจกับกระเพาะมันคนละส่วนกันโว้ย มึงนี่แซวกูจัง"เติ้ลตอบ
เติ้ลและกันต์เดินลงบันไดเพื่อจะไปทานข้าวที่โรงอาหาร
แต่เติ้ลก็ต้องหยุดชะงักเมื่อภาพที่เห็นอยู่ด้านหน้า คือ กฤต
กฤตที่กำลังยืนรอเนสอยู่หน้าห้องสมุด
"น้องเนสเที่ยงแล้วนะ ไปทานข้าวกันเถอะ นะนะ"กฤตชวนเนสด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
"แปบนึงนะพี่ เคลียร์งานใกล้เสร็จแล้ว รอหน่อยนะพี่กฤต"เนสตอบกลับ ทั้งๆที่ใจตอนนี้อยากไปทานข้าวกับพี่กฤตเหลือเกิน
"จร้า พี่รอด้านหน้านะ"
"ค่ะพี่"เนสตอบ
ตัดภาพมาที่เติ้ล...ใบหน้าที่มีรอยยิ้มเมื่อกี้กลายเป็นความเศร้าซะแล้ว เติ้ลรู้สึกแปลกในหัวใจ เจ็บยังไงก็ไม่รู้ เมื่อเห็นภาพที่กฤตและเนสอยู่ใกล้ชิดกัน
น่าสงสารเติ้ลเนาะ แอบรักเนสอยู่ข้างเดียว ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก สโลแกนของนายจำได้ไหม จงตื้อต่อไปนะ ทำตัวดีๆต่อไป เดี่ยวจะเพิ่มบทให้ใกล้ชิดเนสให้เอาป่าว แต่รอต่อไปนะ อิอิ
"ไม่เป็นไรมึง วันนี้อาจจะยังไม่ใช่วันของมึง แต่ในอนาคตน้องคนนั้นอาจเป็นของมึงก็ได้ มึงกะน้องเขาตอนนี้อายุเท่าไหร่เอง ยังมีเวลาเชื่อกู ตอนนี้สิ่งแรกที่มึงต้องทำตอนนี้คือ ไปแดกข้าวกับกูได้แล้ว"กันต์พูดขึ้น เมื่อเห็นเติ้ลทำหน้าเศร้า
"เชี้ยยย กำลังซึ้งอยู่แล้วเชียว" เติ้ลพูดพร้อมกับเอามือตบหัวกันต์ไปทีนึง
"ก็กูหิวนี่หว่ามึง"กันต์ตอบ
"เออๆๆโทษทีว่ะ"เติ้ลขอโทษกันต์ แล้วทั้งคู่ก็ไปทานข้าวกัน
ณ ห้องเรียน ม.2/2
เนสและแป้งขึ้นมาบนห้องพร้อมกับกฤตและพี่หนึ่ง เพื่อขึ้นมาเข้าแถวก่อนเข้าเรียนช่วงบ่าย
พี่กฤตเดินเข้าไปทักทายครูเพ็ญ ซึ่งเป็นครูประจำชั้น ม.2/2
"สวัสดีครับครูเพ็ญ" กฤษกล่าวสวัสดีพร้อมยกมือไหว้ แล้วส่งรอยยิ้มหวานๆให้ครูเพ็ญ
"ว่าไงนายกฤษ พาลูกสาวครูไปไหนมาเหรอ" ครูเพ็ญพูดเหมือนรู้ทัน
"โห ครู ไม่ได้พาไปไหนไกลเลยครับ แค่พาไปทานข้าวเองครับ นี่ไงผมพามาส่งแล้ว" กฤตตอบพร้อมกวาดมือไปทางเนส
"ไวจริงนะนายกฤต"
"แฮร่ ผมไปห้องก่อนนะครับ ฝากดูแลลูกสาวคนนี้ของครูให้เป็นพิเศษเลยนะครับ"กฤตพูดทีเล่นทีจริง
"ไปๆๆไปห้องได้แล้ว" ครูเพ็ญรีบบอกให้กฤตกลับห้อง
ตัดภาพมาที่เนส
เธอกำลังนั่งจ้องกระดาษที่โดนพับเป็นรูปหัวใจอยู่ที่โต๊ะ
"เอ๊ะ!!! กระดาษหัวใจนี่ของใครกัน" เธอบ่นพึมพำอยู่คนเดียวที่โต๊ะ ก่อนที่เธอจะตัดสินใจคลี่กระดาษแผ่นนั้น เพราะเธอมั่นใจว่าเป็นของเธอแน่ๆเพราะมันวางอยู่ที่ลิ้นชักโต๊ะของเธอ
ในกระดาษมีข้อความที่เขียนด้วยลายมือของผู้ชาย เป็นลายมือที่ไม่หยาบมากนัก เธอรู้สึกคุ้นกับลายมือนี้มาก
กริ้งงงงงงงง
เสียงออดส่งสัญญาณให้เข้าแถวก่อนเรียนช่วงบ่าย
ขอจบไว้ให้ทุกคนลุ้นในตอนต่อไปนะคะ
ใครกันนะที่เป็นเจ้าของลายมือกระดาษรูปหัวใจแผ่นนั้น
แล้วในกระดาษแผ่นนั้นมีข้อความว่าอะไรนะ
อิอิ ไม่บอกดีกว่า ไว้รออ่าน รอลุ้นกันนะคะ
หวังว่าซีรี่ย์เรื่องนี้คงทำให้ทุกคนสนุกและมีความสุข พร้อมที่จะย้อนวัยไปกับเด็กหญิงเนสนะคะ

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
ความคิดเห็น
เฉิดฉาย
อ่านแล้วแอบคิดว่าตัวเองเป็นน้องเนส 😋
22 ต.ค. เวลา 10:10
1
22 ต.ค. เวลา 10:16
มากกว่างานเขียน
พี่ว่าทำรวมเล่มนี่เหมาะเลยนะครับคุณ DM
22 ต.ค. เวลา 07:49
1
ไดอารี่ชีวิต
ครั้งหนึ่งเคยมีความฝันอย่างนั้นค่ะ แต่ตอนนี้ขอแค่ให้ซีรี่ย์มีคนอ่าน มีคนพูดถึงบ้างก็ดีใจแล้ว
22 ต.ค. เวลา 09:21
1
22 ต.ค. เวลา 02:56
1
ไดอารี่ชีวิต
อย่าแซวค่ะ เขิน😆😆
22 ต.ค. เวลา 03:10
1