#สันตุสสโกวาท #ธรรมะวันพุธ
“รักของพ่อแม่”
คล้ายๆกับว่ารักลูกเหมือนกับชีวิต
ไม่ว่ามนุษย์ ไม่ว่าสัตว์เดรัจฉาน
พวกสัตว์เดรัจฉานก็ไม่ใช่ย่อย
อย่างช้าง ม้า วัว ควาย
ถึงเป็นควายป่าก็เถอะ
เวลาสิงโตจะเข้ามาแย่งลูก
แต่ตามที่จริงแม่มันนะมันก็วิ่งหนีซะ ก็ให้กินแต่ลูก
สิงโตมันก็คงจะกินแต่ลูก ก็น่าจะเพียงพอ
แต่นี่แม่มันไม่ยอม สู้อย่างสุดชีวิตเลยเพื่อปกป้องลูก
ผลที่สุดก็ตายทั้งแม่ทั้งลูก มันยอมตาย ตายเพื่อลูก
นี่แหละขนาดสัตว์เดรัจฉาน ไม่ใช่ธรรมดา
มนุษย์ของเราก็ไม่แพ้กัน เพราะฉะนั้นพวกเราเกิดมา
ที่เป็นลูกๆ อย่าไปมองข้ามว่าพ่อแม่ไม่มีพระคุณ
พ่อแม่เป็นผู้มีพระคุณอย่างมาก เป็นผู้ดูแลลูกๆทั้งหลาย
ในหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า
ที่ท่านได้กล่าวเอาไว้ ผู้ที่ให้กำเนิดเราก็คือพ่อแม่
เมื่อเราเกิดขึ้นมาแล้ว พ่อแม่ต้องดูแลประคบประหงม
อดตาหลับขับตานอน สองสามีภรรยา
ก็ต้องดูแลอย่างใกล้ชิด
เวลาลูกตื่นขึ้นมากลางค่ำกลางคืน ร้องห่มร้องไห้
ก็ต้องมาช่วยกันดูแล กว่าที่จะได้หลับได้นอน
บางทีลูกบางคนก็ร้องไห้ครึ่งค่อนคืน
อดตาหลับขับตานอน พ่อแม่
นี่แหละอันนี้ก็คือส่วนหนึ่ง
ถ้าหากว่าท่านไม่มีเมตตา ท่านไม่มีน้ำใจ
ท่านจับคว่ำหน้าซ่ะ ทิ้งลงในกะละมังซ่ะ
ให้จมน้ำ..สักพักหนึ่งก็ตาย แล้วก็จบแล้ว
ถ้าท่านไม่มีความเมตตาต่อลูกของท่าน
อันนี้ท่านทำไม่ได้ ท่านรักลูกของท่าน
พ่อแม่เลี้ยงดูเรามาแล้ว เลี้ยงท่านตอบ
ทำกิจธุระของท่าน ดำรงวงศ์สกุล
ประพฤติตนให้สมควรรับทรัพย์มรดก
เมื่อท่านล่วงลับไปแล้ว ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ท่าน
ท่านไม่ให้ปล่อยปละละเลยนะ ขนาดพ่อแม่ตายไปแล้ว
ก็ยังให้ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ เพราะเหตุใด
เพราะมรดกที่ท่านให้กับเราตั้งแต่หัวจรดเท้า
คือเป็นมรดกของพ่อแม่ใช่ไหม เราเกิดมาจากไหน
เกิดมาจากโพรงไม้ตะแบกใช่ไหม?
เกิดมาจากจอมปลวกใช่ไหม?
เกิดมาจากถ้ำใช่ไหม?
ไม่ใช่...เราเกิดมาจากพ่อแม่ เกิดมาจากท้องแม่
ในเมื่อเราเกิดมาจากท้องแม่ เราต้องระลึกถึงพระคุณของแม่
ที่เราไม่ตายก็เพราะน้ำนมของแม่ ทั้งพ่อทั้งแม่ช่วยกันดูแล
กว่าที่เราจะเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาได้
เพราะฉะนั้นเราได้เกิดมาเป็นมนุษย์
และก็ได้ศึกษาเรื่องพุทธศาสนา แล้วก็ได้รับการศึกษา
แต่พวกเรายังระลึกถึงพระคุณของผู้มีอุปการคุณไม่ได้
ก็ไม่น่าจะเป็นอย่างนั้นนะ
เพราะฉะนั้นให้พวกเราท่านทั้งหลาย
ในหลักของพระพุทธศาสนาแล้ว
ท่านไห้ระลึกถึงบุญคุณผู้มีอุปการะคุณนะลูกหลานนะ
โดย หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก
จากพระธรรมเทศนา “แทนคุณพ่อแม่”
แสดงธรรมเมื่อวันที่ ๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๓
.
.
.
.
Whether human or any animal: elephant,
horse, cattle, or wild buffalo,
they can always risk their lives to save their babies.
As you may have heard, a wild buffalo risks its life
to fight a predator, especially a lion,
when its cub is being threatened.
Instead of running away, it chooses to protect its cub
until the last drop of its blood.
Unfortunately, sometimes both
mother and baby could not make it through.
 
As human beings,
we should not ignore our parent’s sacrifice.
Regarding the Lord Buddha’s sermons,
we must respect our parent’s kindness.
We were able to be born
and could even live until today
just because of our parents.
Raising a baby is not an easy task to carry out.
Those parents, who have babies, most of the time,
need to sacrifice their resting time
to watch their babies closely.
Sometimes, it may take them all night
or even mid of the night to calm their babies.
If it is not because of their mercy and love,
those babies may have been thrown away
or even left dead in the bottom of a water basin.
Therefore, we should treat our parents
the way they treated us.
Our immediate duties are to take good care of them,
including sharing their burdens,
to well behave not to tanish family reputation,
deserving for their inheritance.
When they pass away, we also need
to make merits for them,
realize their past kindness, and pay respect to them.
The remembrance of them reflects back to us
on how we could have everything until today
just because of them. In this respect,
as the buddhist, we need to be mindful of our parents’ kindness. Nothing is bigger than their sacrifice for us.
.
- Venerable Luangpo Inthawai Santussako
- November 20,2020
/ Translated by Mr.Siwapol Kittiwongsakool
.
ig - luangpor_inthawai
ความคิดเห็น
ยังไม่มีข้อความในโพสต์นี้