อิยะกับความหมายที่หายไป ซีซั่น๓🍃
เรื่อง แสงศรัทธา〰️🌸
ตอนที่๔.. He is gone.
..
"ห้องน้ำอยู่ทางฝั่งซ้ายค่ะ.."
..
เจ้าหน้าที่บอกเด็กหนุ่มอย่างนั้น
..
หากเข้าไปในอาคารพิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทางด้านซ้ายเลยบันไดขึ้นชั้นสองจะเป็นห้องแสดงเรื่องราวของสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในรัชกาลที่๗ ห้องน้ำจะอยู่หลังห้องจัดแสดง
..
เด็กหนุ่มทั้งสองแยกจากผู้เป็นอา เนื่องจากเพื่อนเกลอปวดเข้าห้องน้ำ อาอิยะแยกตัวไปเก็บข้อมูลอีกห้องหนึ่งทางด้านซีกขวา เป็นห้องแสดงนิทรรศการประชาธิปกกาลสมัยในสัมพันธ์สยาม-ฝรั่งเศส ซึ่งจัดแสดงวันที่ ๑๐กค.ถึง๓๑มค.๒๕๖๔ เพื่อนำมาประชาสัมพันธ์ตามที่พี่แสบเจ้าของสำนักพิมพ์ร้องขอมา
..
ครั้นเพื่อนเข้าห้องน้ำ เด็กชายรออยู่ด้านนอกเขากวาดสายตาดูภาพที่จัดแสดง อย่างไม่ใส่ใจนัก
..
สิ่งหนึ่งที่ปรากฏเห็นปลายหางตา เขาหันไปมองไปยังมุมเล็กๆ ฝั่งขวามือ
..
..〰️〰️〰️〰️🌸
..
แลเห็นเบื้องหลังของหญิงชราที่ดูภูมิฐาน รูปร่างคล้ายคุณย่าของเด็กหนุ่มที่จากไป หญิงท่านนั้นสวมชุดอย่างสตรีชาวยุโรป เสื้อคล้ายเสื้อสูทสีเทา กระโปรงยาวพอดีตัว เลยหัวเข่าลงมาเล็กน้อย สวมหมวกใบเล็ก รองเท้าทรงเตี้ยที่สูงหุ้มเหนือข้อเท้า ยืนพิจารณาบางสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า..ไม่ไหวติง
..
..〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸
..
เธอยืนนิ่งเช่นนั้นอย่างเนิ่นนาน เด็กหนุ่มเดินก้าวช้าๆเข้าไปหาประหนึ่งต้องมนต์สะกด ระคนสงสัยใคร่รู้ เขายืนเยื้องห่างจากสตรีสูงวัยท่านนั้นราววาหนึ่ง พลางเหลือบมองด้วยหางตาด้วยเกรงจะเสียมารยาทและเป็นการรบกวน หญิงชรากลับนิ่งเฉยหาสนใจอาคันตุกะนิรนาม สายตาที่ทอดยาวไปเบื้องหน้า..ดูสงบและอบอุ่นอย่างประหลาด..เขาสัมผัสได้แม้ไม่ได้มองเต็มสายตา..ความรู้สึกบอกอย่างนั้น
..
แต่สิ่งที่ดึงความสนใจมากกว่าหญิงสูงอายุนั้น กลับเป็นแท่งเหล็กที่ห้อยลดหลั่นเบื้องหน้า มีรูปภาพติดอยู่ที่แป้นเหล็กสีดำ มีฉากหลังเป็นสถานที่ๆหนึ่ง ที่ไม่น่าใช่เมืองไทย
..
..〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸
..
"..He is gone .."
..
เด็กหนุ่มไม่เข้าใจความหมายของถ้อยคำนักนัก
แต่ข้อความนี้ให้ความรู้สึกอ้างว้างในหัวใจ
..
เหนือข้อความ
..
ปรากฏแป้นแท่งเหล็กดำที่เปลือยเปล่า
..
"..เขาเอาไปแล้ว..🍃〰️🌸
..
รูปภาพหายไป
ชำรุด..
รอการติดตั้งใหม่
หรือมันไม่เคยมีอยู่ตรงนั้นตั้งแต่แรก
..
..〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸
..
วันหนึ่งเขายังอยู่ข้างฉัน
แล้วอีกวัน...ก็พรากเขาไปจากฉัน
..
วันหนึ่งฉันมีกษัตริย์ผู้เป็นที่รัก
วันหนึ่งกษัตริย์ต้องนิราศไป..ไม่หวนกลับ
..
ภาพใบเล็กที่วางเคียงข้างดอกสีแดงนั่น เขารู้ในทันทีว่านั่นคือพระบรมฉายาลักษณ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้ายู่หัว
..
เพลงไวโอลินคอนแชร์โต้ของแมนเดิลโซลซึ่งทรงโปรด ดังแว่วมา ไพเราะแต่เศร้าจับใจ
..
หากคนที่ยังอยู่ ต้องมองคนที่ลาลับไปอย่างไม่มีวันกลับ
ตอนย่าเสียปู่จะรู้สึกยังไง
วันหนึ่งคนที่เรารัก พ่อแม่ต้องหายไป เราจะรู้สึกอย่างไร
..
หญิงที่ต้องจากบ้านเมืองมา
มีเพียงชายผู้เป็นที่รัก
อยู่เคียงข้าง
แม้ชายผู้มีสายตาไม่สู้ดี กับสุขภาพกายที่ไม่แข็งแรงนัก
..
แต่ นั่นก็คือที่พึ่งพาหล่อเลี้ยงหัวใจของหญิงนั้นให้ชุ่มชื้นอยู่เสมอ
..
วันหนึ่งเขาหายไป
..
ชายที่ต้องเนรเทศตัวเองจากบ้านเมือง โดยไร้ซึ่งความผิด จะรู้สึกอย่างไรกับแผ่นดินถิ่นที่เกิดที่ต้องจำต้องพราก
..
..
ความรู้สึกที่อัดอั้นใจคงทำได้เพียงถอนหายใจเบาๆ หาใช่น้ำตาที่ต้องเอ่อล้น นั่นเป็นสิ่งที่ต้องเก็บไว้ ปกปิดความอ่อนแอของใจไว้ให้ลึกที่สุด ถอนหายหัวใจที่เคยมี แล้วแบ่งส่วนที่ว่างนั้นสำหรับความทรงจำที่ดีที่สุดไว้แทน
..
ไร้ซึ่งน้ำตา แต่ในแววตาคู่นั้นที่เปี่ยมไปด้วยความภักดี รอยยิ้มเล็กๆปรากฏที่มุมปาก หญิงท่านนี้คงภูมิใจกับพระองค์ท่านมาก
..
อย่างน้อยการถอดถอนหายใจ ก็เหมือนผ้าเช็ดหน้าผืนน้อยซับความระทมทุกข์ของชีวิต
..
ได้พาผู้อันเป็นที่รักกลับมาแผ่นดินเกิด
..
กลับบ้านที่เคยอยู่
..
กับเธอ..ในวาระสุดท้ายของชีวิต
..
วังศุโขทัย
..
..
..
..〰️〰️〰️〰️〰️🌸
..
"..อาโป..ไปกันเถอะ .."เพื่อนเกลอนามว่านาวะจับบ่าเด็กหนุ่ม
..
เขาตื่นจากภวังค์เหลือบมองสตรีสูงอายุท่านนั้นอีกครั้ง
..
..
..
..She is gone..〰️〰️🌸
..
..
..〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️🌸
ท้ายบท
..
ในการเดินชมนิทรรศการ ในพิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้า แนะนำเดินชั้นล่างซ้าย ขวาแล้วจึงเดินขึ้นชั้นสองและสาม..
..
ในบทนี้กระผมได้นำบทเพลงมาประกอบในการทำคลิป เพลงแรกคือ
~The Big decision ด้วยชื่อและทำนองเพลงความหมายดีมากเป็นการตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่ของชีวิต สื่อถึงสองพระองค์ที่ทรงสละราชสมบัติเพื่อไม่ให้เกิดการนองเลือดบนแผ่นดินสยาม ลดความขัดแย้งโดยเลือกที่จะไป..แล้วทรงมอบประชาธิปไตยแก่แผ่นดินสยาม
..
~เพลงที่สองTall shipsให้ความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ แต่อ้างว้าง เสมือนเรือสำเภาที่ถอนสมอเรือแล่นจากแผ่นดินแม่อย่างโดดเดี่ยวในมหาสมุทรที่กว้างใหญ่
..
เพลงที่สามเป็นเพลงที่กระผมอัญเชิญเพลงพระราชนิพนธ์ใกล้รุ่ง ในหลวงรัชกาลที่๙ ใช้ดนตรีคาลิมบาเป็นตัวสื่อสารเรื่องราวในวัยเยาว์ของสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณีและความรักของสองพระองค์ อาจเล่นไม่ได้นวลนัก ผิดเพี้ยนไปบ้าง แต่ก็เป็นความตั้งใจสูงสุดของผู้เขียน ที่จะเทิดทูนพระองค์ท่านด้วยความสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ
..
เรื่องราวที่เขียนเป็นเพียงจินตนาการในการไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื้อความบางส่วนคัดลอกจากที่นี่ ส่วนความรู้สึกและตัวละคร เป็นการถ่ายทอดอารมณ์ของผู้เขียนในขณะนั้น〰️🌸
..
ขอแนะนำกดดูคลิปภาพเต็ม จะได้อรรถรสในการชมขอรับ
อ่านย้อนหลังได้ที่
..
ขบถ~ยาตรา
ความคิดเห็น
พงศ์เล่าเรื่อง
ได้นึกภาพตามแล้วได้รับรู้ความรู้สึกเลยครับ เขียนเก่งมากครับ
27 ธ.ค. 2020 เวลา 12:17
ขบถ~ยาตรา
ขอบคุณมากๆขอรับ😊
27 ธ.ค. 2020 เวลา 14:30
Unbox your thinking
ดนตรีเข้าถึงอารมณ์มากครับ
27 ธ.ค. 2020 เวลา 04:10
ขบถ~ยาตรา
ขอบคุณขอรับ😊
27 ธ.ค. 2020 เวลา 04:53
พี่ข้าว🌾BBKN
ช่างบรรจง เสียนี่กระไร🙏😊
26 ธ.ค. 2020 เวลา 14:39
ขบถ~ยาตรา
ขอบคุณขอรับ😄
26 ธ.ค. 2020 เวลา 15:10