ห้องเก็บรัก💜..ตอนที่ 9 ...กรงทอง
🌃เมื่อถึงคอนโดกลางใจเมือง มือหนาก็ถือวิสาสะจับมือเล็กนุ่มนั้นขึ้นไปห้องหอโดยไม่รีรอ มือเล็กๆนั้นเบาและนุ่มนิ่ม เค้าสัมผัสได้ว่าเธอกำลังกลัวเค้าอยู่ แล้วแบบนี้จะไม่ให้เรียกว่ากวางน้อยได้ยังไงล่ะในเมื่อเธอขี้กลัวเหมือนกวางขนาดนี้ แถมยังหอมน่ากินจนราชสีห์แทบจะอดใจไม่ได้เลยด้วยสิ🤤🤤🤤🤤
" อยู่ที่นี่นะ มีอะไรขาดเหลือก็บอก "
" ....ค่ะ"
...ที่นี่มีระบบความปลอดภัยแน่นหนา คีร์การ์ดสองใบที่พึ่งจะรับมาจากพนักงานข้างล่างบ่งบอกได้ว่าติณเองก็มาที่นี่ครั้งแรก เค้าวางเป้ของเธอลงบนโซฟาสีเทาหนานุ่ม และลากกระเป๋าเดินทางของตัวเองไปวางชิดกับโต็ะเล็กที่ตั้งอยู่ติดผนัง ที่นี่สวยสะอาดตา ดูทันสมัย และบ่งบอกถึงรสนิยมของเจ้าของห้องได้ดี
ชายหนุ่มเดินไปเปิดม่านขนาดใหญ่ออก🌅 แสงสว่างสีทองอร่ามยามพระอาทิตย์ตกดินสาดส่องเข้ามากระทบกับร่างบางๆของลดา
...(นี่สินะที่เค้าเรียกว่า กรงทอง)
💬เค้าคนนั้นยังคงเงียบและเดินเปิดม่านออกจนสว่างไปหมดทั้งห้อง ทั้งที่เงียบมาตั้งแต่เธอขึ้นรถ จนมาถึงตอนนี้ก็พูดกับเธอแค่ประโยคเดียวเท่านั้น และอะไรคือสิ่งที่เธอต้องทำ ไม่มีคำบอกกล่าวใดๆ ออกมาเลยนอกจากความเงียบงันของเค้า
ลดาที่กำลังยืนมองตามหลังเค้าตลอดเวลานั้น ก็ต้องสะดุ้งเมื่อเสียงโทรศัพท์ของอีกฝ่ายดังขึ้น
📲 ตริ้งงงงงงงง ตริ้งงงงงงงง
" อือว่าไง...ก็ดีนะ ได้ตามที่บอก แล้วของที่ให้ซื้อไว้ล่ะ เออ ขอบใจ "
ปลายสายที่ลดาไม่ได้ยินเสียงเหมือนจะโทรมาถามเรื่องที่อยู่ เพราะคนฝั่งนี้มองไปรอบๆห้องขณะคุยโทรศัพท์
หลังจากสายถูกตัดไปชายหนุ่มรูปงามคนนั้นก็เดินตรงมาที่เธอ และหยุดอยู่ตรงหน้าเพียงแค่ระยะลมหายใจ ลดาถอยหลังออกมาโดยสันชาตญาณ ยังดีที่เค้าก็ไม่ได้ขยับตามเธอมาเลย
" มีอะไรก็โทรหาฉันได้ตลอดเวลา นี่ของเธอ💳 "
ติณยื่นคีร์การ์ดหนึ่งใบให้ลดาและเก็บอีกหนึ่งใบใส่เข้าไปในกระเป๋าข้างในของเสื้อสูทที่สวมใส่👔
และนั่นหมายความว่าเค้าจะเข้าออกตอนไหนก็ได้โดยที่ไม่ต้องถามความสมัคใจของเธอ
แต่ก็นั้นแหละ มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว แล้วจะกลัวอะไร ก็ในเมื่อเธอเป็นของๆเค้าแล้ว เค้าจะทำอะไรก็ได้
หลังจากที่ลดารับคีร์การ์ดมาเก็บใส่กระเป๋าสะพายใบเล็กของเธอ ติณก็เดินเข้ามาใกล้เธออีกครั้ง
🧤คนมือไวช้อนเอวบางๆมาแนบกายอย่างรวดเร็ว
โดยไม่รอให้เธอยินยอมพร้อมใจ เค้าก็ฉวยโอกาส
หอมแก้มเธอไปฟอดใหญ่ แต่ก็ไม่แปลกนักที่เค้าจะไม่ถอดถอนปากและจมูกออกง่ายๆเพราะเค้าคงรอเวลานี้มานาน 😘
จากที่โอบแค่เอวมือทั้งสองข้างก็รัดแน่นขึ้นจนกลายเป็นอ้อมกอดอุ่นๆ ลดาตกใจกับสัมผัสแรกนี้จนตัวสั่น ก็เค้าคนนี้ไม่อ่อนโยนเลยสักนิดนี่นะ
😨ถึงจะกลัวและตกใจแต่ลดาก็ไม่ได้แกะมือปลาหมึกของเค้าออก เธอก็คงต้องยอมแต่โดยดีถ้าเค้าจะทำอะไรๆต่อไป มาถึงขั้นนี้แล้วใช้เงินเค้าไปแล้ว จะให้ทำยังไงเปลี่ยนใจตอนนี้ก็คงไม่ทัน
เสียงถอนลมหายใจหนักๆ ถูกปล่อยออกพร้อมกับอ้อมกอดที่คลายลง ติณปล่อยตัวเธอและถอยออกไป ไม่ทันได้หายตกใจติณก็เดินออกจากห้องไปโดยไม่บอกกล่าวสักคำ😔
( คืออะไร เค้าเป็นอะไร )
คนที่เดินออกจากห้องไปไม่แม้แต่จะหันหลังกลับมามองเธอ เธอทำอะไรผิดงั้นเหรอ ลดาได้แต่งงกับการกระทำของติณ ทั้งที่เธอคิดว่าวันนี้เธอจะต้องไม่รอดแน่ๆแล้วแท้ๆ....แล้วทำไม...
ติณที่เดินดู่มๆออกมา รีบปิดประตูห้องก่อนที่จะอดใจไม่ได้ กลิ่นกายเธอหอมเย้ายวน เนื้อตัวนุ่มนิ่มไปหมด ทั้งที่ตกใจกับสัมผัสของเค้าแต่ดวงตากลับยังงดงามชวนหลงไหล (ไม่ไหวๆถ้าอยู่ต่อไปคงต้องกินเธอทั้งตัวแน่ๆ🤤😖)
ส่วนลดาเมื่อตั้งสติได้ทั้งที่ยังไม่หายงง ก็เริ่มเดินสำรวจกรงทองของเธอ ที่นี่มีให้ครบทุกอย่าง มีทั้งของกินแช่แข็งและของสดที่เอาไว้ทำเอง ทุกอย่างถูกเตรียมไว้หมดแล้ว จะเหลือก็แต่ของใช้ส่วนตัวของเธอ🥦🥬🌶🥕🍆🥑🍅🍎🍇🍈🍐🍋🍓🍌
"🤔 ต้องออกไปซื้อของใช้สินะ"
ตึ่ง...ตึ่ง...❗↙️
↙️ ของใช้อย่างอื่นพรุ่งนี้จะพาไปซื้อ รอก่อน
" ที่นี่มีเครื่องดักฟังรึป่าวเนี้ย 🤨ทำไมรู้อ่ะ"
เสียงไลน์ดังขึ้นพร้อมกับข้อความที่เหมือนกับว่าคนส่งนั้นได้เข้ามานั่งอยู่ในสมอง และถูกส่งมาพร้อมกับสลิปการโอนเงินจำนวนหนึ่ง
↙️ เอาไว้ใช้ส่วนตัว🛍🛍
ลดารีบส่งข้อความกลับทันที เพราะที่เค้าให้มามันก็มากพอแล้ว ถ้ายังจะให้อีกแล้วเมื่อไหร่จะใช้หนี้เค้าหมด
↗️ หนูมีใช้อยู่นะคะ ที่ให้มาก็มากพอแล้ว ขอไม่รับนะคะ ขอเลขบัญชีด้วยค่ะหนูจะโอนคืนให้
📲 ตริ้งงงงงง..ตริ้งงงงงง
หลังจากข้อความถูกส่งไป ปลายทางก็เปิดอ่าน และต่อด้วยสายโทรเข้าของเค้าคนนั้น
" ฮัลโหลค่ะ"
" ให้ก็คือให้ เอาไว้ใช้ฉันไม่รับคืน😠 "
" แต่ ....."
" พรุ่งนี้สายๆจะมารับไปซื้อของ🤨 "
"...ค่ะ😔 "
เด็กดี...สามีพูอะไรก็คงต้องฟัง ถ้าเค้าว่าแบบนั้นก็คงต้องเอาแบบนั้น ลดานั่งลงที่เตียงนอนในห้องที่สุดแสนจะโรแมนติดนั้นและมองไปรอบๆ
ในเมื่อเธอตัดสินใจมาอยู่ที่นี่แล้ว เธอก็ต้องทำใจและอยู่กับสภาพแบบนี้ให้ได้ 😢😭มานั่งร้องไห้แบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีกก็ไม่มีอะไรดีขึ้น
ลดาปาดน้ำตาที่อาบแก้มนั้นออก ลุกขึ้นและเริ่มลงมือจัดแจงข้าวของทุกอย่างให้เข้าที่ ทั้งของตัวเองและของติณ👖🧥👗👔👕👚
เสื้อผ้าในกระเป๋าเดินทางใบเล็กนั่นมีแค่ชุดทำงานไม่กี่ตัว กางเกงในสองสามตัว และชุดนอนแค่ชุดเดียว ของใช้อย่างอื่นไม่มีเลย ของทั้งหมดนี้จัดมาเหมือนกับว่าแค่มาพักโรงแรมสองสามคืนเท่านั้น
ถึงจะสงสัยแต่ลดาก็คงไม่ถามเค้าหรอกว่าทำไมเอามาแค่นี้
หลังจากเก็บข้าวของเสื้อผ้าเรียบร้อยลดาก็ไปอาบน้ำทานข้าวและออกมานั่งที่ระเบียงด้านนอก
🕗สองทุ่มแล้วแต่ว่าที่สามีของเธอกลับยังไม่มา ลดาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาหลายครั้งเพราะอยากจะถามเค้าว่าจะมารึป่าวถ้าไม่มาก็ดีเธอจะได้นอนแบบสบายใจแต่ก็ไม่กล้า เพราะกลัวว่าเค้าจะหาว่าเธออยากได้เค้าเป็นผัวจนต้องโทรตาม
🌛⭐ห้าทุ่มกว่าแล้วแต่เค้าก็ยังไม่มา ลดาปิดม้านปิดประตูหน้าต่างแล้วเข้าไปนั้งอยู่ตรงโซฟา(เค้าคงจะไม่มา แต่ถ้ามาล่ะ) ลดานั่งดูทีวีจนดึกแล้วเธอก็เผลอหลับไปตรงนั้นด้วยความเหนื่อยล้ากับชีวิต
# เช้าวันต่อมา...บริษัท BDS🏢
" อ้าวๆ ว่าไงไอ้ราชสีห์ เมื่อคืนกินกวางไปทั้งสะวันน่าเลยเหรอวะ วันนี้สภาพถึงได้เป็นแบบนี้ หนักไปรึป่าวววว ฮ่าๆๆ🤭😂🤣 "
💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜
🙏ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน🙏
ทั้งที่อยากจะกินกวางใจจะขาดแต่ทำไมไม่มาล่ะ
👉ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ
แล้วพบกันใหม่ใน ep ต่อไปค่ะ👋👋👋👋👋
💋💋💋

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
ความคิดเห็น
🐣ลูกสาวหล่า🐥
น่ารักจังคะ
20 ก.ย. เวลา 14:53
1
In a dream
❤❤❤
20 ก.ย. เวลา 14:59
1
เก็บฝัน..
พี่เพ็ญม่ายได้อ่านตั้งแต่ ep แรกอ่ะะ. 😥😥
20 ก.ย. เวลา 12:54
1
เก็บฝัน..
เครค่ะน้องดรีม^^
20 ก.ย. เวลา 13:32
1
คนเมียง
แวะมาติดตามครับผม
20 ก.ย. เวลา 12:01
1
In a dream
ขอบคุณค่ะ ติดตามกลับแล้วนะคะ
20 ก.ย. เวลา 12:48
1