ห้องเก็บรัก💜...ตอนที่10...หอมจริงๆนะ
" อ้าวๆ ว่าไงไอ้ราชสีห์ เมื่อคืนกินกวางไปทั้งสะวันน่าเลยเหรอวะ วันนี้สภาพถึงได้เป็นแบบนี้ หนักไปรึป่าวววว ฮ่าๆๆ🤭😂🤣 "
" หนักบ้าอะไร😒 แค่ยุงตัวเดียวก็ไม่ได้กิน "
" อ้าวๆ นี่แกเป็นใคร แกไม่ใช่ไอ้ติณ คายไอ้ติณออกมาเดี๋ยวนี้นะ"
" ใช่เวลาเล่นไหม🤨 "
" ฮ่าๆๆ🤣🤣 แกจะมาเป็นสุภาพบุรุษอะไรตอนนี้วะ ก่อนนั้นเห็นอยากจะกินน้องเค้าจนตัวสั่น แล้วไงพอได้มากลับไม่กล้าแตะเค้าซะงั้น ไม่แน่จริงนี่หว่า "
" ก็😔.....เออๆ "
ติณจำใจต้องเล่าทุกอย่างให้เพื่อนรักของเค้าฟัง เพราะไม่อย่างนั้นคงจะล้อเค้าแบบนี้ทุกวัน แต่ก็ยังเลี่ยงที่จะไม่บอกความรู้สึกจริงๆของตัวเองออกไป
บอกเพียงแค่ว่ารู้สึกผิดเท่านั้น
" แล้วยังไงล่ะทีนี้ แกจะไม่ทำอะไรเค้าเลยเพราะรู้สึกผิด จะให้เค้ามาอยู่ห้องฟรีๆเลยงี้ เพื่ออะไรวะ"
" ก็...ก็ไม่ได้อยู่ฟรี ก็ดูแลห้องทำนู้นทำนี่บ้างไง"
" เออ😄 ก็ดีแล้ว ฉันก็ไม่ได้เห็นด้วยหรอกนะที่แกทำแบบนี้ เพราะแค่อยากสนองตัณหาของตัวเองน่ะ
ว่าแต่.🤔..ทำไมสภาพแกเป็นแบบนี้วะ อย่าบอกนะว่าเมื่อคืนนอนไม่หลับเพราะอยากจะกินน้องเค้าจนอดคิดถึงไม่ได้ ฮ่าๆๆ🤣 "
แทนไทหัวเราะเยาะเย้ยราชสีห์ที่เคยล่าเหยื่อมาอยางโชกโชนแต่ตอนนี้กลับไม่กล้าจับกวางตัวน้อยๆนี้กิน โถ่ๆคิดไปแล้วช่างน่าสงสารเสียจริงๆ
" 😠ออกไปเล้ยยย "
" อ้าวเฮ้ย เอกสารล่ะกลับมาเซ็นก่อนดิวะ "
ปากก็ไล่แทนไทออกจากห้องแต่ตัวเองกลับลุกพรวดพลาดออกจากห้องไปแทน วันนี้ติณมีภาระกิจที่ต้องทำ คือการพาผู้หญิงของเค้าไปซื้อของเข้าบ้าน
...แต่เมื่อไปถึงคอนโดและเปิดประตูเข้าไป🚪ภาพที่เห็นคือไฟในห้องทุกดวงยังคงเปิดสว่างจ้า ข้าวของเสื้อผ้าถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยและสะอาดตาจนน่าแปลกใจ ที่นี่เหมือนบ้านหลังเล็กที่อบอุ่น ต่างกับเมื่อวานอย่างสิ้นเชิง โต๊ะเก้าอี้ทุกอย่างยังคงเป็นตัวเดิมแต่ตำแหน่งที่วางนั้นแปลกตาแต่น่าอยู่กว่าเดิมเป็นไหนๆ เสียงทีวีคลอเบาๆดังมาจากกลางห้อง ติณเดินไปดูเพราะคิดว่าเธอคงนั่งดูทีวีอยู่ตรงนั้น🛋
หญิงสาวรูปร่างเบาะบาง สวมชุดนอนสีขาวบางเบานอนอยู่ที่โซฟาตัวใหญ่ เธอรอเค้าตรงนี้ตั้งแต่เมื่อคืนจนดึกดื่นจนเผลอหลับไปเพราะความเหนื่อยล้าอ่อนแรง😴
ติณเดินเข้าไปเพื่อหวังจะอุ้มเธอไปนอนที่นอนให้สบายๆนั้นก็แอบมองใบหน้าเรียวเล็กด้วยความเสน่หา ครั้งจะก้มลงไปดอมดมสักฟอดสองฟอดก็ต้องถอยห่างออกมา เพราะกวางน้อยตัวนั้นไหวตัวทันซะก่อน
" 😦คุณ..."
" ทำไมมานอนตรงนี้ ไม่ไปนอนในห้อง "
" เออ...หนู.😒.หนูคิดว่าคุณจะมาก็เลย.......รอ "
" ไปอาบน้ำซะจะได้ออกไปซื้อของ "
" ค่ะ "
ติณรู้สึกตัวชาขึ้นมาทันทีที่ได้ยินคำตอบ😨😰 เธอรอเค้า จะดีใจหรือเสียใจดีทีเธอพยายามจะใช้หนี้เค้าแบบนี้ คนที่บอกว่ารอรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำตามคำสั่งโดยที่ยังไม่ได้มองหน้าคนพูด หากเธอมองสักนิดเธอคงเห็นคนกำลังหน้าซีดอยู่เป็นแน่
" ใส่ชุดนี้ได้ไหมคะ🚶♀️ "
" ได้สิ....ไปได้แล้ว
ลดาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เดินออกมาถามติณว่าเธอสามารถใส่ชุดธรรมดาๆ เสื้อยืด👕กางเกงยีน👖แบบนี้เดินข้างๆเค้าได้รึป่าว ถามเพื่อความแน่ใจว่าเธอจะไม่ทำให้เค้าขายหน้า คนที่นั่งมองเธออยู่ที่ปลายเตียงตอบว่าได้แล้วลุกขึ้นมาดึงมือเธอไปจับไว้แน่น ก่อนจะพาออกจากห้องไป
...เมื่อถึงชุปเปอร์มาเก็ต ลดาก็รีบไปเข็นรถเข็นทันที เธอพยายามทำตัวให้ปกติที่สุดทั้งทีในใจยังขุ่นมัว ถึงอย่างนั้นติณก็ยังสังเกตุได้เพราะถึงเธอจะเดินซื้อนู้ซื้อนี้ทำตัวเป็นปกติแค่ไหนแต่เธอก็ไม่เคยสบตาเค้าเลย😒
เธอแอบมองเค้าบ้างแต่ก็ไม่เคยเต็มตาและจะหลบทุกครั้งที่เค้าหันไปมอง
เมื่อถึงแผนกของใช้ผู้ชาย🛒 ติณที่แย้งเธอเข็นรถก็เดินเข้าไปเลือกของใช้ส่วนตัว เค้าเลือกของที่จำเป็นทุกอย่างยกเว้นถุงยางอนามัย ลดาเดินตามหลังมาติดๆ ต้องเอื้อมมือไปดึงชายเสื้อเค้าไว้เพื่อให้เค้าหยุด
" คุณ...ไม่ซื้อ...😒...เหรอคะ "
" ไม่อ่ะ 😏ไม่จำเป็น "
ติณฉีกยิ้มเล็กน้อยกับท่าทีตกใจของเธอ แต่ก็ดีอีกอย่างเพราะเธอดับเผลอสบตาเค้าเข้าจังๆ เธอไม่พูดอะไรต่อแต่ทำหน้ากังวลจนเห็นได้ชัด😔😞
ส่วนติณที่กลั้นขำไม่ได้ก็ต้องรีบหันหลังให้และเข็นรถเดินออกมา
ทีใครก็ทีมันเพราะเมื่อถึงแผนกของใช้ผู้หญิงคนเข็นรถก็ต้องหน้าแดงกำ☺เมื่อลดากำลังยืนอ่านฉลากข้างขวดผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดจุดซ้อนเร้น แล้วมีคนมาคุยกับเธอ
" ยี่ห้อนี้ดีนะคะน้อง พี่ลองแล้วไม่ระคายเคือง สามีบอกหอมมาก 🌸เนี่ยพี่ก็เลยมาซื้ออีก🌸 ดีเชื่อพี่🤭🤭🤭"
" เหรอคะ😊 งั้นเอาอันนี้เลย ขอบคุณนะคะ "
หลังจากคุยกับลดาเสร็จหญิงวัยกลางคนคนนั้นก็เดินมากระซิบติณว่า
" หอมจริงๆนะไม่เชื่อลองเลย😄"
😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳😳
(ตายๆๆๆเกิดมาก็ไม่เคยอายอะไรขนาดนี้ คนอย่างติณไม่เคยต้องพาใครมาซื้ออะไรแบบนี้☺ แล้วยัยป้านั่นก็นะ สมัยก่อนเป็นพนักงานขายมือทองรึไง
ขายเก่งงงงงงง)
ลดาที่กำลังวางขวดผลิตภัณฑ์ลงในรถเข็น🤭ก็ทั้งวางทั้งขำคนที่อายจนตัวแดง😳แทนที่จะเป็นเธอที่อายเค้าแต่นี่กลับเป็นเค้าที่อายกว่า😳😳
" ขำอะไร☹😤 ยัยป้านี่ก็นะ "
" ค่ะ😊 งั้นไปซื้อของสดกันเลยไหมคะ 😊"
ถึงจะอายแต่ก็คงคุ้มมากกว่าเพราะเธอยิ้มให้เค้าแล้ว😊 คงต้องขอบคุณยัยป้านั่นสินะถึงจะถูกที่ทำให้เค้าเห็นเธอหัวเราะและเผลอยิ้มให้เค้า ☺
ติณแทบจะลอยตามคนที่เดินนำหน้าคนนั้นไป อยู่เฉยๆก็ว่าสวยแล้ว แต่พอเห็นแบบนี้ใจหนาๆก็บางลงทันที
" คุณติณ🥣 ชอบทานอาหารแบบไหนคะ "
" อะไรก็ได้"
" กินเผ็ดไหมคะ🌶"
" อื้อ "
อารมณ์ผู้หญิงนี้เปลี่ยนเร็วเหมือนที่เค้าว่ากันจริงๆ
5 นาทีก่อนยังยิ้มให้อยู่เลย 😐ตอนนี้กลับพูดไม่สบตาอีกแล้ว เมื่อถึงโซนอาหารลดาก็เลือกซื้ออาหารสด🍅🥩🍄🦐อาหารแห้ง🍞🥐ไปตุนไว้เพราะไม่รูว่าเค้าจะให้เธอออกมาอีกเมื่อไหร่ แล้วไหนจะของที่เค้าจะกินอีกซึ่งก็ไม่รู้ว่าเค้าชอบหรือไม่ชอบอะไร เผื่อไว้ดีที่สุด🤔
" ครบแล้วค่ะ "
" อื้อ งั้นไปจ่ายตังเลยนะ "
" ค่ะ เออ😒 คุณติณคะหนูขอไปซื้อยาแปบนึงนะคะ "
" อื้อ รีบๆล่ะ "
" ค่ะ "
ลดาปล่อยให้ติณไปรอคิวจ่ายเงินแล้วเธอก็แอบไปซื้อยาคุมกำเนิดที่ร้านขายยารอ💊 ใจก็อยากซื้อถุงยางอนามัยไปด้วยแต่ก็ไม่รู้ว้าเค้าใช้อันไหน เพราะอีกคนบอกว่าไม่จำเป็นลดาจึงคิดมาก😨😨 เมื่อวานไม่มาหาเธอแต่วันนี้เธอคงไม่รอดแน่ๆ
ส่วนป๋าที่เข็นรถไปรอจ่ายเงินก็เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เหมือนคนบ้า😊😚🤗 เพราะการมาซื้อของกับลดาวันนี้ทำให้เค้ามีความสุขอย่างบอกไม่ถูก และดูเหมือนว่าเค้าจะตกหลุมรักเธอไปอีกขั้นซะแล้วสิ
...เมื่อถึงคอนโดลดาก็วางกระเป๋าและถุงยาไว้บนโต๊ะข้างประตู เธอจัดแจงเก็บข้าวของที่ซื้อมาให้เข้าที่อย่างเป็นระเบียบ🛍🛍🛍🛍
ส่วนคุณชายติณที่ทำอะไรไม่เป็นก็ตาดีเห็นถุงยาที่เธอวางไว้ จึงเปิดดูข้างในถุงโดยไม่ขออนุญาติ เมื่อเห็นแล้วความรู้สึกผิดก็ยิ่งถาโถมเข้าสู่หัวใจอีกรอบ เจ็บมากก็ตรงที่เธอยอมแต่โดยดีและเตรียมพร้อมแบบนี้😢
ผู้หญิงแบบนี้ถ้าจะบอกว่ายกเงินให้ฟรีๆหรือให้ยืมเฉยๆก็คงไม่เอา สุดท้ายเธอก็คงยืนยันว่าจะทำตามสัญญาจนได้ (ผิดตั้งแต่แรกแล้วติณ)
📲 ตริ้งงงงงงงงง ตริ้งงงงงงงง
" ฮัลโหล"
" ติณ เราแพ้การประมูลครั้งนี้ว่ะ"
"💢 โถ่เว้ยยยยยยย‼‼❗"
เพร้งงงงง⁉️❗
เมื่อคนนึงกำลังโมโหจนปาโทรศัพท์ลงโซฟา
คนที่กำลังเอาน้ำเย็นๆมาให้ก็ตกใจจนทำแก้วน้ำหลุดมือแตก🥛💢
" ขะ ขอโทษค่ะ😰 หนูเก็บเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ"
" เป็นอะไรรึป่าว ฉัน ไม่ได้ว่าเธอนะ "
" ไม่เป็นไรค่ะ "
เวลาโกรธเป็นแบบนี้สินะ ลดาไม่เคยเห็นเค้าทำงาน ไม่เคยเห็นเวลาเค้าโกรธ เคยได้ยินแค่เรื่องที่อรวีเล่าให้ฟังเท่านั้น ทั้งที่เมื่อกี้ยังนั่งอยู่เงียบๆแท้ๆ อยู่ดีๆก็โมโหซะงั้น ขวัญเอ้ยขวัญมาขวัญของลดาแตกกระเจิดกระเจิงไปไหนต่อไหนแล้วไม่รู้
ติณรีบเข้ามาหาเธอที่ตกใจและกำลังจะก้มเก็บเศษแก้วรีบจับมือเธอไส้ก่อนที่แก้วจะบาดมือ
😰 ด้วยความตกใจที่จู่ๆอีกคนก็โวยวาย ลดาจึงดึงมือตัวเองออกจากมือเค้าทันที ทั้งที่เค้าก็เข้ามาปลอบแล้วแท้ๆ ลดารีบมาเก็บกวาดเศษแก้วที่แตกอยู่เต็มพื้นด้วยความระมัดระวัง แล้วเอาน้ำแก้วใหม่มาให้คนขี้โมโหอีกรอบ
ความร้อนลนของลดาทำให้เธอไม่เห็นสายตาละห้อยที่ตามเธอต้อยๆไปทุกที่เลย🥺🥺
เมื่อเอาน้ำไปให้ติณเสร็จลดาก็เข้ามาจัดของในครัวต่อ เธอไม่ได้สังเกตุว่ามีคนเดินตามเธอเข้ามาข้างในด้วยเพราะมัวแต่ใจลอย
ร่างสูงโอบกอดเธอจากด้านหลัง ริมฝีปากประทับจูบที่แก้มนวลจนทั่วและไล่ลงมาจนถึงไหล่ขาวๆ😘 ความรู้สึกจากสัมผัสอุ่นๆที่หนักแน่นทำให้ลดาต้องสะดุ้งเฮือกแต่อ้อมกอดอุ่นนั้นก็ยังไม่ยอมคลายออกให้เธอ ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกมาจากปากใคร
มีเพียงอ้อมกอดนี้ที่ไม่มีอารมณ์โมโหเมื้อกี้เจอปนอยู่เลยแม้แต่น้อย😘
💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜
🙏ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน🙏
หรือว่าติณจะห้ามใจตัวเองไม่ได้อีกแล้วนะ
แล้วพบกันใหม่ใน ep ต่อไปนะคะ

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
ความคิดเห็น
𝒫𝓇𝑒𝒶𝓂'Σ ꫛ𝒶𝓉𝒸𝒽𝒶𝓎𝒶 ꪝ𝑜𝓃𝑔𝒸𝒽𝒶𝓃
ถึงบ้านจะมาอ่านต่อ อันเดิมอ่านแล้วสนุก🥳
27 ก.ย. เวลา 13:27
1
29 ก.ย. เวลา 05:14
1
ที่นี่น่าเที่ยว
มาติดตามค่ะ ฝากติดตามด้วยนะคะ
26 ก.ย. เวลา 06:29
1
ที่นี่น่าเที่ยว
ขอบคุณค่ะ 😊😊
27 ก.ย. เวลา 07:26
1
25 ก.ย. เวลา 07:16
1
In a dream
💜💜💜
25 ก.ย. เวลา 12:29