2 ธ.ค. 2020 เวลา 12:26 • นิยาย เรื่องสั้น
ห้องเก็บรัก💜 ep 17 ข่าวดีของติณ
ติณกอดลาเธอผู้เป็นที่รักแนบแน่นแล้วบรรจงจูบที่หน้าผากอย่างทะนุถนอม หัวใจดวงนี้กับร่างกายๆนี้ไม่อยากจะจากเธอไปไหนเลย ยิ่งรู้ว่าจะต้องไปรับหญิงอื่นเพื่อควงไปงานด้วยแล้ว ยิ่งไม่อยากไป แต่ก็ต้องจำใจไปเพราะนั่นคือคำสั่งของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นมารดา แล้วเค้าเองก็รู้อยู่แล้วว่าทางข้างหน้าคือกับดักของแม่
#ที่งานเปิดตัวโครงการของบริษัทบดีศวร
ชายหนุ่มหญิงสาวเดินควงคู่กันเข้าไปในงาน สายตาทุกคู่ในนั้นแทบจะจดจ้องมาที่เค้าทั้งสองกันหมด อาจจะด้วยความสวยหล่อสมกันราวกิ่งทองใบหยก หรือเป็นเพราะการแต่งตัวเกินเบอร์ของสาวเจ้าก็หารู้ได้ เสียงกระซิบกระซาบที่ได้ยินไม่ถนัดหูนั้นทำให้ติณอยากออกไปจากที่นี่เต็มทีแล้ว
อลิชที่รู้มาก่อนแล้วว่าวันนี้จะเกิดอะไรขึ้น เธอมาในชุดสีขาวฟูฟ่องราวกับวันนี้เป็นวันวิวาห์ในฝันของเธอ ถึงแม้จะดูไม่ค่อยจะเข้ากับว่าที่เจ้าบ่าวของเธอเลยก็ตาม
แต่ถึงแม้ว่าวันนี้อลิชจะสวยราวกับนางฟ้าตัวน้อยๆ เธอก็ไม่สามารถดึงสายตาคู่สวยคู่นั้นของติณให้หันมามองเธอได้เลย ถึงจะมาด้วยกันแต่ตลอดทางความเงียบก็ได้กลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างไปหมดแล้ว เสมือนว่าวันนี้เธอมากับหุ่นยนต์
แต่ก็ช่างเถอะ ถึงยังไงๆติณก็ต้องแต่งงานกับเธออยู่ดี สักวันเค้าจะต้องหันมาสนใจเธอ เพราะต่อจากนี้ไปเค้าจะเป็นของเธอคนเดียว
" สวัสดีแขกท่านผู้มีเกียรติทุกท่านนะครับ บัดนี้ถึงเวลาอันสมควรแล้วขอเรียนเชิญคุณเดชา บดีศวรและภรรยาขึ้นกล่าวเปิดโครงการฯลฯ..."
ประทานกล่าวเปิดงานจนเสร็จสิ้นแต่กลับยังไม่สิ้นสุดคำกล่าว ด้วยว่าตอนนี้คุณนายวจีที่ยืนอยู่ข้างๆสามีกำลังขึ้นไปยืนยิ้มแฉ่งอยู่บนโพเดี้ยม และนั่นทำให้ติณรู้แล้วว่าวันนี้เค้าจะต้องเจออะไร
" ค่ะ😁 และวันนี้ทางครอบครัวของเราก็อยากจะบอกข่าวดีให้กับพนักงาน สื่อมวลชน และแขกทุกท่านให้ทราบโดยทั่วกันว่า อีกไม่กี่เดือนข้างหน้า บดีศวรของเราจะมีงานแต่งงานเกิดขึ้นค่ะ ลูกชายคนเดียวของดิฉัน ติณ บดีศวร จะแต่งงานกับหนูอลิช ธารารัตน์ ลูกสาวคนเดียวของคุณธีระ และคุณภาวนา 😁 ดิฉันจึงอยากจะเรียนเชิญแขกทุกท่านและพนักงานทุกๆคน รวมถึงสื่อมวลชนทุกฝ่ายเข้ารวมเฉลิมฉลองกับครอบครัวของเรา เรียนเชิญนะคะ ส่วนวันเวลาจะแจ้งไปในการ์ดเชิญนะคะขอบคุณค่ะ"
พิธีกรกล่าวแสดงความยินดีกับคุณนายวจี ขณที่เสียงปรบมือก็ดังอื้ออึงไปทั่วทั้งงาน รอยยิ้มของผู้เป็นพ่อและแม่เปื้อนหน้าอยู่ตลอดเวลา แขกผู้ใหญ่มากมายที่มาร่วมงานต่างพากันเข้ามาแสดงความยินดีกับว่าที่เจ้าบ่าวอย่างไม่ขาดสาย จะหนีก็หนีไม่ได้เพราะปลิงตัวเดิมยังเกาะตัวเค้าไว้แน่น และยิ้มหน้าบานเป็นกระด้งปากจะฉีกถึงหูอยู่แล้ว
สายตาของแม่ที่ติณมองเห็นอยู่ในขณะนี้ บ่งบอกถึงความสะใจที่ได้ป่าวประกาศในคนทั้งโลกได้รู้ว่าเค้าจะแต่งงาน การมัดมือชกไปขออลิชโดยที่ไม่บอกเค้าว่าแย่แล้ว แต่การประกาศวันนี้เหมือนกับว่าผู้เป็นแม่เอาเชือกมามัดตัวเค้าแล้วจับเผานั่งยางก็ไม่ปาน
ติณได้แต่เก็บความกล้ำกลืนนั้นไว้ในใจและพยายามปั้นหน้ายิ้มรับคำยินดีที่มาไม่ขาดสายนั้นไปเรื่อยๆ
อีกฟากฝั่งของงานก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน อรวีแทบจะถือขนมแสนอร่อยในมือไว้ไม่ไหว เมื่อได้ยินว่าติณกำลังจะแต่งงาน แล้วลดาล่ะลดาที่เธอรักเหมือนน้องสาวคนนึงของเธอจะอยู่ในฐานะอะไร แต่ถ้าคิดในแง่ดี ถ้าติณแต่งงานเค้าก็อาจจะปล่อยลดาเป็นอิสระก่อนวันงาน ใช่แล้วเค้าคงไม่อยากให้ว่าที่เจ้าสาวของเค้ารู้เรื่องนี้แน่ๆ เพราะถึงตอนนั้นสัญญาระหว่างเค้ากับลดาก็จะสิ้นสุดพอดี
" 😲ลดาต้องรู้เรื่องนี้"
" อะไรนะครับคุณอร😧 เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะ"
" ฉันกลับก่อนนะคะคุณแทน"
" เดี๋ยว❗😨 ผมไปส่ง"
" ไม่เป็นไรค่ะ 😄ฉันกลับเองขอบคุณค่ะ"
แทนไทที่ลากอรวีมาร่วมงานทั้งๆที่เธอไม่ได้อยู่ฝ่ายนี้นั้นถือว่าพลาดอย่างไม่น่าให้อภัย และเค้าก็ เห็นว่าอรวีท่าทางแปลกๆและได้ยินเธอพึมพรำไม่ถนัดหู แต่ก็พอจะรู้ว่าเธอกำลังจะไปไหน และในเมื่ออรวีรีบร้อนขนาดนี้แทนไทเองก็ต้องรีบเหมือนกัน ได้แต่หวังว่าอรวีจะไปช้าหน่อยนะ ภาวนาให้เป็นแบบนั้น
# ที่คอนโดของติณ
" ฮัลโหลลดา😮"
" ค่ะพี่อร🙂"
" ลดาพี่อยู่ข้างล่างลงมาหาพี่หน่อย พี่มีเรื่องสำคัญจะบอก😮 "
" อ๋อค่ะๆ"
อรวีรีบร้อนมาหาลดาถึงที่คอนโด เพื่อหวังจะบอกข่าวดีกับน้องสาว ส่วนลดาหลังจากวางสายก็รีบลงมาหาอรวีเพราะดูจากน้ำเสียงแล้วเหมือนกับว่ามีเรื่องร้อนใจหรือดีใจ เธอเองก็แยกไม่ออก
" ลดา😄"
" 🤔พี่อรมีอะไรรึป่าวคะถึงได้มาหาลดาถึงที่นี่"
" พี่มีเรื่องมาบอก😄 ลดาๆจะเป็นอิสระแล้วนะ"
" คะ🤔"
สองมือของอรวีจับมือน้องสาวมากุมไว้ เธอมั่นใจมากว่าติณจะไม่ยื้อลดาไว้เพราะเค้าสองคนไม่ได้รักกัน ฉนั้นเมื่อครบกำหนดสามเดือนตามที่ติณได้เสนอไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ลดาก็จะเป็นอิสระจากเค้า แต่ถึงจะอย่างนั้นอรวีก็ไม่ได้รู้จำนวนเงินและข้อตกลงอื่นๆของลดาและติณอีก เธอจึงมั่นใจมากว่าติณจะปล่อยลดาไปแต่โดยดี
" 😃คุณติณจะแต่งงานในอีกสามเดือนข้างหน้า ลดาก็จะได้เป็นอิสระจริงๆแล้วนะ เนี่ยทีแรกพี่ก็คิดว่าคุณติณจะไม่ปล่อยลดา เพราะนายแทนไทพูดแปลกๆ แต่ถ้าเค้าจะแต่งงานแบบนี้พี่ว่ายังไงๆเค้าก็ต้องเลือกเจ้าสาวเค้าอยู่แล้ว อีกเดือนกว่าๆลดาก็จะไม่ต้องมาอยู่แบบนี้แล้วนะ พี่ดีใจจริงๆเลยลดา "
"ค่ะ 😐"
" ตอนนี้ลดาก็แค่ระวังอย่าให้ท้องก็พอนะ"
" ท้อง😦"
" ใช่ 😄 อย่าปล่อยให้ตัวเองท้องเด็ดขาด"
" ค่ะ😒 คงไม่ท้องหรอกค่ะ เพราะเค้ายังไม่ได้ทำอะไรหนูเลย"
" ห๊ะ😧 ว่าไงนะ ลดากับคุณติณยังไม่ได้... เป็นไปได้ยังไงลดา ก็คุณติณเค้าให้ลดามาอยู่กับเค้าก็เพราะ.....ไม่ใช่เหรอ แล้วนี่มันก็เดือนกว่าๆแล้วเนี่ยนะ พี่ พี่ไม่ได้หูฝาดใช่ไหม
" ค่ะ🙂 "
อรวีแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ที่ได้ยินลดาเอ่ยออกมาแบบนั้น เพราะคุณติณในหัวของอรวีไม่ได้จะปล่อยให้ลดารอดปลอดภัยแบบนี้ แล้วที่ผ่านมาเธอคิดไปเองว่าลดาทนทุกข์น่ะเหรอ ที่ผ่านมาเธอไม่กล้าโทรหาลดาเพราะกลัวว่าติณจะไม่พอใจ เธอคิดไปเองคนเดียวงั้นเหรอ ไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็ช่างเถอะถ้าเป็นแบบนี้ก็ยิ่งดี และหวังว่าติณจะปล่อยลดาแบบนี้ไปเรื่อยๆจนกว่าจะครบสัญญา
" แต่🙂ก็ดีแล้วนะ ต่อไปนี้ก็ระวังตัวไว้แล้วกัน ยังไงก็เหลือเวลาอีกตั้งเดือนกว่า อะไรก็เกิดขึ้นได้ ยิ่งกับคุณติณด้วยแล้วละก็ พี่ไม่เชื่อใจหรอก"
" ค่ะพี่อร🙂 ขอบคุณมากนะคะที่พี่อรอุตส่ามาบอก จริงๆโทรมาก็ได้นะคะจะได้ไม่เหนื่อยขนาดนี้"
" ฮ่าๆๆ😅😂พี่ดีใจไงลดา พี่ลืมไปเลย แต่พี่ก็อยากเห็นลดาด้วยแหละคิดถึง จริงๆพี่อยากโทรหานะแต่...."
" หนูรู้ค่ะ ขอบคุณพี่อรมากๆนะคะ คิดถึงพี่อรเหมือนกันค่ะ🙂"
" เออ😦 งั้นพี่กลับก่อนนะเดี๋ยวคุณติณมาเห็น พี่จะซวย แล้วเจอกันนะลดา"
" ค่ะ"
อรวีไปแล้ว แต่ลดายังคงยืนอยู่ที่เดิม ความรู้สึกจุกแน่นที่อก น้ำลายที่กลืนลงคอไม่ได้นี้ ทำให้เธอขยับไปไหนไม่ได้ อาการแปลกๆนี้เกิดขึ้นกับเธอได้อย่างไรกัน ความรู้สึกที่เหมือนกับว่ามีน้ำอุ่นๆไหลลงที่ข้างในลำคอนี่มันคืออะไร
ลดาขยับไปชิดกับโชฟารับแขกเพราะตอนนี้แขนขาของเธอกำลังอ่อนแรง เธอบอกตัวเองไม่ได้ว่าเธอเป็นอะไร ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นหลังจากที่ได้ยินอรวีพูดถึงเรื่องแต่งงาน แต่เธอก็พยายามกดมันไว้ไม่ให้อรวีเห็น แต่ตอนนี้เธอกำลังจะควบคุมมันไว้ไม่อยู่แล้ว
ลดาค่อยๆพาตัวเองนั่งลง สูดหายใจเข้าลึกๆแล้วตอบคำถามตัวเองทีละข้อ หากเธอตอบคำถามที่ดังก้องอยู่ในหัวของเธอตอนนี้ได้ เธอคงมีแรงพาตัวเองกลับขึ้นห้องได้แน่
...แทนไทที่เห็นอรวีรีบร้อนออกจากงานไปเค้าก็รู้ทันทีว่าอรวีกำลังจะไปที่ไหน แทนไทรีบกวาดสายตาแหวกฝูงชนเพื่อหาเจ้านายของเค้า และรีบตรงปรี่เข้าไปหาเพื่อหวังว่าจะได้ทันการ
" ขออนุญาตินะครับ😟 เชิญคุณติณด้านนี้สักครู่นะครับ"
ติณรู้ในทันทีว่าแทนไทต้องมีเรื่องด่วนจึงขอตัวจากผู้ใหญ่ออกมา อลิชพยายามจะตามติณมาด้วยแต่ก็โดนคุณหญิงคุณนายตรงนั้นดึงไว้ซะก่อน
" ว่าไงวะ "
" อรวี ยัยอรวีได้ยินที่แม่แกประกาศแล้วนะ แล้วตอนนี้นางก็ออกจากงานไปแล้ว ฉันมั่นใจว่ายัยนั่นจะต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกน้องแน่ๆ"
" ไอ้แทน‼ ทำไมแกพึ่งมาบอกวะ❗"
" 😟นี่ก็รีบสุดแล้วนะเว้ย"
" พี่ติณๆ😦 ไปไหนคะรออลิชก่อน"
" 😁คุณติณมีธุระครับ"
" โกหก 🤨นายอย่ามาขวางหลบไป"
" ไม่ได้ครับคุณติณมีธุระด่วนจริงๆ ให้คุณอลิชตามไปด้วยไม่ได้ครับ😁"
" ไอ้บ้า 😠แกโกหก 😫อ๊ะ..."
" จุ๊ๆๆ🤫 กรี๊ดไม่ได้นะครับเดี๋ยวจะโป๊ะแตกนะครับ
คุณอลิชที่น่ารัก"
ทางด้านติณที่รู้ข่าวก็รีบออกจากงานมาโดยไม่เหลียวหลัง อย่าว่าแต่ลืมอลิชเลย เพราะตอนนี้แม้แต่พ่อกับแม่เค้าก็ลืมบอก
ติณไม่เคยบอกลดาเรื่องที่เค้าจะแต่งงาน เพราะเค้าไม่ได้อยากจะแต่งมันอยู่แล้ว คิดจะล้มงานแต่งเลยด้วยซ้ำ และก่อนหน้านั้นเค้าก็ไม่คิดว่าตัวเองจะตกหลุมรักเธอเลย
แต่นี่ก็ถือว่าเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ ถ้าลดารับไม่ได้ที่เค้าไม่บอกเธอก่อน และถ้าลดาเกลียดเค้ามากกว่าเดิม เค้าคงจะไม่มีความสุขเลย หากเค้าบอกเธอไว้สักนิด และบอกว่าเค้าจะไม่แต่งงานกับใคร มันคงจะดีกว่านี้ คงจะดีกว่าเธอได้ยินจากคนอื่น
แค่เธอยอมมาอยู่กับเค้า เธอก็คงเสียใจมากแล้ว ถ้าเธอรู้ว่าเธอจะตกอยู่ในสถานะเมียเก็บเธอคงเจ็บปวดแล้วเกลียดเค้าไปตลอดชีวิต
ติณคิดวกไปวนมา ปนเปกันไปหมด จับต้นชนปลายไม่ถูก อรวีต้องบอกเธอก่อนแน่ เรื่องจะเป็นยังไง หรือเค้าต้องเสียเธอไป
รถยนต์ที่วิ่งด้วยความเร็วสูงนั้นดูไม่ค่อยจะปลอดภัยสักเท่าไหร่ แล้วยิ่งคนขับไม่มีสติด้วยแล้ว ยิ่งอันตรายไปกันใหญ่ แต่ก็ยังถือว่าโชคดีที่ติณกลับถึงคอนโดอย่างปลอดภัยครบถ้วนดี
💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜
แล้วพบกันใหม่ใน ep ต่อไปนะคะ
ขออภัยในความต้วมเตี้ยม 🐢🐢🐢🐢🐢🐢🐢
เนื่องจากขาทั้งสี่นั้นสั้นเหลือเกิน กระดองก็หนักเกินกำลัง หากพลาดพลั้งก็ขออภัยไว้ด้วยนะคะ
สวัสดีค่ะ💋
    เฉิดฉาย
    ปวดใจแทนลดา 😭