หากย้อนกลับไปเมื่อ 2564 ปีก่อน ได้มีบุรุษผู้หนึ่งกล่าวไว้ว่า "ทุกสิ่งเกิดมาล้วนเป็นอนัตตา" ต่อมาเราได้รู้จักบุรุษผู้นั้นในฐานะของศาสดาเอกของโลกหรือก็คือ พระพุทธเจ้า ผู้ซึ่งล่วงรู้ถึงทุกสรรพสิ่งในพหุจักวาร คำสอนของพระองค์ที่ว่าทุกสิ่งเกิดมาล้วนเป็นอนัตตานั้น ได้มีความสอดคล้องกับวิทยาศาสตร์ด้านฟิสิกส์สมัยใหม่อย่างหน้าประหลาด แต่ก่อนที่จะกล่าวถึงประเด็นความเกี่ยวข้องกันระหว่างวิทยาศาสตร์กับศาสนาแล้ว เรามาทำความรู้จักกับ อนัตตากันก่อนดีกว่า
อนัตตา คือ การไม่มีตัวตน ไม่ใช่อัตตา ไม่มีแก่นสารอย่างแท้จริง โดยตัวตนนั้นเป็นเพียงกลุ่มก้อนของมวลหลาย ๆ กลุ่มที่มารวมกันเป็นหนึ่งเดียวโดยเหตุปัจจัยของธาตุทั้ง 4 แต่หาได้มีแก่นสารที่แท้จริง ดังนั้นตัวตนที่เรามีอยู่ตอนนี้ เป็นเพียงภาพมายาที่เกิดจากการปรุงแต่งของจิตโดยการรับรู้ผ่านประสาทสำผัสเพียงเท่านั้น
แล้ววิทยาศาสตร์เกี่ยวข้องอย่างไรกับอนัตตา?
หากพิจารณาที่ร่างกายของมนุษย์แล้วนั้น หากมองโดยรวมแล้วจะเห็นเป็นร่างเพียงร่างหนึ่ง หากมองลึกลงไปอีกจะเห็นว่าร่างกายนั้นประกอบด้วยระบบต่าง ๆ เช่น ระบบประสาท ระบบหายใจ ระบบย่อยอาหาร ระบบไหลเวียนเลือด ระบบขับถ่าย และระบบสืบพันธ์ เป็นต้น และถ้าหากมองลึกลงไปอีกก็จะเห็นว่าระบบนั้น ๆ ประกอบด้วยอวัยวะต่าง ๆ ที่ทำหน้าที่ประสานกัน เมื่อมองลึกลงไปอีกก็จะเห็นว่าอวัยวะนั้น ๆ ประกอบไปด้วยเนื้อเยื่อต่าง ๆ ที่มีคุณลักษณะต่างกันตามอวัยวะนั้น ๆ และถ้าหากมองลึกลงไปจนถึงระดับเซลล์ ก็จะเห็นว่า เซลล์ต่าง ๆ ประกอบไปด้วย ออร์แกน หลายชนิดซึ่งออร์แกนเหล่านั้นประกอบไปด้วยสารชีวะโมเลกุลที่มีธาตุไนโตรเจน ไอโดรเจน และ คาร์บอน เป็นส่วนประกอบ ซึ่งเป็นที่รู้กันดีอยู่แล้วว่าธาตุแต่ละธาตุนั้นมีอะตอมที่ประกอบไปด้วย โปรตรอน อิเล็กตรอน และ นิวตรอน เป็นส่วนประกอบ ถ้าหากพิจารณาถึงระดับอะตอมแล้ว ทั้งร่างกายมนุษย์และเศษก้อนหินไม่ได้มีอะไรแตกต่างกันเลยเพราะกอบกอบไปด้วย โปรตรอน อิเล็กตรอน และ นิวตรอนเหมือนกันทั้งสิ้น ด้วยเหตุนี้ทั้งจักวาลจึงมีสภาพที่ไม่ต่างกันหากมองในระดับอะตอม ถ้าหากเป็นแบบนั้นจริงคำสอนของพุทธศาสนาก็ผิดนะสิ! ที่สอนว่าทุกสรรพสิ่งล้วนเป็นอนัตตา คำสอนนั้นไม่ได้ครอบคลุมถึงอิเล็กตรอน โปรตรอน และนิวตรอนที่เป็นมวลที่เล็กที่สุดที่ประกอบอยู่ในทุกสรรพสิ่งของจักวารหรือ?
คำตอบคือ ไม่ คำสอนของพุทธศาสนามิได้ผิดเพี้ยนไปแม้แต่น้อย เพราะแม้แต่ อิเล็กตรอน โปรตรอน และนิวตรอนเองต่างก็ไม่มีแก่นสารที่แท้จริงเป็นของตน
ทั้ง อิเล็กตรอน โปรตรอน และนิวตรอนเองนั้นต่างก็เกิดมาจากบางสิ่งบางอย่าง โดยนักวิทยาศาสตร์ได้ค้นพบว่าแม้แต่วัตถุดำที่สามารถดูดกลืนรังสีได้ทุกความยาวคลื่นและจะไม่ปล่อยรังสีความยาวคลื่นใด ๆ ออกมาจากตัวมันเอง แต่กลับมีการปล่อยคลื่นแม่เหล็กจากตัวมันเอง ซึ่งคลื่นแม่เหล็กนั้นปล่อยออกมานั้นมีคุณสมบัติเป็นได้ทั้งคลื่น และอนุภาคในเวลาเดียวกัน ซึ่งภายหลังได้เรียกอนุภาคนี้ว่าควอนต่ำ (เช่นเดียวกับคลื่นแสงที่เป็นทั้งคลื่นและยังเป็นทั้งอนุภาคคือ อนุภาคโฟตอน) ซึ่งชี้ให้เห็นว่าแม้แต่มวลที่เล็กที่สุดยังประกอบไปไปด้วยคลื่นและอนุภาค ซึ่งปรากฏการณ์นี้สามารถอธิบายด้วยทฤษฎีสตริง โดยทฤษฎีนี้กล่าวว่าหากมีการสั่นของผลังงาน การสั่นนั้นจะส่งผลให้เกิดผลลัพธ์ต่าง ๆ ตามมา เช่นเดียวกับการดีดสายกีตาร์ที่สามารถก็ให้เกิดเสียงได้หลายโน๊ตเมื่อมีการดีดที่ต่างกัน เพียงแต่ในกรณีของทฤษฎีสตริงนั้น ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นไม่ใช่ตัวโน๊ตเหมือนกับสายกีตาร์เป็นแต่กลับเป็นอนุภาคต่าง ๆ เช่น ควอนตัมนั่นเอง ดังนั้นทุกสิ่งทุกอย่างในจักวารจึงถือเป็นนามธรรม (พลังงาน) ส่วนรูปธรรมที่ก่อเกิดเป็นอนุภาค ไปจนถึงสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ เป็นเพียงแนวการสั่นของพลังเท่านั้นเอง
คำสอนของพุทธศาสนาที่ว่า "ทุกสิ่งเกิดมาล้วนเป็นอนัตตา" จึงถูกต้องเมื่อมองในมุมของทฤษฎีสตริง
- 24
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
