31 มี.ค. เวลา 07:00 • วิทยาศาสตร์ & เทคโนโลยี
เชกสเปียร์หนาว เอไอแต่งกลอนเองได้แล้ว
I close my eyes and try to remember what I was. / he says it was an important and interesting day, / because I put in his hands one night / the box of light that had been a tree
นี่คือส่วนหนึ่งของกลอน “A box of light” ซึ่งพุดถึงการคร่ำครวญของเสาไฟที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นต้นไม้ กลอนที่ฟังดูเพราะและเฉียบคมนี้ไม่ใช่ฝีมือของกวีทั่วไปแต่อย่างใด แต่เป็นกวีที่เป็น ‘เอไอ’
โครงการนี้นำโดยเอส เดฟลิน (Es Devlin) Avantgarde และแลปด้านศิลปะและวัฒนธรรมของ Google โดยทีมนักพัฒนาได้ทำการสร้างอัลกอริธึมให้เรียนรู้จากกลอนร่วมสมัยของอังกฤษกว่า 100 บรรทัด โดยให้เรียนรู้สไตล์การแต่งกลอนของกวีชื่อดังอย่างไซมอน อาร์มิเทจ (Simon Armitage) และอลิซ ออสวาลด์ (Alice Oswald) จากนั้นจึงป้อนคำสำคัญที่ทำให้เอไอสามารถเรียนรู้โครงเรื่องที่ทีมกำหนด และสร้างเป็นกลอนออกมาได้
จากนั้นผู้เชี่ยวชาญจาก Poetry Society, Poetry Archive และ Scottish Poetry Library จะทำการตรวจสอบกลอนกว่าหลายสิบบทที่เอไอแต่งออกมาเพื่อดูว่าบทไหนที่ดีและไม่ดี หากยังไม่ดีก็จะเริ่มต้นใหม่ไปเรื่อย ๆ จนทำให้เอไอสามารถพัฒนาได้ถึงระดับที่แต่งกลอนที่เฉียบคมอย่างกลอนบทนี้ได้
ซึ่งกลอนบทนี้ทางทีมพัฒนาถือว่าเป็นกลอนที่ประสบความสำเร็จมาก เนื่องจากถึงแม้ว่าจะไม่ได้แต่งจากประสบการณ์ และไม่ได้ประกอบไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกส่วนตัวแบบที่กวีที่เป็นมนุษย์สามารถทำได้ กลอนนี้ก็เปี่ยมไปด้วยการเปรียบเปรยที่หลักแหลม ซึ่งสุดท้ายแล้วก็สามารถกระตุ้นให้มนุษย์ผู้อ่านได้คิดและทบทวนในสิ่งที่เอไอบอกกล่าวผ่านกลอนได้ในที่สุด
บทความโดย: ทีม Sertis