18 เม.ย. เวลา 12:21 • ไลฟ์สไตล์
เคล็ด(ไม่)ลับ ของความสุข คือ
จบแล้ว ต้องจบ
1
Photo by Phil Henry on Unsplash
หมายถึงยังไง ?
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
เมื่อเกิดขึ้นแล้วต้องวางให้เร็ว วางให้หมด
เรียนรู้เสร็จแล้ววาง วางอารมณ์ ความรู้สึก
อย่าให้ค้าง เป็นมลพิษอยู่ในใจ
เช่น โดนลูกค้าด่า
กระทบแล้ว ให้วางอารมณ์ให้เร็ว
อย่าอินเกิน
อย่าหวนคิดซ้ำ ๆ บั่นทอนจิตใจ
2
แรก ๆ ที่ฝึกอาจจะใช้เวลานานหน่อย
จากที่เคยค้างอยู่หลายวัน
เหลือสามวัน สองวัน หนึ่งวัน หนึ่งนาที หนึ่งวินาที
หากเกิดการฝึกฝนไม่หยุด
เวลาที่เสียไป จะลดน้อยลงไปเรื่อย ๆ
1
ทุกวินาที มีคุณค่า
อย่าได้เสียเวลาให้กับเรื่องที่ทำให้เดือดเนื้อร้อนใจ
คนเราผิดพลาดกันได้
ทำผิดไปแล้ว รู้สึกผิด
เมื่อรู้สึกผิด จากนั้นให้พยายามอย่าทำผิดซ้ำอีก
วางความรู้สึกผิดนั้นให้เร็ว
มันผ่านไปแล้ว ทำอะไรไม่ได้แล้ว
ทำได้แค่ พยายามเพียรระวังรักษาไม่ให้เกิดอีก
ยิ่งรู้สึกผิดเท่าไหร่ ก็ยิ่งเพิ่มความเพียรในการพยายามไม่ให้ซ้ำรอย
อย่านั่งเศร้าโศก
ด้วยการนั่งจมทุกข์กับเรื่องราวที่ได้ผ่านพ้นไปแล้ว
จำไว้ให้ขึ้นใจว่า
เราไม่ได้มีหน้าที่นั่งจมอยู่กับความทุกข์ใจ
ตั้งจิตไว้ให้มั่นว่าจะไม่ยอมทำตามใจกิเลสอีก
ความทุกข์ใจ ความรู้สึกผิดที่เกิดขึ้น
ส่วนใหญ่ล้วนมาจากการกระทำที่กิเลสบงการ
เรื่องราวภายนอกแก้ไขอะไรได้ ก็แก้ไข
ทำตามหน้าที่อย่างดีที่สุด
อย่าแบกอารมณ์เอาไว้นาน
ลูกค้าคอมเพลนส่วนใหญ่มาจากไม่ถูกใจในสินค้าและบริการ
ปรับปรุงอะไรได้ ก็แก้ไขปรับปรุง
ใจไม่จำเป็นต้องทุกข์
ส่วนใหญ่ที่ทุกข์ เพราะกิเลสภายในเริ่มดิ้น
โกรธเกิดขึ้น ขุ่นมัวขึ้นในใจ
ทำให้อาจจะเกิดปากเสียงกัน
หากดักที่ต้นทาง ไม่ยอมทำตามใจกิเลส
รู้ทันกิเลสที่เกิดขึ้น
แก้ไขปัญหาตามความเป็นจริงที่เกิดขึ้น ไม่ใช้อารมณ์ร่วม
จะไม่เกิดมลพิษอะไรค้างในใจเลย
และไม่ลามออกไปทางการกระทำ
เกิดการปะทะอารมณ์กัน
ศีล ๕ จำเป็นอย่างมากในการรักษาความเป็นปกติของใจ
เวลาทำผิดศีล ใจจะเกิดความเดือดเนื้อร้อนใจ
ดังนั้น การกระทำทางกายวาจา ต้องใช้ศีลในการกำกับดูแล
จากนั้นฝึกให้จิตเคยคุ้นอยู่กับความรู้สึกตัว
รู้เนื้อรู้ตัว
เพิ่มสติ สัมปชัญญะ
รู้ทันอารมณ์
ไม่ไหลไปตามอารมณ์
จิตจะค่อย ๆ เข้มแข็งขึ้น
ความสุขก็เกิดขึ้นเป็นลำดับ ๆ ไป
อาศัยการฝึกฝนอย่างซ้ำ ๆ
จนเกิดความชำนิชำนาญ
ต้องฝึกให้บ่อย ๆ ในชีวิตประจำวัน
ไม่ว่าเรื่องจะเล็กน้อยแค่ไหน
จบแล้วให้จบ
ไม่จำเป็นต้องรอให้เกิดเรื่องร้ายแรงในชีวิต
เมื่อฝึกอย่างชำนาญแล้ว
ต่อให้เกิดเรื่องอะไรที่ผลกระทบรุนแรง
เช่น การอกหัก สูญเสียคนที่รัก ร่างกายแก่ เจ็บ ตาย ฯลฯ
จะเกิดการยอมรับความจริงได้ง่ายขึ้น
และในที่สุด จะเกิดการยอมรับได้ในทันที
รู้มั้ยว่า ที่วันนึงรู้สึกว่าทุกอย่างมันถาโถมหนักหนาสาหัส
มาจากการปล่อยผ่านเรื่องราวเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้แหละ
ทำให้มันค่อย ๆ สะสม
เพิ่มน้ำหนักกันขึ้นมาในใจ
ทุกอย่างในโลกนี้ มีเกิดขึ้นย่อมมีวันจบสิ้น
มีวันพบ ย่อมมีวันจาก
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา
ทุก ๆ อารมณ์ ความรู้สึก เกิดขึ้นแล้วดับไป เป็นธรรมดา
ความสุขเกิดขึ้นได้ง่าย ๆ
ด้วยการไม่หลงจมกับอารมณ์ที่เป็นทุกข์
จบแล้ว ต้องจบ ...

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
    พงศ์เล่าเรื่อง
    เรื่องความโกรธกับเรื่องเมตตาก็เลยกลายเป็นเรื่องเดียวกัน มองคนละด้านนะครับ การให้อภัยจึงเป็นทานที่ยิ่งใหญ่เพราะมันให้ยากจริงๆ ถ้าเมตตาธรรมไม่ยอมทำงาน ถ...ดูเพิ่มเติม