มีบัญชีอยู่แล้ว?
วันฝนตกหนัก
บ้านไม้ 2 ชั้น แบบใต้ถุนสูง ด้านล่างมีพื้นที่ใช้สอย ปล่อยโล่ง ๆ มีแคร่ไม้ใผ่ ที่พ่อเป็นผู้ลงมือทำไว้ใช้สอย วางไว้ 2 แคร่ พอได้นั่ง ๆ นอน ๆ วิถีความเป็นอยู่ ชนบทในราว 30 กว่าปีที่ผ่านมา ชีวิตมิได้เร่งรีบมาก เท่าปัจจุบัน
ญาติพี่น้อง ล้อมวงพูดคุย กินข้าว พูดคุย นั่งปรับทุกข์กันไป ผมเป็นเด็กเล็ก ก็อยู่ในวิถีแบบนั้น นั่งเล่นดิน เล่นซนบ้าง นั่งฟังผู้ใหญ่ และคนหนุ่มสาวพูดคุยกันสนุกสนานไปอีกแบบ ตกกลางวัน ก็หามะละกอมาตำกินด้วยกัน จัดวางใส่ถาดใหญ่ ๆ หาผักมาเยอะ ๆ กินหลายคน ออกรสออกชาติยิ่งนัก
พี่ๆ นอนบนบ้านชั้น 2 ส่วนผม นอนชั้นล่าง ที่ต่อเทิบ ยื่นออกไป ผมนอนกับพ่อและแม่ วันฝนตกหนัก ฟ้าฝนเปลี่ยนทิศ สาดเข้ามา เปียกปอนทั้งบ้าน วันไหนฝนตกหนัก เสียงฝนปะทะสังกะสี เสียงดัง บางทีจุดที่ผมนอน ก็มีน้ำฝนหล่น ลงมาถูกใบหน้าบ้าง หน้าผากบ้าง
สังกะสี เก่า ๆ ผุ ๆ ที่นำมาประกอบเข้าเป็นเทิบ ต่ออกจากบ้าน มันมีรูรั่วค่อนข้างเยอะ หลาย ๆ จุด พ่อต้องหา ครุสังกะสี รองน้ำไม่ให้ไหล เปียกเข้ามาในตัวบ้าน
ผมนอนขดบนเตียง ที่มีแม่กับพ่อ ขนาบข้าง มันอบอุ่นในจิตใจ ยิ่งนัก วันไหนที่ฝนตกหนัก จะรีบเข้าที่นอน นอนห่มผ้าฟังเสียงฟ้าฝน จนหลับไป ตามประสาเด็กน้อย
    Suphaluck Jum
    เขียนอธิบายได้เห็นภาพมากเลยค่ะทำให้เราคิดถึงบ้านขึ้นมาทันที