๐เมื่อก่อนตอน ที่คุณเคย อยู่ตรงนี้
ไม่สามารถ ที่สบตา ของคุณหวัง
คุณเป็นเหมือน กับนางฟ้า งดงามยัง
แค่ผิวหนัง ของคุณทำ ฉันร้องไห้
๐คุณล่องลอย ไปมาเหมือน กับขนนก
ปลิวว่อนยก อยู่ในโลกอันสวยใส
ฉันหวังว่า ฉันเป็นคน พิเศษใจ
คุณนั้นไง ช่างพิเศษ เสียเหลือเกิน
๐แต่ฉันมัน น่าขยะ น่าแขยง
ฉันมันแฝง ตัวประหลาด ที่ขัดเขิน
ฉันทำบ้า อะไรนี่ เป็นส่วนเกิน
แสนยับเยิน ไม่สมควร อยู่นี่ไป