เจอแบบนี้ก็ต้องปล่อยไป
ลาบอกกับเสือว่า “หญ้ามีสีฟ้า”
เสือตอบกลับว่า “ไม่ หญ้ามีสีเขียวต่างหาก”
ลาเริ่มโมโหและยังยืนยันคำเดิมว่า “ฉันบอกว่าหญ้ามีสีฟ้า ไม่เห็นหรือไง”
เสือตะคอกกลับด้วยความโมโหเช่นกันว่า “แกตาบอดสีหรือเปล่า ยังไงหญ้าก็มีสีเขียว”
บทสนทนาเริ่มรุนแรงขึ้น ไม่มีใครยอมใคร ทั้งคู่จึงไปหาสิงโตเจ้าป่าเพื่อตัดสิน
ลารีบถามขึ้นมาว่า “ท่านสิงโตผู้ยิ่งใหญ่ เป็นความจริงใช่มั้ยที่หญ้ามีสีฟ้า?”
สิงโตตอบทันทีว่า “ถ้าเจ้าเชื่ออย่างนั้น ก็ใช่ หญ้ามีสีฟ้าจริงๆ”
ลารีบเสริมทันที “เจ้าเสือไม่เชื่อข้า เอาแต่เถียงจนน่ารำคาญ ขอให้ท่านลงโทษเสือให้ข้าด้วย”
สิงโตประกาศทันทีว่า “ตั้งแต่วันนี้เสือจะถูกลงโทษโดยไม่ให้พูดกับใครอีกเลยเป็นเวลาห้าปี”
เจ้าลากระโดดโลดเต้นด้วยชัยชนะแล้ววิ่งจากไป
เสือหันไปถามสิงโตว่า “ท่านก็รู้ว่าความจริงแล้วหญ้ามีสีเขียว ทำไมจึงลงโทษข้า”
สิงโตตอบว่า “ใช่ หญ้ามีสีเขียว ใครๆ ก็รู้”
เสือถามด้วยความงุนงง “แล้วท่านลงโทษข้าทำไม?”
สิงโตตอบว่า “มันไม่มีประโยชน์อะไรเลยที่จะเถียงกันไปมาว่าหญ้ามีสีอะไร ที่ข้าลงโทษเจ้าก็เพราะว่ามันไม่มีเหตุผลที่คนฉลาดอย่างเจ้าต้องมาเสียเวลาเถียงกับลาโง่ตัวนั้น แถมยังมารบกวนข้าต้องมาตัดสินเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้อีก”
อย่าเสียเวลากับการโต้เถียงคนที่คิดว่าตัวเองฉลาดและไม่สนความจริงว่าเป็นอย่างไร ถ้าเราพยายามอธิบายเรื่องราวให้หูตาสว่างแต่เขาก็ยังไม่ยอมรับแถมยังโยนความผิดใส่เราอีกก็ต้องตัดหางปล่อยวัด อย่าเสียเวลาอีกเลย คนฉลาดต้องเลือกคบคน
“อย่าไปเถียงกับคนโง่โดยเด็ดขาด พวกเขาจะลากเราให้ลงไปอยู่ในระดับเดียวกับเขา และเอาชนะเราด้วยความคิดที่ผิดๆ ของตัวเอง” มาร์ก ทเวน
ขอบคุณ Grady Polcyn ผู้เขียนนิทานเรื่องนี้ใน Medium
อย่าเสียเวลากับคนโง่ ถ้าเขาไม่สนใจโคมไฟที่เราถืออยู่ ก็ปล่อยให้เขาเดินเตะสิ่งของต่อไป
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
