สหรัฐภายใต้ทรัมป์เริ่มเดิน “เกมน้ำมัน” หลังเข้ายึดอำนาจมาดูโรในเวเนซุเอลา
แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงฝ่ายทางการเมืองของเวเนซุเอลาหลังจากเข้าจับตัว “นิโคลัส มาดูโร” โดยกองทัพสหรัฐฯ เพิ่งเริ่มต้นขึ้น แต่ก็เห็นได้ชัดแล้วว่าเวเนซุเอลากำลังมุ่งหน้าไปสู่การควบคุมโดยอเมริกา สิ่งหนึ่งที่เป็นปัจจัยสำคัญในการเข้าไปคว่ำอำนาจผู้นำอีกประเทศหนึ่งและหลายคนต่างวิเคราะห์กันนั่นคือ “น้ำมัน” อย่างไรก็ตามสถานการณ์ซับซ้อนกว่าแค่ “อเมริกาจะร่ำรวยมหาศาลจากการได้ครอบครองน้ำมันเวเนซุเอลา”
ตามที่ทรัมป์เคยกล่าวไว้ว่า “บริษัทขนาดใหญ่ของสหรัฐฯ จะใช้เงินหลายพันล้านดอลลาร์เพื่อฟื้นฟูโครงสร้างพื้นฐานด้านน้ำมันของเวเนซุเอลา” กล่าวอีกนัยหนึ่งน้ำมันของเวเนซุเอลาไม่ใช่เรื่องของผลกำไรในระยะสั้นตอนนี้ ประเด็นกลับแตกต่างออกไปนั่นคือ การเข้าครอบครองน้ำมันนั้น สหรัฐฯ จะสร้าง “เครื่องมือต่อรองด้านพลังงานเชิงกลยุทธ์” ที่จะมีความสำคัญในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า
เครดิตภาพ: China-US Focus
มีตัวเลขที่ยอมรับกันโดยทั่วไป แม้ว่าจะมีข้อโต้แย้งอยู่บ้าง ปริมาณน้ำมันสำรองของเวเนซุเอลาอยู่ที่เกือบ 3.04 แสนล้านบาร์เรล เมื่อเปรียบเทียบกับปริมาณน้ำมันสำรองของซาอุดิอาระเบียอยู่ที่ประมาณ 2.67 แสนล้านบาร์เรล ในขณะที่รัสเซียอยู่ที่ประมาณ 2.25 แสนล้านบาร์เรล
ส่วนสหรัฐอเมริกามีความต้องการน้ำมันจากเวเนซุเอลาน้อยมาก ผู้จัดหาน้ำมันดิบหนักรายใหญ่ที่สุดของสหรัฐฯ คือ “แคนาดา” ซึ่งคิดเป็นประมาณครึ่งหนึ่งของการนำเข้าน้ำมันทั้งหมดของสหรัฐฯ โดยมีน้ำมันป้อนเข้ามาจากแคนาดายังสหรัฐฯ มากถึง 4 ล้านบาร์เรลต่อวัน ในขณะที่น้ำมันทั้งหมดที่ผ่านกระบวนการกลั่นแล้วของเวเนซุเอลาในปัจจุบันไม่เกิน 1 ล้านบาร์เรล (น้ำมันเวเนซุเอลามีต้นทุนการกลั่นสูงกว่าที่แถบตะวันออกกลางด้วยเรื่องความหนืด)
การผลิตรวมกันของสหรัฐฯ (13.2 ล้านบาร์เรลต่อวัน) และเวเนซุเอลาก่อนหน้านี้ที่ยังไม่ถูกเข้าควบคุม อาจคิดเป็นประมาณ 20% ของอุปทานทั่วโลก แน่นอนว่าต้องมีการลงทุนที่เหมาะสม ซึ่งคาดการณ์ว่าไม่ใช่แค่หลักพันล้านดอลลาร์ แต่เป็นหลักหมื่นล้านดอลลาร์ ไม่ควรลืมประเทศเพื่อนบ้านแถบแคริบเบียนอย่างกายอานา ซึ่งสหรัฐฯ มีฐานที่มั่นอยู่แล้ว
โดยรวมแล้วสหรัฐอาจควบคุมปริมาณสำรองน้ำมันของโลกได้อย่างน้อย 40% หลังจากที่สหรัฐฯ เข้าควบคุมเวเนซุเอลาได้อย่างเบ็ดเสร็จและสร้างกลไกต่างๆ เสร็จแล้ว สหรัฐคิดพยายามเข้าครอบงำกลไกตลาดน้ำมันโลกและมันจะเกิดได้บ่อยขึ้นด้วย อย่างน้อยก็ในส่วนของน้ำมันดิบมวลหนัก ซึ่งคู่แข่งทางภูมิรัฐศาสตร์หลักของสหรัฐฯ คือ “รัสเซีย” มีความแข็งแกร่งอยู่
เครดิตภาพ: Discovery Alert
แต่แค่นั้นยังไม่พอ โรงกลั่นน้ำมันของอเมริกาที่ตั้งอยู่ในอ่าวเม็กซิโกจะได้รับประโยชน์จากระยะการขนส่งที่สั้นลงและเพิ่มผลกำไรได้ จริงอยู่สหรัฐฯ “ไม่มีบริษัทน้ำมันของรัฐ” ดังนั้นการดึงดูดบริษัทน้ำมันให้มาลงทุนในเวเนซุเอลาจึงต้องมีเหตุผลรองรับ แต่เหตุผลเหล่านั้นมีอยู่แล้ว
เพราะตอนนี้พวกเขาสามารถใช้เหตุผลได้ทั้งในแง่บวกและแง่ลบ ชาวอเมริกันจะสามารถเพิ่มการผลิตในเวเนซุเอลาหรือหยุดการผลิตได้ ซึ่งจะช่วยเพิ่มราคาขายและทำให้การผลิตในสหรัฐเองมีเสถียรภาพมากขึ้น ซึ่งตอนนี้ตรงกันข้ามกับความต้องการของทรัมป์ การผลิตในสหรัฐกลับไม่ได้เพิ่มขึ้น แต่กำลังลดลง
สถานการณ์เช่นนี้ “ย่อมไม่เป็นผลดี” ต่อรัสเซีย การเข้าควบคุมน้ำมันของเวเนซุเอลาทำให้สหรัฐฯ มีกลไกที่จะพยายามทำให้ราคาน้ำมันโลกตกต่ำลง เหมือนที่ “เรแกน” เคยทำในช่วงกลางทศวรรษ 1980 นอกจากนี้รัสเซียจะสูญเสียเงินทุนจำนวนมากที่ลงทุนในภาคส่วนน้ำมันของเวเนซุเอลาอย่างแน่นอนเช่น หนี้ของบริษัทน้ำมันของรัฐบาลเวเนซุเอลา PDVSA ที่มีกับ Rosneft นั้นประเมินไว้ที่ 6 พันล้านดอลลาร์ในปี 2017 และยังไม่ได้รับการชำระคืนภายในปี 2026
การควบคุมน้ำมันของเวเนซุเอลาของสหรัฐฯ ยังเป็นภัยคุกคามต่อ “จีน” ด้วย กลไกนั้นแตกต่างออกไป สหรัฐอาจตัดการส่งน้ำมันจากเวเนซุเอลาไปยังจีนได้โดยตรง อย่างไรก็ตามการกระทำดังกล่าวจะนำไปสู่การเสริมสร้างความร่วมมือระหว่างปักกิ่งและมอสโกอย่างมาก เนื่องจากจะต้องชดเชยปริมาณที่หายไป อย่างไรก็ตามสหรัฐฯ อาจใช้วิธีอื่นร่วมได้เช่นกัน คือเสนอขายน้ำมันเวเนซุเอลาให้จีนในราคาลดพิเศษเพื่อลดการนำเข้าจากรัสเซีย
ทิศทางนั้นแลดูชัดเจน เมื่อพิจารณาถึงแรงกดดันรูปแบบอื่นๆ ต่อการส่งออกน้ำมันและก๊าซของรัสเซีย ไม่ว่าจะเป็นการทำลายโครงสร้างพื้นฐานด้านพลังงานของรัสเซียจากยูเครน หรือการต่อต้านกองเรือเงาจากยุโรป มันสั่นคลอนเสถียรภาพทางเศรษฐกิจของรัสเซียด้านทรัพยากรสำคัญของรัสเซียในระยะยาวได้
เครดิตภาพ: The Financial Express
บทความเขียนเมื่อ 5 มกราคม 2026
<เครดิตภาพปก: TRT World>
- 7
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
