บ้านคือเรื่องเล่าของเรา
บ้านโน้นบ้านนั้นบ้านนู้น
บ้านไหนๆโดยเฉพาะนะ
บ้านนี้ก่ะคือบทกวีเรื่อง
เล่าของเรา
ขนาดดวงดาวดวงนึง
ที่เรียกว่าดาวจันทร์
คนเราๆยังหยิบมา
อ้างเอ่ยเสียหลายๆ
เรื่องเล่าความรักเลย
พระจันทร์สีแสดเต็มๆเดือนต้นปี
บ้านของใครหลังนั้น
บนเพดานพื้นที่ของ
จิ้งจกดอกไม้งามสด
ของสวนสวย
แก้วน้ำจานชามบางใบ
ของครัวในสวนโคมไฟ
น้อยแสงนวลที่ราวบันได
ยังดูงดงาม
ยังงดงามเสมอ
นั่นเลย
บางบ้านบางมุมรึ
หลายมุมมีเรื่องเล่าเสมอ
อิจฉาเนาะ
อบอุ่นๆอุ่นไปกับ
กาแฟหอมกรุ่นที่เคย
กรุ่นนัวเนียกัน
ในมุมของเราในยามฝนพรำ
มุมเราที่ไม่มี“มุมของเธอ”
ความรู้สึกมันอยู่ในแก้วกาแฟ“เรา”
แต่นะบางคนบางบ้าน
วันนั้นอาจเป็นหยาดฝน
หยดสุดท้าย
มีแต่มุมเราที่วันนี้ขาด
คนชื่อ“เธอ”ไง
บางบ้านเมื่อก่อนงดงามแต่ตอนนี้อาจเป็นเล้าไก่
เชื่อนะว่าวันที่คนๆนึง
ไม่มีรักเขาคนนั้นต้อง
เคยมี“รักจริง”ที่ทุ่มเท
มาแล้วแน่นอนยกเว้น
ยกเว้นนะ“คนไม่มีหัวใจ”
อีกละ!
ขมวดมาแต่ต้นปีเลย พ่อเจ้าพะคุณนักรัก!
แต่หลายบ้านเป็นอย่างนี้
จริงๆนะคืออบอุ่นแข็งแรง
มีพลังและพลังใจด้วยรัก
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
