13 ม.ค. เวลา 11:46 • ปรัชญา

ถ้าวันนั้นเหมือนวันนี้

บางคนอาจเคยคิดว่า
วันนั้นอะไรๆก่ะหวาน
ก่ะหอมก่ะกลมกล่อม
ถ้าวันนี้เหมือนวันนั้น
ชานบ้านเปลนอนมุมfeel ฟิน
ก่ะดีน่ะซิ ก็ดีซิน๊ะ!
ไอ้คำคล้ายอย่างนี้
มันก็จะพรั่งพรูออกมา
มากมายแต่จริงๆแล้ว
วันนั้นก่ะคือกาลครั้งหนึ่ง
ที่นานมาแล้วผ่านมานาน
มันผ่านการกลั่นกรอง
เพื่อตัดสินใจ“บั่นทอน”
ก่ะต่างกับ“คันสุดท้าย”ที่ไปไหนป่ะนั่งชิวFeel แฟได้ตลอด
กันและกันของคนสองคน
มาอย่างไม่สมบูรณ์แบบนัก
อาจเรียกได้ว่า“อารมณ์”
บกพร่องรึวุฒิภาวะทาง
อารมณ์ขาดสติจนเกิน
คำว่าบกพร่องไปที่ระดับ
ชำรุดชั่วคราวถึงค้างคืน
ยาวนาน
กาลครั้งหนึ่งนั้นตรงนั้นตรงนี้
เชื่อนะว่า
ก่อนกาลครั้งหนึ่งนั้น
“ฉันและเธอ”
ต่างมีความสุข
เคยมีความสุข
เส้นทางความสุขในวันนั้น
ไม่มีใครฉุกคิดเลย
ว่ามันจะสะดุดความคิดกัน
จนต่างคนต่างคิดสร้างเส้นทางความสุขใหม่
เส้นทางของเรา“แยกออก”เป็น2ทาง
แยกกันไปสองทางซะนั่น!
กาลครั้งหนึ่งนั้นต่างกับ
วันนี้มากเลยล่ะ
เส้นทางของความเศร้า
และความโดดเดี่ยวมัน
ดูแสนไกลที่ไม่มีใคร
ร่วมทางที่เคยเป็นทาง
ของ“เรา”
ด้วยทุนของความเข้าใจ
เดิมทำให้เรากลับมาเป็น
เพื่อนกันในวุฒิภาวะทาง
อารมณ์ที่ใช้สติและเหตุผล
ได้อีกครั้ง
เป็นเพื่อนก่ะยังดีอุ่นใจข้างเดียวดีเนอะ
แอบดีใจนะว่าเราคุยกัน
“ยังคุยกันได้อยู่”แม้วันนี้
ไม่เหมือนกาลครั้งหนึ่ง
ทุกครั้งที่ต่างไปจากเดิม
เพียงเรากลายเป็นเพื่อน
คนนึงที่หลังจากคุยกัน
จบลงรู้ในใจลึกๆว่าใจเธอ
ก่ะต้องไปอยู่กับเขาเหมือนเดิม
ตอนนี้กาแฟก่ะตาแข็งแล้ว ก่ะเติมด้วย“ชา”อีกขนานเค้าบอกว่าดีนะ!
ขอบคุณนะ!
ที่ทำให้ใจแอบอุ่นสุขอยู่
อย่างลำพังโดยเธอมิต้อง
กังวลใจใดๆดอก
แค่เห็นเธอมีความสุข
ก่ะดีใจมากละ!
โฆษณา