[mon livre: ทางกลับบ้าน…ที่คดเคี้ยวที่สุด] บทที่ 5 | ความสะดวกหรือจะสู้ขนนุ่มๆ
แผนการย้ายออกสุดเนียนเพื่อความสะดวกใกล้ที่ทำงาน กลับกลายเป็นเส้นทางที่คดเคี้ยวที่สุดเพราะความคิดถึงน้องหมา! เงิน 3 แสนที่เสียไปแลกกับอะไรได้บ้าง?
หลายคนคงเคยฟังข่าวบ่อยๆ ว่า First Jobber สมัยนี้นิยมเช่าที่อยู่อาศัยมากกว่าซื้อเป็นของตัวเอง ส่งผลให้วงการอสังหาริมทรัพย์ โดยเฉพาะคอนโดและหมู่บ้านโครงการใหม่ๆ สั่นคลอนไปตามๆ กัน ใช่ไหมคะ?
ซึ่งการขยับตัวอีกครั้งในรอบนี้ของเรา ถือว่าเข้ายุคเข้าสมัยมาก เพราะเป็นแผนการแบบน้องๆ Gen Z เป๊ะ คือการเช่าคอนโดอยู่ใกล้ที่ทำงานค่ะ
คอนโดที่เราเช่าอยู่นี้ห่างจากที่ทำงานเพียง 15 นาที ไป-กลับ แค่ครึ่งชั่วโมง ไม่มีค่าทางด่วน แถมค่าน้ำมันยังลดลงมากกว่าครึ่ง ได้เวลานอนกลับมาอีก 1 ชั่วโมง อะไรจะดีกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว!
เทียบกับการต้องไปปวดหัวรีโนเวทบ้าน คุยกับคนเป็นสิบๆ คน เสียเงินอีกหลายล้านบาท การเช่าครั้งนี้คือสวรรค์มาโปรดแท้ๆ ทำไมเราไม่คิดแผนนี้ให้ได้เร็วกว่านี้นะ?
แต่ปัญหามันก็ยังมีอยู่ค่ะ...
น้องหมาลาบราดอร์สุดที่รักของเราไม่สามารถมาอยู่คอนโดนี้ได้ เพราะไม่ใช่คอนโดแบบ Pet-friendly เราพยายามหาที่พักที่ต้อนรับน้องหมาแล้วแต่แทบหาไม่ได้เลย ด้วยข้อจำกัดด้านน้ำหนักของน้อง คอนโดส่วนใหญ่รับน้องหมาตัวใหญ่ไม่เกิน 20 กิโลกรัม ในขณะที่เจ้าลาบราดอร์ของเราหนักถึง 30 กิโลกรัม!
แต่ด้วยความที่เราต้องการที่อยู่อาศัยที่สะดวก ใกล้ที่ทำงาน และใกล้คลินิกทำลูก (เราตัดสินใจเริ่มแผนการทำ ICSI ในช่วงนี้ เนื่องจากเป็นข้ออ้างที่ดีที่สุดในการย้ายออกจากบ้านใหญ่แบบเนียนๆ โดยไม่ทำให้ทุกฝ่ายตะขิดตะขวงใจ) เราจึงจำใจต้องทิ้งน้องไว้ที่บ้านใหญ่ โดยฝากให้ฝั่งบ้านสามีช่วยดูแลให้ในช่วงวันทำงาน และตั้งใจจะกลับไปหาน้องในวันหยุดสุดสัปดาห์ค่ะ
ช่วงเดือนแรก... ทุกอย่างเป็นไปตามแผน
แต่พอเข้าเดือนที่สอง เหตุการณ์ก็เริ่มเปลี่ยนไป ทั้งเราและสามีเริ่มกลับบ้านใหญ่บ่อยขึ้น จากแค่เสาร์-อาทิตย์ เพิ่มเป็นกลางสัปดาห์ จนในที่สุดก็กลับเกือบทุกวัน จะค้างคอนโดเฉพาะวันที่มีงานเช้าตรู่จริงๆ เท่านั้น เพราะพวกเราทนคิดถึงน้องหมาไม่ไหวค่ะ จะที่ทำงาน คลินิก หรือความสะดวกสบายอะไร ก็รั้งเราไว้ไม่ได้ทั้งนั้น
การที่กลับบ้านไปแล้วไม่เจอน้องหมาออกมากระดิกหางต้อนรับ เป็นอะไรที่แย่ที่สุด ทั้งที่ไม่ต้องเหนื่อยกับการขับรถติดๆ แต่ความเหนื่อยล้าจากการทำงานและการทำลูกกลับยิ่งทวีคูณ การได้พาน้องหมาไปเดินเล่น ให้ขนม และลูบขนนุ่มๆ ของน้องก่อนเข้านอนทุกคืน คือความสุขที่สุดของพวกเรา
ผลก็คือ พวกเราแทบไม่ได้อยู่คอนโดที่เช่าไว้... เสียเงินฟรีไปเกือบ 3 แสนบาทต่อปี เพื่อแลกกับความสะดวกที่แทบไม่ได้ใช้
ในช่วงที่เกือบจะครบ 1 ปีตามสัญญาเช่า พวกเราก็มานั่งตกผลึกกันได้ว่า บ้านที่ไม่มีน้องหมา ไม่ใช่บ้านที่เราต้องการ และจากที่เคยคิดว่าต้องวางแผนชีวิตตามตรรกะตัวเลขเท่านั้น ครั้งนี้เราได้เรียนรู้ว่า "ทางกลับบ้านที่คดเคี้ยวที่สุด" ไม่ใช่เส้นทางที่รถติดที่สุด แต่คือทางที่เราพยายามฝืนตัวเองเพื่อสิ่งที่คิดว่า "คุ้มค่า" จนลืมฟังเสียงหัวใจตัวเองไปเสียสนิท
ปฏิบัติการหาบ้านไม่รู้ครั้งที่เท่าไหร่จึงเกิดขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้เรามาลุ้นกันค่ะว่า ทางกลับบ้านของเราจะพาเราไปที่ไหนได้อีก? จะสิ้นสุดการเดินทางสักทีหรือยังนะ? ติดตามลุ้นต่อได้ในตอนหน้า อย่าลืมกดติดตามซีรีส์นี้ไว้จะได้ไม่ตกรถกันนะคะ
- 2
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
