การอยู่ลำพังไม่ผูกขาดเสรีภาพ
"A man can be himself only so long as he is alone; and if he does not love solitude, he will not love freedom; for it is only when he is alone that he is really free."
- Arthur Schopenhauer
"คนเราจะเป็นตัวของตัวเองได้ก็ต่อเมื่ออยู่ตามลำพัง และถ้าใครไม่รักความสันโดษ เขาก็ยังไม่ได้รักอิสระจริงๆ"
เวลาเข้าสังคม สังคมก็มักจะบีบให้เราต้องปรับความคิดให้เข้ากับเขา เราพูดตรงไปตรงมาไม่ได้เต็มที่ ต้องดูตาม้าตาเรือ ตรงนั้นเสรีภาพทางความคิดจึงไม่เต็มใบ
ต้องอยู่ตามลำพังเท่านั้น เราจึงจะคิดได้มากเท่าที่อยากคิด
แล้วถ้าเราเป็นสังคมสำหรับคนอื่นล่ะ เราควรทำตัวอย่างไร ไม่ให้ไปจำกัดความคิดของเขา
แนวปฏิบัติคือ ตอนอยู่กับคนอื่น ก็ให้เกียรติเขาเต็มที่ ให้เขาได้เป็นตัวของเขา ไม่ขัด ไม่ขวาง ไม่ตัดสิน
ส่วนเราคิดอย่างไรกับเขา ค่อยเก็บมาไตร่ตรองทีหลัง ตอนที่เราไม่เป็นสังคมของใคร แต่นั่นก็เป็นวิธีที่เคยทำมา
เดี๋ยวนี้ไม่อยากทำแบบนั้นแล้ว เพราะไม่เป็นประโยชน์ทั้งเขาและเรา สู้เปิดพื้นที่ให้ทุกคนมีเสรีภาพทางความคิดแม้อยู่ในสังคมด้วยกันจะดีกว่า
เดี๋ยวนี้ตอนอยู่คนเดียว ก็แค่ฟังเพลง แล้วหยิบคำกล่าวของนักปรัชญามาขบคิดต่อ มันเงียบกว่า เบากว่า และเป็นอิสระกว่า
Schopenhauer ไม่ได้สอนให้หนีสังคม เขาสอนให้กลับไปหาห้องเงียบๆ ในใจให้เจอก่อน เมื่อรักห้องนั้นได้ เราจะรักอิสระเป็น และเมื่อรักอิสระเป็น เราจะให้อิสระคนอื่นเป็นด้วย
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
