1 พฤศจิกายน เวลา 01:53Entertainment

ความจำสั้น...แต่รักฉันยาว (2009)

หนังรัก...โรแมนติค ที่(อ)ยากจะลืมแต่กลับจำ

หมายเหตุ : บทความมีการเปิดเผยเนื้อหาของหนัง หากอยากอ่านก็อ่านได้...แต่อ่านแล้วช่วยลืมด้วย

"คนเรานี้คิดให้ดีก็น่าขำ

อยากจำกลับลืมอยากลืมกลับจำ"

ความจำสั้น...แต่รักฉันยาว (2009) ...หนึ่งในหนังไทยที่ผมไม่เคยลืม

เรื่องราวความรักของคนสองวัย หลายสถานะ

เก่ง สัตวแพทย์หนุ่ม กับ ฝ้าย อดีตภรรยาเพื่อน

สำหรับเขาเธอคือรักแรกที่ไม่มีวันลืม

สำหรับเธอ...รักครั้งเก่ากับอดีตสามียังคงตามหลอกหลอน

เมื่อคนสองคนที่ความรักไม่สมประกอบต้องมาร่วมมือกันทำให้ความรักของผู้สูงอายุสองคนสมหวัง

จากอุปสรรคที่กีดกั้นด้วยระยะทางและลูกๆ

ลุงจำรัส ชายวัยเกษียณจากชุมพร ผู้มอบหัวใจ

ยามบั้นปลายให้กับแม่หม้ายเมืองกรุงอย่างป้าสมพิศ ใครจะคิดว่าความรักของคนชราจะโรแมนติคได้เพียงนี้

" ฉันอยู่โรงพยาบาลนะ สงสัยเป็นโรคไต " ลุงจำรัสบอกกับป้าสมพิศทางโทรศัพท์

" ไตหาหัวจาม ตามหาหัวใจน่ะ "

แค่ฉากนี้ก็ทำให้ผู้ชมอย่างเรายิ้มได้

ยัง...ยังไม่จบ

ยังมีฉากที่ป้าสมพิศมาเยี่ยมลุงจำรัสที่ชุมพรอีกฉาก

เป็นช่วงที่ป้าสมพิศกำลังเตรียมอาหารมื้อเย็นอยู่ในครัว " ขอตะแกรงหน่อย "

ป้าสมพิศเอ่ยกับลุงจำรัสที่อาสาเป็นลูกมือ

แต่ลุงจำรัสดันถือซึ้งมาให้

ป้าสมพิศเลยถามว่า" ฉันขอตะแกรง เอาซึ้งมาทำไม ? "

" ก็เอามาทำซึ้งยังไงล่ะ "

เป็นไงครับ ลุงจำรัสของเรา...คารมคมคายยิ่งนัก

รุ่นเดอะก็รักแบบน่ารัก

แต่รุ่นเยาว์นี่สิ...ความรักของพวกเขาค่อนข้างซับซ้อน

เก่งแอบรักฝ้ายมาตั้งแต่มัธยม เป็นรักแรกที่ไม่เคยลืม...แต่สุดท้ายก็ต้องตัดใจเมื่อทราบว่าฝ้ายคบหาอยู่กับโอมเพื่อนสนิทของเขา

ส่วนฝ้ายนั้น เธอก็รักโอมมาก โอมคือรักแรกของเธอและทั้งสองได้แต่งงานกัน

แต่เมื่อเวลาผ่านไป....โอมกลับทิ้งฝ้ายไปมีรักใหม่ เป็นการทิ้งแบบไม่มีเยื่อใยไมตรีใดๆเลย

เขาปล่อยเธอให้จมปลักอยู่กับความรักในอดีตเพียงลำพัง

ด้วยเหตุการณ์บางอย่างทำให้เก่งและฝ้ายกลับมาพบกันอีกครั้ง เป็นการพบกันในช่วงเวลาที่น่ากระอักกระอ่วนใจยิ่งนัก

เก่งไม่เคยลืมฝ้ายและฝ้ายก็ไม่เคยลืมโอม

ความรักของลุงจำรัสกับป้าสมพิศนั้น ต่อให้มีอุปสรรคมากมายแค่ไหนก็เป็นเพียงอุปสรรคภายนอก

แต่ความรักของเก่งกับฝ้าย คือ อุปสรรคภายในจิตใจของทั้งคู่

เก่งเกรงว่าความรู้สึกของเขาอาจทำให้เพื่อนไม่พอใจ

ฝ้ายก็รู้ว่าเก่งแอบชอบแต่เธอยังลืมโอมไม่ได้....

นี่ล่ะหนา....ความจำ

เรื่องที่อยากลืมกลับจำ

วันหนึ่งขณะลุงจำรัสขับรถจากชุมพรมาหาป้าสมพิศที่กรุงเทพ อยู่ๆแกก็ลืมว่ากำลังจะไปไหน จะไปทำอะไร และตัวแกเป็นใคร ?

โลกหมุนเคว้งคว้างอยู่แบบนั้นกินเวลายาวนาน

ไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร ?

จนเมื่อลุงจำรัสถูกนำตัวมาส่งที่โรงพยาบาล

เราจึงได้ทราบว่าแกมีอาการเริ่มต้นของโรคอัลไซเมอร์

ช่วงแรกที่เป็นความทรงจำระยะสั้นจะค่อยๆหายไป

แต่ในระยะยาว...ลุงอาจจำอะไรเกี่ยวกับตัวเองและคนรอบข้างไม่ได้เลย อาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเคยมีความรักกับป้าสมพิศ

เป็นบางสิ่ง...ที่อยากจำกลับลืม

เขาว่าการดูหนังเรื่องเดิมในวัยที่ต่างกัน...ความรู้สึกจะไม่เหมือนเดิม

คงเป็นเช่นนั้นจริงๆ

ก่อนเขียนบทความนี้ ผมกลับมาดูหนังเรื่องนี้อีกรอบ

ความรู้สึกในครั้งนี้แตกต่างจากครั้งก่อนมาก

จำได้ว่าครั้งที่แล้ว...ผมประทับใจและชอบหนังเรื่องนี้มาก แต่ก็แค่นั้น ผมไม่ได้อินกับความรักในเรื่องมากนัก

เวลาเศร้า...ผมก็ไม่ได้รู้สึกไปกับตัวละคร

แต่การดูในครั้งนี้ที่ห่างจากครั้งแรกถึงสิบปี....มันเปลี่ยนไป

คราวนี้...ผมเข้าใจความรู้สึกตัวละคร

เข้าใจสภาวะที่พวกเขาต้องเผชิญ

อาจเป็นเพราะ...ผมได้ผ่านสิ่งเหล่านี้มาหมดแล้ว

มีน้ำตาไหลออกมาบางช่วง

ภาพความทรงจำดีๆของความรักหวนกลับมา

บางเรื่องที่ลืมไปแล้ว...กลับจำขึ้นมาได้

แต่ก็ไม่มีอะไรการันตีว่าความจำนั้นจะอยู่กับเราตลอดไป

ช่วงเวลาเดียวกันนี้เมื่อยี่สิบปีก่อน...ผมอาจจะกำลังอกหักอยู่ก็ได้ แต่ผมลืมไปแล้ว

ต่อให้รักแค่ไหน....สักวันก็ต้องลืม

ผมชอบประโยคสุดท้ายที่ลุงจำรัสบอกกับป้าสมพิศก่อนจะแยกจากกันว่า

"จากกันตอนที่ยังจำกันได้น่ะ...ดีแล้ว

ไม่มีไม่ลืมหรอก...มีแต่ลืมช้ากับลืมเร็ว

ไอ้ฉันน่ะ...มันแค่ลืมเร็วไปหน่อยเท่านั้นเอง

สักวันนึง เธอก็คงลืมได้....ยังไง เราก็ต้องอยู่ให้ได้สิ "

และหนังก็จบลงพร้อมกับเพลงประกอบที่ดังแทรกเข้ามา

" ฉันขอสัญญา...จะจำทุกเรื่องราว

ไม่ว่าร้ายหรือดี สุขหรือทุกข์ใจ

ฉันจะทบทวน เรื่องราวของเธอตลอดไป

เพื่อวันสุดท้ายที่ฉันหายใจ...จะได้ไม่ลืมเธอ "

แด่ทุกความทรงจำในชีวิตแสนสั้นบนความฝันแสนยาว

ภาพประกอบจาก :

https://www.gotoknow.org/posts/373709

81
Lavia DelCielo 😊😊
จำได้ว่าเคยดูตอนสมัยอยู่ม. ต้น ตอนนั้นยังใสซื่อบริสุทธิ์อ่อนต่อโลกอยู่มาก เด๋วว่างๆจะกลับไปดูอีกครั้งครับ
5 พฤศจิกายน เวลา 23:16
MovieTalk มูฟวี่ชวนคุย
หนังเรื่องนี้มันลึกซึ้งกับความย้อนแย้งนะครับ ผมว่าเราจำเรื่องเจ็บปวดใจได้นานกว่าเรืาองที่ความสุข มันถึงมีคำว่า จำฝังใจ
5 พฤศจิกายน เวลา 14:18
1
หนังหลายมิติ
ดูกี่ทีก็ชอบ เพลงประกอบก็เพราะ
5 พฤศจิกายน เวลา 14:20
1
ยุคใหม่การตลาดของไทย
เคยดูเหมือนกันครับเป็นหนังที่อบอุ่นมาก
5 พฤศจิกายน เวลา 08:58
1
พี่ติ แอฟโฟร่
เรื่องนี้ก็ชอบครับ สงสารคุณลุง...
3 พฤศจิกายน เวลา 12:48
1
เก็บฝัน..🕰
หนังน่ารักมากๆค่ะ. ชอบ
2 พฤศจิกายน เวลา 17:09
1
หนังหลายมิติ
ขอบคุณมากครับคุณเก็บฝัน ขออนุญาตแก้ไขความเข้าใจผิดหนึ่งเรื่องนะครับ ผมไม่ใช่แอดพี่บีครับ แอดพี่บีคือเจ้าของเพจให้เพลงพาไป บางทีคนมาคอมเม้นต์ในเพจผมคุยกับแอดพี่บี จึงอาจทำให้เข้าใจผิดครับ ส่วนจะเรียกผมว่าอะไรก็แล้วแต่เลยครับ แต่ถ้าไม่รู้จะเรียกว่าอะไรเรียกตามชื่อเพจหรือใช้ว่าแอดหนัง ก็ได้ครับ ^ ^
3 พฤศจิกายน เวลา 12:30
1
เก็บฝัน..🕰
อ๋อค่ะ.. เพ็ญจำได้น๊าา แต่อาจจะมี.. บางทีหลงลืมรึป่าว อันนี้เพ็ญก้อไม่แน่ใจตัวเอง 😂 บางคนอาจไม่ทันสังเกตุ เพราะ โปรไฟล์เป็นสีเหลืองเหมือนกัน เพ็ญแค่สงสัยนะคะ.. ยังไงๆ ก้อติดตามนะคะแอดหนัง นอนหลับฝันดีนะคะ^^🥰
3 พฤศจิกายน เวลา 14:59
1
Good Stories | ทุกอย่างมีเวลาของมัน
มีความหลังกับหนังเรื่องนี้ 🥰😍 ดูเรื่องนี้ 3 รอบในเวลาต่างกัน ความรู้สึกต่างกันอยู่บ้าง เนื้อเรื่องดีมาก ๆ ชอบมากทุกตอน คู่คุณลุงคุณป้าน่ารักสุด ๆ เพลงก็เพราะ
2 พฤศจิกายน เวลา 05:45
1
หนังหลายมิติ
เป็นหนังที่น่ารักมากๆครับ
2 พฤศจิกายน เวลา 13:45
1
paradee
ไม่ได้ดูตอนที่ฉายในโรงหนัง มาดูภายหลัง แต่ดูตอนนั้นกับอ่านตอนนี้ก็รู้สึกไม่ต่างกันมาก มีอารมณ์ร่วมกับเรื่องราวมากหรือน้อยอาจขึ้นกับเราได้ผ่านอะไรมาบ้าง เจ็บ เศร้า อัดอั้น เหมือนเดิม เพราะรักนั้น...ยาว 😑😑
2 พฤศจิกายน เวลา 04:54
2
2 พฤศจิกายน เวลา 13:44
1
Strongแล้วเดินหน้าต่อ
ชอบเรื่องนี้มากๆ
1 พฤศจิกายน เวลา 15:35
1
พยาบาลวิชาชีพอิสระ💉
โรแมนติกจังนะคะ 😍
1 พฤศจิกายน เวลา 12:24
1
หนังหลายมิติ
ก็มีบ้างครับ 555
1 พฤศจิกายน เวลา 14:54
1
nattida jinaruk
❤️❤️❤️
1 พฤศจิกายน เวลา 11:26
1
หนังหลายมิติ
ขอบคุณครับ
1 พฤศจิกายน เวลา 11:55