ความจริงอย่างนึงที่ปฏิเสธไม่ได้คือ
2
ไม่ได้หมายความว่าคนเรียนเก่งจะต้องประสบความสำเร็จในชีวิตเสมอไป
คนเรียนครึ่งๆกลางๆไปยันโง่ก็มีโอกาสได้ไม่ต่างกัน
เพราะแค่เรียนเก่งอย่างเดียวคงไม่สามารถเป็นเกณฑ์ชี้วัดความสำเร็จได้
ปัจจัยอื่นนอกจาก IQ แล้วยังต้องมี EQ ควบคู่ด้วย--สำคัญพอๆกัน
อีกทั้งความขยัน มุ่งมั่น มีจิตใจใฝ่ดี เป็นคนกล้าคิด-ฉลาดตัดสินใจก็ล้วนแต่เป็นองค์ประกอบสำคัญ
หากแต่โอกาสมักจะลำเอียงและเลือกข้างให้คนเก่งก่อนก็เท่านั้น
แต่นั่น..
ก็ไม่หมายความว่าคนโง่ๆจะอับจนสิ้นหนทาง
เพราะที่ว่างแห่งความสำเร็จมีสำหรับทุกคนเสมอ
หรือบางทีเราก็พบเห็นคนเก่งๆล้มเหลวในชีวิตได้เฉกเช่นเดียวกัน
เพราะความเก่งทำให้เกิดความกล้า แต่บางทีความกล้าเกินจริงก็นำความชิบหายให้คนเก่งหงายหลังล้มไม่เป็นท่ามานักต่อนักแล้ว
คนเก่ง - คนโง่ หรือคนฉลาดครึ่งๆกลางๆ
หากใช้ชีวิตไม่เกินลิมิตตัวเองนัก มีสติรู้ตัวอยู่เสมอว่าตัวเองยืนอยู่จุดไหน
ใช้ชีวิตไม่ประมาท รู้จักพอใจและพอประมาณในการใช้ชีวิต ไม่ใช้ชีวิตอย่างสุ่มเสี่ยงเกินไป
เพราะจุดแห่งความสำเร็จของคนเราไม่เท่ากัน
จึงต้องรู้จักตั้งเป้าหมายความสำเร็จตัวเองว่าควรอยู่จุดไหน
มีความเข้าใจว่าความสำเร็จไม่ได้หมายความว่าต้องร่ำรวยมีทรัพย์สินเงินทองล้นฟ้าเสมอไป
และไม่จำเป็นต้องปีนให้สูงให้เด่นเหนือใครๆ
แต่ความสำเร็จคือการได้ยืนอยู่จุดๆนึง บนความพอเพียงแต่เพียบพร้อมด้วยความสบายใจ
ไม่ต้องมากมายเกิน แค่ไม่ขาดเขินก็พอ
ด้วยจิตคาระวะ
^_ ^ แมวพิมพ์ ~
๐๖ ธันวาคม ๒๕๖๒
ความคิดเห็น
7 พ.ค. 2020 เวลา 08:06
เทวฤทธิ์ ศรีชัยพล (บุคคล)
ข้อคิดที่ดีมากครับ
2 พ.ค. 2020 เวลา 07:53
windasharing
เห็นด้วยค่ะ EQ นั้นสำคัญ ยิ่งในสังคมปัจจุบันแล้วด้วย /ติดตามค่ะ 😊
5 เม.ย. 2020 เวลา 17:01