จือจื้อทงเจี้ยน ผลงานชิ้นเอกของ ซือหม่ากวง
นี่คืองานเขียนที่อาจจะยิ่งใหญ่กว่าตัวคนเขียน
งานชิ้นนี้ครอบคลุมประวัติศาสตร์จีนตั้งแต่ยุคโบราณ จนถึงสมัยราชวงศ์ซ่ง ถูกยกย่องให้เป็นผลงานเขียนประวัติศาสตร์จีนยุคโบราณที่ยอดเยี่ยมที่สุด และอาจเหนือกว่า สื่อจี้ ด้วย
ว่ากันว่า งานชิ้นนี้เขียนขึ้นมา ก็เพื่อหวังว่าฮ่องเต้และขุนนางของราชวงศ์ซ้องจะนำข้อผิดพลาดจากราชวงศ์ก่อนเป็นบทเรียน
คือมันก็มีการเอามาเป็นบทเรียนจริงอยู่ แต่ตอนนั้นสถานการณ์รอบด้าน โหดเกินไป เพราะเป็นยุคทองของอาณาจักรนอกด่านผลัดกันขึ้นมามากกว่า 5-6 แคว้น โดยเฉพาะมองโกล ที่ล่อปกครองไปครึ่งโลก
แต่ดูเหมือนว่าประโยชน์ของงานโบราณพวกนี้ กลับมาตกอยู่กับผู้นำจีนยุคใหม่แทน ตั้งแต่สมัยของโจวเอินไหล และเติ้งเสี่ยวผิง
จือจื้อทงเจี้ยน คืองานเขียนที่ครอบคลุมประวัติศาสตร์จีนหลายช่วง สามก๊กเองก็เป็นส่วนหนึ่งของงานชิ้นนี้
ซึ่งคนจีนจะมีแนวคิดว่า ประวัติศาสตร์ หรือวรรณกรรมคลาสสิกอย่าง สามก๊ก เป็นมากกว่าแค่ตำรา แต่มันเป็นหนึ่งในคันฉ่องสะท้อนชีวิตจริงทั้งในด้าน แนวคิด การบริหาร ปกครอง การเมือง กลยุทธ์ การปฏิบัติตนเอง การพัฒนา แก้ไข ปรับปรุง แต่ตำราก็เป็นของตาย สุดท้ายแล้วก็อยู่ที่คนแต่ละคนว่าจะได้หรือไม่ได้อะไรบ้าง
สำหรับแนวคิดที่ว่า ประวัติศาสตร์เป็นเสมือนคันฉ่อง ไว้สอนบทเรียนและข้อผิดพลาดได้นั้น มีการถ่ายทอดกันมานานแล้ว แต่ผลงานชิ้นสำคัญมากที่สะท้อนแนวคิดนี้เกิดขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ้อง เมื่อได้มีการเผยแพร่เอกสารประวัติศาสตร์ชิ้นสำคัญคือ จือจื้อทงเจี้ยน 資治通鑑
เขียนโดยนักประวัติศาสตร์ นักเขียน และเสนาบดีผู้มีชื่อเสียงนามว่า ซือหม่ากวง
นักวิชาการด้านจีนศึกษาอย่าง Rafe Crespigny ยกย่องงานชิ้นนี้มาก วิจารณ์ว่านี่อาจจะเป็น "งานเขียนประวัติศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีน" เหนือกว่า สื่อจี้ ของบิดาประวัติศาสตร์จีนอย่างซือหม่าเซียนเสียอีก
สาเหตุเพราะเป็นการรวบรวมประวัติศาสตร์จีนจากยุคโบราณ จากยุคราชวงศ์โจว จนถึงยุคห้าราชวงศ์ ก่อนจะกำเนิดราชวงศ์ซ้อง แล้วยังรวบรวมบัณฑิต นักเขียน ที่มีความสามารถมาช่วยกันทำงานใหญ่ชิ้นนี้ขึ้นมา เพื่อหวังให้เป็นคันฉ่องสอนบทเรียนแก่ผู้นำจีนในยุคหลัง
งานชิ้นนี้เขียนขึ้นมาเพื่อเป็นเสมือน "คันฉ่อง" สะท้อนการทำงานของรัฐบาลจีนในยุคโบราณ ซึ่งข้อมูลประวัติศาสตร์ยุคสามก๊กของเฉินโซ่วเอง ก็เป็นส่วนหนึ่งอยู่ในนี้ ก่อนที่หลอก้วนจงจะเอามาเขียนวรรณกรรมสามก๊ก
ซึ่งแนวคิดที่เอาประวัติศาสตร์เป็นคันฉ่องสะท้อนดูความผิดพลาด แล้วปรับปรุงนี่แหละ ที่ผมคิดว่าน่าทึ่ง คืออะไรแย่ๆ เขาก็บันทึกเก็บไว้หมด เพื่อปรับปรุงต่อ
งานเขียนชิ้นนี้ถูกเผยแพร่ออกมาในปี ค.ศ. 1084 ก่อนหน้าที่ซือหม่ากวงเสียชีวิตได้เพียงสองปีเท่านั้น แม้ว่าตัวของซือหม่ากวงจะมีแนวคิดค่อนข้างอนุรักษ์นิยม ต่อต้านการปฏิรูปเศรษฐกิจของ หวางอันซื่อ แต่ก็ปฏิเสธความสามารถในงานทางประวัติศาสตร์และงานเขียนของเขาไม่ได้เลย
#สามก๊ก
#ประวัติศาสตร์จีน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
