มีน้องล่ามพึ่งตั้งบริษัทรับงานเอง กึ่งปรึกษากึ่งเสนองาน ลูกค้าขอล่ามฉับพลันเฉพาะทาง ค่าจ้างวันละ 6,000 บาท เรานึกในใจ “อีดวด จะตั้งบริษัทแต่ดันไม่รู้ชาวบ้านเค้าขายของกันราคาเท่าไหร่” แต่เพราะเป็นผู้ใหญ่น่ะ เลยไม่ได้พูดออกไป แค่บอกปัดไม่รับ ราคามันต่ำจนน่าเกลียด น้องบอกพึ่งตั้งบริษัท อยากมีผลงาน เราบอกว่า ราคานี้ผลงานมันจะออกมาดีได้ยังไง จะเสียหายทั้งล่ามรับงานและบริษัทน้อง ... ก็ให้คำปรึกษาน้องไป รับหรือไม่อยู่ที่น้อง ฟังๆดูก็แปลกอยู่จะตั้งบริษัทแต่เรทราคาอะไรก็ไม่รู้เรื่อง ฮา บริษัทน้องมันจะรุ่งเรืองหรือรุ่งริ่งล่ะเนี่ย แต่ก็นั่นแหละ (ยัง)ไม่อยากซักไซร้อะไรมาก เราเป็นผู้ใหญ่กว่า เค้าขอคำแนะนำมาเราก็ให้ไป(ชุดใหญ่ ฮา) จริงๆเราเป็นเด็กในวงการล่ามนะ เรียกว่า รุ่นกลางก็คงได้ วงการนี้มีผู้เยี่ยมยุทธ์อาวุโสหลายๆท่าน ทั้งซ่อนตัวและเปิดเผย
สมัยหนึ่งนานมาแล้ว ท่านผู้เฒ่าในวงการเล่าให้ฟังว่า ยุคนั้นมีการแข่งขันตัดราคาระหว่างนักแปลกันเยอะ เรียกว่าก๋วยเตี๋ยวเรือกันเลยล่ะ รู้จักไม๊ สมัยก่อนร้านก๋วยเตี๋ยวเรือที่อนุสาวรีย์ขายชามละ 3 บาทน่ะ ถูกมากๆ ทำเร็วด้วย กินทีคนละ 3-4 ชาม บางที 10 ชามก็มี ถึงจะอิ่ม (ไม่รู้ทำไมไม่ทำชามพอดีๆ ได้ไม่ต้องทำทีละนิด ล้างชามทีละหลายๆใบเนาะ) นั่นแหละลูกค้าอยากได้งานราคาถูกๆเร็วๆไง นักแปลก็ทำให้ พอเห็นว่างานไม่ดีลูกค้าโวย แต่ก็ถูกนักแปลยันกลับมา จ่ายแค่ไหนก็ได้แค่นั้น ฮา ท่านผู้เฒ่าเล่าว่าเป็นแบบนั้นอยู่พักใหญ่ๆ จนงานแปลก๋วยเตี๋ยวเรือค่อยๆหายไป เราได้แต่สงสัย ตอนนั้นคนแปลเค้าคิดอะไรกันน้อ ทำงานเขี่ยๆออกไป ระหว่างทำนี่เค้ามีความสุขไม๊ หรือแค่หวังเงินอย่างเดียว ถ้าท่านผู้เฒ่าได้อ่านอยู่ กรุณามาตอบด้วย