14 ก.พ. 2019 เวลา 06:47 • ความคิดเห็น
อยากกลับบ้านนอก
การเดินทางจาก กทม ถึงบ้านผมใช้เวลาเดินทางเกือบ 4 ชม ซึ่งก็ไม่ถือว่าไกลมาก ถ้าเทียบกลับจังหวัดอื่นที่หลายจังหวัด
ผมก็เป็นอีกคนที่มีความฝันเป็นของตนเอง อยากมีงานดีๆ ทำ เงินเดือนเยอะๆ อยากมีชีวิตที่ดี จึงต้องดิ้นรนมาหางาน และทำงานที่เมืองกรุง เพราะบ้านนอกของผมมีเพียง ไร่ นา และป่าดง นอกจากอาชีพเกษตรกรแล้ว อาชีพอื่นแทบไม่มีเลย
จากบ้านนอกเเสนสงบสุข สู่เมืองกรุงเเสนวุ่นวาย ตื่นเเต่เช้าตรู่ เดินทางไปทำงาน นั่งรถเมย์บ้าง นั่งเรือบ้าง ตามประสาผม ถึงที่ทำงาน ก็ต้องกล้มหน้ากล้มตาทำงาน โดนด่าบ้าง โดนชมบ้าง เป็นบางโอกาส
จนบางครั้งผมรู้สึกเหนื่อย รู้สึกท้อ อยากลาออก และกลับบ้านนอกไปเลย ผมรู้สึกว่าที่ตรงนี้มันไม่ใช่ที่ของผม
หลายครั้ง ผมก็ได้เเต่คิดเท่านั้น เพราะผมต้องดูเเลคนที่บ้านผม ก็ได้เเต่กัดฟันสู้ และบอกกับตัวเองว่า “เดียวมันก็ดีเอง”
และเมื่อไหร่ที่ผมท้อเเท้ หรือมีปัญหาอะไร ผมก็จะชอบโทรไปคุยกับแม่ ระบายให้เเก่ฟัง มันดีจริงๆ นะครับ มันทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นเยอะ ก็มีเเต่เเม่นี่เเระครับที่เข้าใจผม
และทุกเทศกาล ผมจะกลับบ้านเสมอ กลับไปที่ๆ มีเเต่รอยยิ้ม ที่ๆ ทำให้เรามีเวลาสุข กินอาหารบ้านๆ น้ำพริก ผักต้ม มันไม่ได้หรู่ แต่ก็ไม่รู้ครับว่าทำไมมันทำให้ผมมีความสุขจัง
พอหมดเวลาแล้วก็ต้องกลับไปทำงานเหมือนเดิม บรรยากาศเดิม ๆ เห่อๆ
แต่ก็ได้เเต่หวังว่าสักวันมันจะดีขึ้น
โฆษณา