จุดมุ่งหมายของจะเด็ด นอกจากตีแปรมาถวายเบื้องบาทของตะเบงชะเวตี้แล้ว...อีกหนึ่งคือ ตะละแม่กุสุมาผู้เป็นยอดดวงใจ...
แต่เมื่อเหยียบแปรสยบใต้อุ้งเท้าแล้ว กลับไม่พบกุสุมา...จะเด็ดจะคลั่งขนาดไหน...เชิญเสพ
ผู้ชนะสิบทิศ ๑๔...
...เจ็บใจคนรักโดนรังแก ข้าจะเผาเมืองแปรให้มันวอดวาย...
เสียงเพลงนี้ลอยมาทันทีที่จะเด็ดได้ฟังข่าว จากปากอเทตยา...
ความโกรธปะทุยิ่งกว่าไฟไหม้ป่า...จะเด็ดพุ่งไปยังตำหนักของพระเจ้าแปร ข้าทาสบริวารถูกตวาดกระเจิง...
ไม่ต้องถวายบังคมพะยะค่ะอะไรกันหรอก...ตะคอกถามพระเจ้าแปรทันที...ช้างกูอยู่ไหน เอ้อไม่ใช่...กุสุมาของกูอยู่ไหน...ไอ้ที่เขาว่าไปอยู่หงสาวดีแล้วน่ะ จริงรึเปล่า...
พระเจ้าแปร โดนเข้ายังงี้ก็โกรธเป็นเหมือนกัน...โกรธสองเด้งเลย ก็เมืองแปรหมดอิสรภาพลงในวันนี้ ก็เพราะไอ้คนที่มายืนถมึงทึงอยู่ตรงหน้านี้แหละ...กับอีกอย่าง เคยเคารพนบนอบกันมา...วันนี้กลับมายืนค้ำหัวตวาดแว๊ดๆๆ...
ก็เลยตอบไปแบบไว้ตัว โดยไม่ห่วงหัวตนเองเลย...
...มึงเป็นใครมาขี้ตู่ กุสุมาของกูยังงั้นยังงี้...ลูกกูน่ะมันลูกกษัตริย์เว้ย ก็ย่อมจะคู่ควรกับกษัตริย์ด้วยกัน...มึงมันไพร่น่าจะรู้ตัวดี...ถ้าหงี่จัดนัก เดี๋ยวกูหาอีไพร่แถวนี้ให้มึงไปแก้เซ็งเล่นซักสองสามคนเอามั้ย...
โกรธไปเจอโกรธกลับยังงี้...จะเด็ดก็ถึงกับหน้ามืดลืมตัว ชัดดาบที่ติดตัวมา...ปรี่เข้าไปจะฟันพระเจ้าแปรให้ขาดสองท่อน...
ดีที่จาเลงกะโบมาด้วย ก็ช่วยยื้อยุดไว้ได้ก่อนที่จะเด็ดจะทำอะไรร้ายแรงลงไป...และก็ลากถูลู่ถูกัง พาจะเด็ดกลับค่ายทหาร...
ผลจากข่าวร้ายคราวนี้ จะเด็ดถึงกับป่วยสลบไสล...พอฟื้นมาก็เปลี่ยนเป็นคนเงียบขรึม ดูเริ่มจะจิตๆหน่อยๆ...
ไม่นานนัก ก็มีพระราชสาส์นจากพระเจ้าตะเบงชะเวตี้ มาถึงจะเด็ด...
พระเจ้าตองอูพระองค์นี้...บุคลิกออกจะไบโพล่าร์...คือถ้าร้ายก็โคตรร้าย ไม่คิดหน้าคิดหลัง...แต่ถ้าดีล่ะก็ ถึงไหนถึงกัน...
ข่าวที่จะเด็ดตีแปรได้โดยใช้เวลาแค่เดือนกว่าๆ...เป็นที่ถูกใจตะเบงชะเวตี้ยิ่งนัก ก็เลยมีคำสั่งออกมา...
...ถ้าจะเด็ดกลับถึงตองอูเมื่อไหร่ จะจัดพิธีแต่งงานกับพระพี่นางจันทราทันที...และขอให้ทุกคนเรียกจะเด็ดอย่างเต็มปากว่า...เป็นพี่เขยพระเจ้าตองอู...
และทรงอวยยศให้เป็น...บุเรงนองกยอดินนรธา...แม่ทัพผู้มีอาญาสิทธิ์โดยสมบูรณ์แห่งตองอู...
...ถ้าจะเด็ดดีใจ รีบกลับตองอูไปแต่งงานกับตะละแม่จันทรา...เรื่องก็จบง่ายไป ละครก็ไม่ตื่นเต้นสิครับ...
...สิ่งที่ตะเบงชะเวตี้ อวยให้กับจะเด็ด...ไม่ได้ทำให้จะเด็ดดีใจอะไรขึ้นมาเลย...เพราะใจมันลอยไปอยู่หงสาวดี
...แค้นทั้งสอพินยา พาลแค้นไปถึงกุสุมาด้วย...ใช่ซี้...ป่านนี้คงระเริงรับกับผัว เล่นจ้ำจี้มะเขือเปาะกันทุกวัน...ไอ้ครูมังฉงายคนนี้มันไพร่นี่หว่า...
คิดเองบ่มเอง ความแค้นก็เหมือนน้ำเดือดปุดอยู่ในกา ที่ไม่มีทางระบายออก...จะเด็ดก็ชักจะเป็น walking dead มากขึ้นทุกวันๆ...
จนวันนึง...ทหารตองอูจัดงานฉลองชัยชนะ...ก็ให้มีการแสดง...จะเด็ดในฐานะแม่ทัพ ก็มานั่งหน้าบูดอยู่ในงานด้วย...
ไอ้คนเขียนบทละครแม่งก็ช่างไม่รู้ทางลมเอาซะเลย...จัดให้การแสดงบนเวทีเป็นเรื่องรักๆใคร่ๆ ระหว่างหญิงหนึ่งชายสอง...ผู้หญิงทรยศผู้ชายที่เป็นกษัตริย์ ไปมีผัวใหม่...พอฝ่ายชายจับได้จะลงโทษประหาร...แต่ก็เสือกยึกยัก ไม่สั่งประหารผู้หญิงหลายใจนั้นซะที...
ที่ร้ายคือ...ตัวละครหญิงนั้น ดันมีบทต้องมานั่งดีดพิณสิบสามสาย คร่ำครวญอยู่ซะด้วย...
... เนื้อเรื่องที่คล้ายกับชีวิตจริงของตนเอง แถมยังมีพิณสิบสามสายที่ยิ่งทำให้นึกถึงกุสุมา...ในเวลานี้ จะเด็ดแยกโลกจริงกับโลกออนไลน์ไม่ออกแล้ว...ก็อินไปกับการแสดงจนหลอน...
...กระโจนขึ้นเวที ตะคอกใส่ตัวละครที่เล่นเป็นกษัตริย์...กะอีหญิงกาลียังงี้ ถ้ามึงไม่ฆ่า กูฆ่าเอง...
ว่าแล้วจะเด็ดก็ชักดาบ ฟันฉับเข้าไปที่นักแสดงหญิง...อันนี้ฟันจริง ตายจริงคาที่เลย...แถมยังกระทืบพิณสิบสามสาย แหลกคาตีน...
พวกทหารต้องกลุ้มรุมเข้าแก้สถานการณ์...พาตัวจะเด็ดกลับเข้าค่ายไป...
ถ้าเป็นสมัยนี้...จะเด็ดมึงโดนโซเชียลถล่มเละเทะ...ไม่ได้ผุดได้เกิด
แต่เป็นสมัยนั้น...ตะคะญีปลัดทัพ ก็พอจะกลบเกลื่อน โดยออกข่าวว่า...แม่ทัพจะเด็ดโดนผีเมงฮลาแง เมงกวงแงเข้าสิง...เนื่องจากแค้นที่โดนจะเด็ดฆ่า...
เอ้อ...ขุนศึกสองเมงนี่ ตายไปแล้วยังโดนโยนขี้อีก...ส่วนนักแสดงหญิงที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ก็ต้องมาตายฟรีแบบยื่น ปปช. ไม่ได้ซะด้วย...
ตะคะญีและนายทหารตัวหัวๆรู้อยู่แก่ใจว่า สาเหตุที่แท้ทรูคืออะไร...ก็นั่งปรับทุกข์กันในหมู่คนสนิท ก็คิดทางออกมาได้สองทาง...แล้วยกหน้าที่ให้จาเลงกะโบ ที่ถือเป็นพี่ใหญ่ในรุ่นนี้....เป็นผู้ไปกล่อมจะเด็ด...
...สติสตังไม่อยู่กับเนื้อกับตัวยังงี้...บวชมั้ยล่ะท่านจะเด็ด...
...หรือไม่ก็รีบกลับตองอู ไปแต่งงานกับพระพี่นางจันทรา...มีเมียนอนกอดเผื่อจะท่านลืมความแค้นกุสุมาลงไปได้...
...ปรากฎว่าทั้งสองข้อเสนอ จะเด็ดไม่เอาด้วย...ตะคะญีและพรรคพวกก็ไม่รู้จะทำยังไง...
ก็อยู่กันแบบระแวงมองหน้ามองหลัง ไม่รู้จะเด็ดนายทัพจะคุ้มคลั่ง ลุกขึ้นมาเอาดาบฟันหัวใครเมื่อไหร่...
จนเช้าวันหนึ่ง มีคนถือจดหมายมาส่งให้ตะคะญีถึงเต็นท์...
เป็นจดหมายจากจะเด็ด...ขอลาออกจากตำแหน่งแม่ทัพ มอบให้ตะคะญีดูแลแทน...
ตนเองแต่เพียงผู้เดียว...ขึ้นม้ามุ่งสู่หงสาวดี...
- 22
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
