วันนี้เอาบุญมาฝากครับ
ตาแกชื่อ รอด อายุก็ประมาณ 93 ปี อาศัยอยู่ที่ดินการรถไฟ หลังโรงพยาบาลหัวหิน ผมไปเจอตาแกด้วยความบังเอิญ เนื่องจากพาแฟนผมไปหาหมอ และที่จอดรถของโรงพยาบาลเต็ม จึงไปจอดรถข้างบ้านตาแก จึงทำให้ผมได้รู้จักตาแก บ่อยครั้งที่ผมพาแฟนผมไปโรงพยาบาลหรือผมไปหาแฟนที่หัวหิน ผมก็จะซื้อน้ำ นม ขนม ต่างๆ ไปฝากแกตลอด ตาแกเล่าว่า ตาแก่อยู่คนเดียว เป็นอัมพาต นอนติดเตียง ตามองไม่เห็น ส่วนยายก็เสียไปนานแล้ว แต่แกก็มีลูก (คิดว่าน่าจะ 2 คน ลูกแกเอง กับลูกเลี้ยง) และแกก็เล่าต่อว่าลูกแกเองเสียชีวิตไปแล้ว ส่วนลูกเลี้ยงยังมีชีวิตอยู่ ผมก็เลยถามต่อว่า แล้วลูกเลี้ยงตา ทำงานที่ไหน มาหาบ่อยไหม “แกก็เงียบไป” ผมก็เลยชวนตาคุยเรื่องอื่น ทำให้แกมีเสียงหัวเราะ มีความสุข ผมก็อดคิดไม่ได้ว่าชีวิตคนๆ นึงทำไมมันช่างโหดร้ายอะไรขนาดนี้ แต่ในความโชคร้ายในชีวิตของตา ก็ยังมีคุณลุง ที่คอยแวะไปหาข้าว หาน้ำ และดูแลตาตลอด (คุณลุงไม่ใช่ญาติ พี่หรือน้อง อะไรทั้งสิ้น) แต่เป็นคนที่ตาเคยมีพระคุณด้วย รู้จักกันน่าจะนาน ลุงแกเป็นคนดีจริงๆ หัวใจลุงแกหล่อมาก ดูแลตาเหมือนตาเป็นพ่อแท้ๆ ของลุง ต่างคนต่างอายุเยอะกันทั้งคู่ ลุงรับจ้างทั่วไป
ในส่วนของบ้าน ปลูกอยู่ในที่การรถไฟ สภาพก็อย่างที่เห็น ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีห้องน้ำ หรือไม่มีอะไรเลย ผมก็ลองมาลองคิดเล่นๆ ว่าถ้าเราลองใช้ชีวิตคนเดียวโดยที่ไม่มีน้ำ ไม่มีไฟฟ้าใช้ เราจะอยู่ได้ไหม มันก็คงจะลำบากมาก
ผมไปหาตากี่ครั้งผมก็รู้สึกสงสารแกมาก ผมก็ช่วยได้เท่าที่ผมช่วยได้ อยากให้ความเป็นอยู่ตาแกดีกว่านี้ หรือถ้ามีหน่วยงานเข้ามาดูแลก็จะดีมากๆ ขอบคุณครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
