ช่วงเวลาก่อนนอน
ตอนที่ปิดไฟมืดสนิท
เหลือแค่เพียงแสงสลัวจากจอโน๊ทบุค
.
ความเย็นจากแอร์ที่เปิดเมื่อชั่วโมงก่อน
และสเปรย์ยูคาลิปตัสที่ฉีดเอาไว้
ผสมผสานลอยละล่องในความมืด
กลิ่นหอมเย็นบางเบากระจายไปทั่วห้อง
.
บนผ้าปูที่นอนสีน้ำเงินเข้ม
นอกจากผ้านวมที่ให้ความอบอุ่นแล้ว
ข้างๆฉันยังมีมนุษย์แฟน
ที่นอนไถไอจีดูรูปชาวบ้านไปเรื่อยๆ
.
กลิ่นสบู่อ่อนๆที่มาจากตัวเขา
ทำให้ฉันอยากขยับเข้าไปใกล้อีกนิด
เพื่อเสพกลิ่นพิเศษนี้
ให้ใกล้ขึ้นอีกสักหน่อย
.
และเหมือนเขาจะรู้ตัว
เขาดึงฉันเข้าไปกอดไว้
พลางจับฉันห่อด้วยผ้าห่มผืนหนา
.
เราสบตากัน
พลันสะท้อนวันที่เป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง
ณ อดีตตอนนั้น ดวงตาคู่นั้นมองมาที่ฉัน
เขานั่งอยู่ห่างจากฉันไป 5 เมตร
แต่ในวันนี้ดวงตาดวงเดิมคู่นั้น
อยู่ห่างจากฉัน
เพียงแค่ 5 เซนติเมตรเท่านั้น
.
ทุกอย่างเงียบสงบ
แสงสลัวจากจอโน๊ทบุคดับลงไปแล้ว
'รักนะ'
เสียงกระซิบแผ่วเบาผ่านลำคอฉันออกไป
ขอให้เป็นฉันที่ได้เอื้อนเอ่ย
ขอให้เป็นฉันที่ย้ำความรู้สึกออกมา
.
ไม่มีเสียงตอบรับจากเขา
มีเพียงเสียงลมหายใจเบาๆที่ใกล้เข้ามา
และก่อนที่ฉันจะใกล้เข้าสู่ห้วงนิทรา
.
จูบของฉัน
ก็ได้กลายเป็นจูบของเขาอีกครั้ง
.
นี่คงเป็นการตอบรับจากเขาละมั้ง
แม้จะไม่มีบทสนทนา
แต่ฉันก็สัมผัสได้ว่า
เขาก็รักฉันมากเหมือนกัน .