29 ก.ค. 2019 เวลา 04:14 • บันเทิง
เล่าเรื่องผี ep:1 ผีหัวหลุด
เมื่อปีพศ.2530 ป้าเมี้ยนมีอายุ62ปีลูกทุกคนของป้าเมี้ยนมีครอบครัวแล้ว ป้าเมี้ยนจึงหมดภาระที่จะเลี้ยงดู มีเวลาเข้าวัดปฏิบัติธรรมมากขึ้นให้สมกับผู้มีวัยเปรียบเสมือนไม้ไกล้ฝั่ง วัดที่ป้าเมี้ยนเข้าปฏิบัติธรรมคือธุดงคสถานอภิสัมโพธิญาณ
ซึ่งพระสงฆ์วัดนี้ท่านเป็นพระปฏิบัติเคร่ง
ฉันอาหารเพียงมื้อเดียว ไม่หยิบจับเงินทองและถือธุดงควัตรอีกหลายข้อ
ธุดงคสถานอภิสัมโพธิญาณเป็นวัดที่ตั้งอยู่บนพื้นที่เนินป่านอกเมืองซึ่งแต่ก่อนเคยเป็นที่รกร้าง บนพื้นที่ประมาณ50ไร่ ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดนครราชสีมา
วันนี้ตรงกับแรม15ค่ำเป็นวันพระเป็นอีกหนึ่งวันที่ป้าเมี้ยนต้องเข้าวัด นอกจากป้าเมี้ยนแล้วยังมีผ้าขาวคนอื่นๆมีทั้งอยู่ในวัยชราและวัยหนุ่มสาวรวมแล้วก็ราว30กว่าคนในจำนวนนี้ก็รวมถึงหนูบังอรด้วยคนหนึ่ง หนูบังอรมีความสนิทสนมกับป้าเมี้ยนเวลานั่งสวดมนต์ทำวัตรก็หรือนั่งสมาธิก็จะกระทำอยู่ใกล้กันมีความรักใคร่ราวกับป้าหลานกันแท้ๆ
จนมาถึงค่ำคืนนี้เป็นคืนที่ม้องฟ้ามืด ลมพัดแรงและฟ้าแลบแปลบปลาบ มีทีท่าว่าฝนจะตก
สถานที่พักของพวกแม่ขาวอยู่ที่โรงทานไม่ปะปนกับพวกพ่อขาว คืนนี้พวกแม่ขาวคนอื่นๆพากันไปนั่งอยู่ที่ศาลาวิปัสสนากันหมดแล้วคงเหลือแต่ป้าเมี้ยนและหนูบังอรอยู่ที่โรงทานเตรียมตัวออกเดินทางไปสมทบ โรงทานและศาลาวิปัสสนาห่างจากโรงทานร้อยกว่าเมตรอีกสองข้างทางก็เป็นต้นไม้น้อยใหญ่ซึ่งมีใบดกหนาเป็นเงาดำมืดทึบ หนูบังอรจูงมือป้าเมี้ยนฝ่าความมืดมาด้วยความรีบเร่งสักพักป้าเมี้ยนอุทานพร้อมหยุดชะงัก "ตายแล้วหนูบังอร ป้าลืมหนังสือสวดมนต์ สงสัยลืมไว้ที่หัวนอนป้ากลับไปเอาก่อนนะ หนูอรเดินไปก่อนนะไม่ต้องรอ" ว่าแล้วป้าเมี้ยนก็เดินผลุนผลันหันกลับ หนูบังอรจะร้องห้ามก็ไม่ทัน พอกลับมาถึงโรงทานป้าเมี้ยนพบแมวดำตัวหนึ่งพอมันเห็นคนก็จ้องป้าเมี้ยนตาวาวแล้วกระโดดหนีไป ป้าเมี้ยนรีบไปหยิบหนังสือที่หัวนอนแล้วรีบเดินจ้ำอ้าวกลับมาตามทาง อีกไม่ไกลนักก็ถึงจุดทีแกแยกผละจากหนูบังอร บนทางมืดข้างหน้าป้าเมี้ยนมองเห็นหนูบังอรยืนรออยู่ด้วยชุดผ้าขาวที่เธอสวมใส่จึงทำให้มองเห็นร่างเธอเด่นโพลนอยู่ในความมืด
ป้าเมี้ยนจึงรีบเดินจ้ำอ้าวเกรงใจหนูบังอรที่รออยู่นาน แต่พอเข้าไปในระยะใกล้ป้าเมี้ยนก็ต้องตกตะลึงปากอ้าตาค้าง เพราะร่างที่ยืนรอยู่นั้นไม่ใช่หนูบังอร แต่เป็นใครก็ไม่รู้ที่หัวขาดห้อยร่องแร่ง
ใบหน้าที่ห้อยแขวนอยู่ตรงกลางอกนั้นขาวซีด
ป้าเมี้ยนเซผงะถอยแล้วล้มหงายหลังตึง พอพลิกตัวได้รีบกระโจนหนี สะดุดขาตัวเองวิ่งล้มลุกคลุกคลานจนไปถึงศาลาวิปัสสนาก็ล้มลงทับลงบนร่างของแม่ขาวสองสามคนที่กำลังภาวนาอยู่ตรงช่องประตูจนตกใจแตกฮือไปตามกัน ร้องถามเสียงเซ็งแซ่ว่าป้าเมี้ยนเป็นอะไรแต่ป้ายังพูดไม่ออก ดวงตาเหลือกโพลงหอบหายใจผงาบๆ ต้องช่วยกันนวดเฟ้นทำเอาปั่นป่วนไปทั้งศาลา
พอเหตุการณ์เริ่มสงบพระอาจารย์จึงเล่าเรื่องราวให้ป้าเมี้ยนและญาติโยมฟังว่าเมื่อหลายปีมาแล้วเมื่อเริ่มสร้างวัดมีโยมคนนึงผู้มีความเลื่อมใสต่อพระอาจารย์มาก โยมผู้นี้มีบ้านหลายหลังไว้ให้เช่า
บ้านของเค้าหลังหนึ่งมีสองแม่ลูกเข้ามาเช่าอยู่
ผู้เป็นแม่นั้นทำงานกลางคืนส่วนลูกสาวยังเรียนหนังสืออยู่ คืนหนึ่งผู้เป็นแม่นำชายคนนึงกลับมาค้างที่บ้านด้วย แต่แล้วด้วยเหตุอันใดก็ไม่แจ้ง
ผู้แม่ทะเลาะกับชายคนนั้นเสียงดังเอะอะโครมครามทำให้ลูกสาวสะดุ้งตื่นลุกจากที่นอนวิ่งไปดูที่ห้องแม่เห็นชายคนนั้นกระหน่ำแทงแม่ของเธออย่างทารุณ เธอหวีดร้องขอความช่วยเหลือทำให้ชายคนนั้นหันมาฆ่าเธอปิดปากโดยใช้มีดแทงและปาดคอเธอจนหวิดขาด เลือดของแม่และลูกไหลนองลงสู่พื้นปูนด้านล่าง หลังจากเหตุการณ์สยองผ่านไปโยมเจ้าของบ้านก็รื้อบ้านหลังนั้นมาถวายวัดชิ้นส่วนไม้ก็นำมาทำกุฏิส่วนที่เป็นปูนก็ทุบแล้วขนมาถมทางเดิน
สองแม่ลูกยังไม่ไปไหนพระบางรูปในวัดท่าก็เคยพบเห็นแต่ท่านถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาจึงไม่ค่อยได้เล่าให้ญาติโยมฟังนัก ท่านแผ่เมตตาและอุทิศส่วนบุญให้แต่ที่พวกเขายังไม่ไปไหนก็อาจเป็นเพราะว่าพวกเค้ายังชดใช้กรรมไม่หมด
รับชมรูปแบบวีดีโอได้ที่นี่ครับ
เรื่อง:ขุนหาญ ภาพประกอบ:ลุงบี

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา