พ.ศ. 2203 ในรัชสมัย
สมเด็จพระนารายณ์มหาราช
สมิงเปอกับพรรคพวกมอญ
ด้วยกัน 11 คน ได้พาครอบครัวมอญ
ประมาณหมื่นคนอพยพหนีการกดขี่
ของพม่าเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร
..
สมเด็จพระนารายณ์มหาราช
พระองค์ได้โปรดเกล้าฯ ให้ไปตั้ง
บ้านเรือนอยู่ที่ "บ้านสามโคก"
ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก
(บริเวณระหว่างวัดตำหนักกับวัดสะแก)
..
ชุมชนมอญได้ขยายตัวเจริญรุ่งเรือง
ขึ้นตามลำดับ จึงได้ตั้งเป็นเมืองขึ้น
ในบริเวณใกล้กับวัดสิงห์
และใช้ชื่อว่า เมืองสามโคก
..
การอพยพของชาวมอญ
ที่ได้เข้ามาขอพึ่งพระบรมโพธิสมภาร
หลังจากรัชสมัยสมเด็จ
พระนารายณ์มหาราชแล้ว
ได้มีการอพยพครั้งสำคัญอีกสองครั้ง
..
คือ ในปี พ.ศ. 2317 ซึ่งตรงกับรัชสมัย
ของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
โดยมีพญาเจ่ง- ตะละเส่งกับพระยากลางเมือง
เป็นหัวหน้า และในปีพ.ศ. 2358
..
ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จ
พระพุทธเลิศหล้านภาลัย
(รัชกาลที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์)
โดยมีสมิงรามัญเมืองเมาะตะมะเป็นหัวหน้า
..
ได้โปรดเกล้าฯ ให้ชาวมอญ
ที่อพยพมากทั้งสองครั้งนี้ส่วนหนึ่ง
ไปตั้งบ้านเรือนอยู่ที่เมืองสามโคก
..
และอีกส่วนหนึ่งให้ไปตั้งบ้านเรือน
อยู่ที่ปากเกร็ด เมืองนนทบุรี
และเมืองนครเขื่อนขันธ์
(อำเภอพระประแดง
จังหวัดสมุทรปราการ ในปัจจุบัน)