#ทำอย่างไรกับ...แม่เหวี่ยง วีน จู้จี้ ขี้กังวลดี 🤔
หลังจากจบวันแม่ไปได้ไม่นาน มีพี่ท่านหนึ่งมาปรึกษาผมเรื่องแม่พี่เขา
พี่เขาเล่าเรื่องแม่พี่เขาให้ฟังเยอะเลย อารมณ์ล้วนๆ จัดเต็มไปด้วยแม่ชอบบ่นเรื่องไม่เป็นเรื่อง จู้จี้ย้ำคิดย้ำทำ ถามจนน่ารำคาญ แล้วก็บ่น แล้วก็ด่า พอเล่าจบตบท้ายด้วยคำถามว่า
"ถ้าเป็นโค้ชจ๋าย! โค้ชจะทำยังไง?" (เฮ้ยพี่!!! ถามแบบไม่เกรงใจรูปที่ผมเพิ่งโพสต์ในเฟซบุ๊กล่าสุดเลย 😤)
ผมอึ้งไปพักหนึ่ง!
พอตั้งสติได้ ผมก็ถามพี่เขา (ขนาดลูกยังพูดได้ขนาดนี้เลย แล้วตัวแม่จะขนาดไหน? 😒 ไม่ใช่!!! 🤫 ผมถามว่า...)
"พี่รักแม่พี่มากใช่ปะครับ?"
พี่เขาทำหน้างงงง ประมาณว่า "มึง" ต้องการอะไร ถามคำถามแบบนี้ก่อนจะพยักหน้ารับคำว่า "รักดิ"
ก่อนพี่เขาจะฟื้นจากความงงครับ ผมถามซ้ำอีกประโยคหนึ่ง "พี่ว่าแม่พี่รักพี่ไหมครับ ที่พี่เล่าว่าแม่ชอบบ่น ชอบด่า ชอบว่า ชอบติ ถามซ้ำ ย้ำคิดย้ำทำจนน่ารำคาญ ตกลงแม่พี่รักพี่รึเปล่าครับ?"
ทีนี้สีหน้าพี่เขาเปลี่ยนไป เปลี่ยนมาหลายครั้ง จนผมไม่รู้ว่าผมจะงงดีหรือพี่เขาจะงงดี 😁
จากตอนแรกพี่เขาหน้างงๆ พอผมถามย้ำเรื่องแม่ พี่เขาเริ่มมีเค้าโครงแห่งความโกรธขึ้นมาบนใบหน้า
ก็สมควรแล้วครับ ก็พี่เขาเพิ่งเล่าให้ฟังหยกๆ ว่าแม่เขาชอบถามย้ำจนน่ารำคาญ ผมก็ดันไปย้ำเรื่องแม่พี่เขา หนำซ้ำยังเป็นเรื่องแย่ๆ ของแม่เขาอีก เหมือนกำลังด่าแม่พี่เขาอยู่ ไม่โกรธก็แปลกแล้ว 😉
แต่สุดท้ายพี่เขาก็ตอบกลับมาด้วยความไม่มั่นใจนักว่า "ก็คงรักม๊าง…"
พอได้คำตอบมา ผมเปลี่ยนจากหน้ายิ้มเป็นจริงจัง ถามพี่เขาย้ำกลับไปอีกครั้ง (ทำเสียงแบบอาจารย์ฝ่ายปกครองเวลาถามเด็กทำผิดกฎโรงเรียน 🥴) "เอาแน่ๆ รักหรือไม่รัก?"
พี่เขาหยุดคิดนิดหนึ่ง มีเค้าความสับสนเล็กน้อย ก่อนจะตอบออกมาแบบมั่นใจขึ้นมาอีกนิดนึงว่า "ระ.. ระ.. รักดิ"
จริงๆ แล้วที่พี่เขาติดๆ ขัดๆ ตอบเหมือนคนติดอ่าง ไม่เกี่ยวอะไรกับความสับสน หรือไม่มั่นใจอะไรหรอกครับ ที่พี่เขาตะกุกตะกักเป็นเพราะพี่เขากำลังได้คิด ได้เข้าใจอะไรบางอย่าง อะไรบางอย่างที่พี่เขาลืมไปนานมากแล้ว
พอพูดถึงเรื่องความสุขในครอบครัว ผมคิดทฤษฎีขึ้นมาได้ทฤษฎีหนึ่งครับ ผมตั้งชื่อเองว่า
.
"ทฤษฎีโต๊ะ(กินข้าว)แห่งความสุข"
เราชาวเอเชียมักมีวัฒนธรรม ชอบทานอาหารพร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งครอบครัว
เป็นช่วงเวลาแสนล้ำค่า เวลาของครอบครัวโดยแท้ เกิดการแลกเปลี่ยนเรื่องราวกันบนโต๊ะอาหาร ทานอาหารกันอย่างมีความสุข
.
โต๊ะตัวนั้นจึงเป็นโต๊ะแห่งความสุข ซึ่งมันมั่นคงมากๆ เพราะมันมีขาโต๊ะที่มั่นคงอยู่ 4 ข้าง เหมือนกับความสุขในครอบครัวจะมั่นคง ต้องมี 4 อย่างรองรับ นั่นคือ
.
ความรัก
ความเข้าใจ
อารมณ์ และ
การสื่อสาร
.
ตอนที่ผมคุยกับพี่เขา ผมกำลังให้พี่เขาซ่อมขาโต๊ะที่ชื่อว่า "ความรัก" คำถามที่ผมถามพี่เขาเรื่องแม่ ทำให้พี่เขารับรู้สถานการณ์ที่เกิดขึ้นในบ้าน ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะความรัก ตรงนี้แหละครับ ที่กระบวนการซ่อมขาโต๊ะอีกข้างที่ชื่อว่า "ความเข้าใจ" ได้ดำเนินการ
จนถึงตอนนี้โต๊ะแห่งความสุขของบ้านพี่เขา ที่มันเคยง่อนแง่นเพราะขาโต๊ะทั้ง 4 ไม่แข็งแรง ตอนนี้ซ่อมได้ 2 ข้างแล้ว
โพสต์หน้าครับ มาดูกันว่า ขาโต๊ะอีก 2 ข้าง (อารมณ์กับการสื่อสาร) พี่เขาจะซ่อมมันอย่างไร?
ใครรออ่านต่อ พิมพ์ "FIX" มาเลยครับ ครบ20คนเมื่อไหร่ ผมลงตอนต่อไปให้นะครับ😁
#โค้ชจ๋าย
#lifeaswish
#หมอเทวดา
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
