“พระราชวังเครมลิน (The Kremlin) มรดกโลกแห่งประวัติศาสตร์รัสเซีย” ตอนที่ 11 (ตอนจบ)
บทสุดท้ายของสหภาพโซเวียตและการดำรงอยู่ของเครมลิน
สหภาพโซเวียตได้อยู่ฝ่ายเดียวกับสัมพันธมิตรตั้งแต่วันที่เยอรมนีบุกสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน ค.ศ.1941 (พ.ศ.2484)
แต่เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุด ความเครียดใหม่ก็ได้เกิดขึ้น เป็นความขัดแย้งระหว่างสหภาพโซเวียตและประเทศประชาธิปไตยตะวันตก
สหรัฐอเมริกาเกรงว่าสหภาพโซเวียตจะยึดครองประเทศอื่นๆในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมถึงแอฟริกา และสหรัฐก็ไม่ต้องการให้เป็นอย่างนั้น
ยุคนี้เป็นยุคแห่ง “สงครามเย็น” ซึ่งเริ่มต้นตั้งแต่ค.ศ.1947-1991 (พ.ศ.2490-2534)
สงครามในยุคนี้ไม่ได้มีการต่อสู้กัน แต่กลิ่นไอสงคราม ความขัดแย้งระอุไปทั่ว ทั้งสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตได้แอบสืบเรื่องราวของกันและกัน
สหภาพโซเวียตได้ตั้งองค์กรสืบราชการลับชื่อว่า “เคจีบี (KGB)” ในค.ศ.1954 (พ.ศ.2497) ซึ่งเหล่าเคจีบีจะคอยสืบเรื่องราวของประเทศต่างๆ รวมถึงประชาชนในประเทศตนเอง
ในระหว่างสงครามเย็นนี้เอง ทั้งสหภาพโซเวียตและสหรัฐอเมริกาต่างแข่งกันสะสมนิวเคลียร์ แข่งขันกันสะสมอาวุธเพื่อข่มอีกฝ่าย โดยมีความกลัวที่ว่าต่างฝ่ายจะปล่อยระเบิดนิวเคลียร์ใส่อีกฝ่ายเหมือนในคราวระเบิดที่ญี่ปุ่น
สตาลินเสียชีวิตในค.ศ.1953 (พ.ศ.2496) “นีกีตา ครุชชอฟ (Nikita Khrushchev)” ขึ้นเป็นผู้นำสหภาพโซเวียตแทน
“นีกีตา ครุชชอฟ (Nikita Khrushchev)”
ครุชชอฟได้ประนามสิ่งที่สตาลินเคยทำ ทำให้การปกครองประเทศเป็นไปอย่างผ่อนปรนมากขึ้น ในยุคของสตาลิน สหภาพโซเวียตได้ปิดประเทศ แต่ตอนนี้มีการเปิดรับโลกภายนอกมากขึ้น
แต่สหภาพโซเวียตก็ยังคงเป็นประเทศที่ยากลำบากอยู่ดี ไม่มีการเลือกตั้งอย่างเสรี ผู้คนไม่สามารถแสดงความคิดเห็นได้ ผู้คนยังคงอดอยาก
ในขณะที่ประเทศได้ทุ่มงบประมาณในเรื่องอาวุธ แต่แผนการพัฒนาเศรษฐกิจรวมถึงปากท้องของประชาชนยังคงอดอยากและไม่ได้รับการใส่ใจจากรัฐบาล
ต่อมา ภายหลังจากครุชชอฟหมดอำนาจ ได้มีการเปลี่ยนแปลงรัฐบาลเรื่อยมาจนถึงยุคของ “มีคาอิล กอร์บาชอฟ (Mikhail Gorbachev)” ในค.ศ.1985 (พ.ศ.2528)
“มีคาอิล กอร์บาชอฟ (Mikhail Gorbachev)”
กอร์บาชอฟได้ดำเนินนโยบาย “กลัสนอสต์ (Glasnost)” ซึ่งเปิดโอกาสให้ผู้คนสามารถเข้าถึงการเมืองได้มากขึ้น วิจารณ์รัฐบาล รวมถึงสื่อมวลชนก็มีอิสระมากขึ้น
พรรคคอมมิวนิสต์เริ่มเสื่อมอำนาจ การเลือกตั้งก็มีความยุติธรรมและโปร่งใส
แต่สุดท้าย นโยบายกลัสนอสต์ก็ได้นำจุดสิ้นสุดมาสู่กอร์บาชอฟ ในเมื่อผู้คนเริ่มมีสิทธิมีเสียงมากขึ้น ตั้งแต่ค.ศ.1989 (พ.ศ.2532) คอมมิวนิสต์เริ่มจะล่มสลายในประเทศต่างๆ แต่ละประเทศเริ่มเกิดการปฏิวัติ
วันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ.1991 (พ.ศ.2534) กอร์บาชอฟได้ออกแถลงผ่านโทรทัศน์ ประกาศลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดี สหภาพโซเวียตล่มสลายแล้ว
ธงรัสเซียโบกสะบัดอยู่เหนือเครมลิน รัสเซียยุคใหม่ควรจะต้องเป็นประชาธิปไตย แต่ปัญหาคือจะเป็นไปได้จริงไหม
ค.ศ.2000 (พ.ศ.2543) “วลาดีมีร์ ปูติน (Vladimir Putin)” ขึ้นเป็นประธานาธิบดีรัสเซีย เขาเกิดในปีค.ศ.1952 (พ.ศ.2495)
“วลาดีมีร์ ปูติน (Vladimir Putin)”
เขาเป็นอดีตสายลับเคจีบีที่ไต่เต้าขึ้นมาเป็นประธานาธิบดี
ภายใต้รัฐบาลปูติน รัฐบาลสามารถควบคุมทุกอย่างโดยไม่ต้องสนใจกฎหมายหรือรัฐธรรมนูญ สื่อต่างๆ ถูกควบคุมโดยรัฐบาล การเลือกตั้งก็ไม่ได้เป็นไปอย่างยุติธรรมหรือเสรี
ประเทศประชาธิปไตยตะวันตกต่างกล่าวหานโยบายของปูติน
ค.ศ.2014 (พ.ศ.2557) ปูตินได้รุกรานคาบสมุทรไครเมีย และรัสเซียยังได้ใช้อินเตอร์เน็ตรวมถึงส่งสายลับไปปั่นป่วนการออกเสียงเลือกตั้งในประเทศอื่นๆ รวมถึงการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐในค.ศ.2016 (พ.ศ.2559)
ปูตินชนะการเลือกตั้งในเดือนมีนาคม ค.ศ.2018 (พ.ศ.2561) อีกครั้ง แต่การเลือกตั้งนี้ก็ไม่ได้โปร่งใสนัก ไม่มีใครรู้ว่าปูตินจะครองอำนาจอีกนานเท่าไร
แต่ไม่ว่ารัสเซียจะมีประชาธิปไตยจริงๆ หรือไม่ พระราชวังเครมลินก็ยังคงอยู่รอดมาได้
พระราชวังเครมลินได้ผ่านร้อนหนาวมากว่า 700 ปี จนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมโดยองค์กรยูเนสโก
ภายในสถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์และความลับอย่างยาวนาน ทั้งเหตุการณ์ต่างๆ ทั้งการเมือง การหักหลัง ฆาตกรรม
แต่จะอย่างไรก็ตาม เครมลินก็อยู่รอดมาจนถึงทุกวันนี้
จบลงแล้วสำหรับซีรีย์ชุดนี้ ซีรีย์เรื่องต่อไป “โจนออฟอาร์ก วีรสตรีผู้กอบกู้ฝรั่งเศส (Joan of Arc)” ฝากติดตามด้วยนะครับ
- 22
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
