ใครบอกคุณเหรอ ?
ว่า "คุณไม่มีต้นทุน"
เมื่อคืน น่าได้ไปเป็น Guests แชร์ประสบการณ์เพื่ิอเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆ ในกลุ่ม เกี่ยวกับการสร้างกำลังใจให้ตัวเอง
แลกเปลี่ยน ถาม ตอบ อัพเดทชีวิตล่าสุดกับสมาชิกในกลุ่ม หนึ่งในนั้นคือพี่นวล
ย้อนไปเมื่อช่วงเดือนมกราคม ต้นปีที่ผ่านมา
(สัปดาห์ที่เท่าไหร่ น่าก็จำไม่ค่อยได้😄😄)
ตอนที่น่า ได้มีโอกาสขึ้นเป็นGuests
พูดถึงเรื่อง "หาเงินจากไหนได้บ้าง?"
ในตอนนั้น ระหว่างที่พูดคุยกับGuests คนอื่นอยู่ได้มีการให้ถาม คำถามหรือเล่าปัญหาภายในกลุ่ม
พี่นวล ถามมาว่า "น้องซาน่า ปัจจุบันทำงานอะไรคะ"
น่าตอบไปด้วยเสียงที่ภูมิใจว่า" เป็นแม่ค้าขายปอเปี๊ยะค่ะ"
พี่นวล บอกมาอีกว่า" ดีจัง พี่เองก็อยากออกมาทำงานของตัวเองบ้าง แต่พี่ไม่มีทุนเลย"
น่าถามพี่เขาว่า "ขอโทษนะคะพี่บอกน่าได้มั้ยคะว่าพี่ทำงานอะไร"
พี่นวลตอบมาว่า "พี่เป็นพนักงานฝ่ายบุคคลที่ห้างค่ะ"
น่าเลยให้พี่นวลเล่าชีวิตประจำวันที่ทำงาน/ที่บ้าน/รายได้(เอาเท่าที่เล่าได้นะค่ะ)
สรุปได้ว่า..
พี่นวลทำงานตั้งแต่8โมงเช้า เลิกงาน6โมงเย็น
ฐานเงินเดือนพี่นวลปัจจุบัน 13,600 บาท
หักค่าใช้จ่ายภายในครอบครัว/ค่าใช้จ่ายส่วนตัว แต่ละเดือนชักหน้าไม่ถึงหลัง ทั้งทีี่สามีก็ช่วยหาเงินมาแบ่งภาระในส่วนของค่าห้องเช่า ค่ารถยนต์ ค่าเลี้ยงดูลูก
ปัญหาของพี่นวลคือ
พี่นวลอยากมีรายได้เพิ่มแต่ไม่รู้จะทำอะไร
ด้วยเวลาของงานประจำ/และเวลาที่จำกัด
พี่นวลชอบทำอาหาร และเช่าห้องพักอยู่กับครอบครัว 3คนพ่อแม่ลูก ลูกพี่นวลอายุ2ขวบ
จ้างเนอสเซอรี่เลี้ยงเด็กไกล้ที่ทำงานสามี
เดือนละ6,000บาทตั้งแต่07.00-19.00น.
เลิกงานสามีพี่นวลจะเป็นคนไปรับ
ส่วนพี่นวลนั้นนั่งแทกซี่กลับบ้านเอง
พี่นวลไม่ได้บอกรายได้ของสามีบอกแต่ว่ารวมกัน2คนแค่เดือนชนเดือนเท่านั้น บางเดือนก็ติดลบ
เงินเก็บไม่มีเลย
พี่นวลเริ่มเครียดเพราะไม่กีีปี ข้างหน้าลูกต้องเข้าเรียน ไหนจะค่าเช่าห้อง ค่าผ่อนรถ
เออ..มันก็น่าเครียดเนอะ😔
ในตอนนั้น น่านึกภาพออกนะเวลามานั่งเครียดเรื่องนี้ทีไร ปวดหัวทุกที😫😫
น่าถามพี่นวลว่า..
"พี่เคยสังเกตุหรือเปล่าว่าแถวที่พักคนส่วนใหญ่เค้าไปหาข้าวรับประทานกันที่ไหน
แถวนั้นมีร้านขายข้าวหรือเปล่า?"
พี่นวลตอบว่าโดยทั่วไปก็เซเว่นแล้วก็ร้านบะหมี่ที่ข้างเซเว่นไกล้ที่พักนั่นแระ
อัยย๊ะ !!!! เข้าทาง...(ขออุทานในใจแบบฉบับสาวใต้นะคะ😁)
หลายๆคนคงเดาทางน่าอยู่ใช่มั๊ยคะ ว่าน่าจะแนะนำอะไรให้พี่เค้า..
เพื่อนๆในกลุ่มวันนั้นก็เหมือนจะเดาว่าน่าจะให้พี่แกทำอะไร?
อย่าเพิ่งเดา!!!!!
น่าถามพี่นวลต่อว่า" พี่นวลเคยมีความฝันหรืิอสิ่งที่พี่อยากจะทำมั๊ยคะ หรือสิ่งที่ถ้าพี่พร้อมจะทำตอนนี้เลยหากพี่มีเงิน.."
พี่นวลตอบทันทีโดยไม่หยุดคิด "พี่อยากเปิดร้านขายอาหารค่ะพี่ชอบทำกับข้าว พี่ไม่เคยเหนื่อยเลยเวลาพี่เข้าครัวแล้วทำอาหารให้คนอื่นทาน" น่าแอบรู้สึกถึงเสียงที่มีความสุขตอนที่พี่นวลพูด
และทุกคนในกลุ่มวันนั้นก็ลุ้นตามกันหลายคน
บอกตรงๆตอนนั้น อยากเห็นสีหน้าพี่นวลมาก
ฟังจบน่าก็บอกพี่นวลไปแบบไม่ต้องคิดเหมือนกัน
ทำเลยดิพี่..ทำเลย!!
ทุกคนในกลุ่มนั้นเงียบกริบ
ไม่มีแม้แต่แชท แสดงความคิดเห็นใดๆ!!
อ้าว...เงียบกันทำไมอะ(น่าสงสัยอยู่ในใจคนเดียว😄)
เสียงพี่นวล บอกทำลายบรรยากาศ สตั๊นท์หมู่ขึ้นมาว่า
พี่ไม่มี "ทุนจะเปิดร้านอาหารหรอกค่ะน้องน่า"
น่าเลยถามพี่แกว่า " พี่ทำอาหารเก่งใช่มั๊ย อร่อยด้วยรึป่าว"
พี่นวลบอกว่า หลายๆคนชมบ่อยๆว่าอร่อย
น่าเลยบอกพี่นวลไปว่า "นั่นไงทุนของพี่"
พี่นวลและคนอื่นกำลังตั้งใจฟัง น่าเลยแนะนำพี่นวลว่า พี่นวลลอง ทำ"อาหารปิ่นโต"
ส่งอาหารคนในตึกพี่สิ
ลองโพสต์รับออเดอร์ดู หรือไปประชาสัมพันธ์ไว้ที่เคาเตอร์ข้างล่างก็ได้ พี่ไม่จำเป็นต้องไปเช่าที่ข้างล่างแมนชั่น พี่ใช้เวลาส่วนตัวที่มีอันน้อยนิดของพี่ลองทำดู ทุนก็ไม่เยอะ ทำเมนูง่ายๆ
เบสิกๆแต่ฮิตติดปาก เช่น ปลาทูทอด ผักลวก น้ำพริกกะปิ หมูทอดกะเทียม อะไรงี้
ลองดูไหมพี่เริ่มที่เมนูง่ายๆเลย
หมูทอดกะเทียม ไข่เจียว ง่ายๆ
สายคลีนยิ่งดี ผักสด อกไก่ ไข่ต้ม ฟักทองนึ่ง พวกเนี๊ยะ ทำง่าย ทุนน้อย อยากให้เอาไปคิดดูนะคะพี่
จุดได้เปรียบของอาหารปิ่นโต(ที่น่าวิเคราะห์แบบง่ายๆในตอนนั้น)คือ ..
🍱คนเราชอบความสะดวกและเบื่อง่าย
🍱อาหารปิ่นโต สะดวกกับผู้คนในแมนชั่นที่ไม่อยากออกไปหาอาหารนอกสถานที่
🍱อาหารปิ่นโตเปลี่ยนเมนูได้ทุกวัน ไม่มีเบื่อ
หลังจากวันนั้น...จนวันนี้ พี่นวล ยังคงส่งอาหารปิ่นโตอยู่ ทั้งในที่ทำงานและภายในแมนชั่นนั้น
พี่นวลสนุกและเพลิดเพลินกับการคิดเมนูอาหารทุกวัน มีความสุขกับเวลาอันน้อยนิดแต่มีค่าของพี่นวลมาก
สลัดอกไก่พริกไทย
พี่นวลมีแผนจะออกมาเลี้ยงลูกอยู่บ้านสิ้นปีนี้
เพื่อลดค่าเนอสเซอรี่ของลูก เพราะรายได้ตอนนี้เทียบเท่าเงินเดือนอาจจะไม่ได้เยอะกว่า แต่อย่างน้อยก็ได้เลี้ยงลูกเอง ประหยัดค่าเลี้ยงไปได้ตั้งอีก6,000บาท
ขอบคุณพี่นวลที่เก็บเอาความคิดง่ายๆ โง่ๆไปลองทำดู อย่างน้อยๆ...ได้ลองก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย!
โฮลวีทหน้าสลัดอกไก่ แคลลอรีเบาๆ
ต้นทุน ของคนเราคือ การมีชีวิตอยู่ มันไม่ใช่ 0
แต่มันคือ ค่าของคนเรา ที่พร้อมจะอัพราคาเพื่อเพิ่มมูลค่าอยู่ทุกวินาที
อยู่ที่ว่าเราจะเอามาต่อยอดอะไรกับการใช้ชีวิตมากกว่า
ขอบคุณสำหรับการติดตาม
ฝากเพจด้วยนะคะ😘
ชีวิตคิดให้ง่ายๆเข้าไว้
-Zarina-
- 10
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
