โพสต์

เมื่อคนที่เรารักป่วยใจ ช่วยยังไงดี
เพจวันนี้สีชมพู ขอเสนอเรื่องสั้นๆ
หายไปงานแต่งเพื่อนที่ศรีลังกามาหลายวัน เดี๋ยวคืนนี้และภายในสองวัน จะพยายามไล่ตอบและไปทักทายเพื่อนๆพี่ๆน้องๆนะคะ
ช่วงนี้เพื่อนๆของพิ้งหลายคนกำลังเรียนต่อ ป.เอก กันอยู่ค่ะ และน่าเศร้าที่การเรียน ป.เอก ของหลายๆคน มันช่างเป็นสาเหตุหลักของการเป็นโรคซึมเศร้า ซึ่งเกิดจากสาเหตุย่อยมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ความโดดเดี่ยว อาจารย์ไม่ช่วยไม่บอกอะไรเลย ทำงานซ้ำไปซ้ำมาวนไปหลายเดือนโดนมองไม่เห็นแสงสว่าง และอีกมากมาย ในฐานะคนที่ดูอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ เราจะช่วยอะไรพวกเขาที่กำลังเข้าสู่ปัญหาซึมเศร้าได้บ้าง
1. ให้โอกาสการมีส่วนร่วม
ไม่ว่าจะไปเที่ยว ไปดูหนัง ไปกินข้าว ไปปาร์ตี้ ก็ให้ชวนพวกนางด้วย พวกนางจะได้รู้สึกว่ามีคำนึกถึงและอยากเจอ หรือถ้านางไม่ได้มา จะบอกว่า vdo call ให้พวกนางรู้สึกมีส่วนร่วมก็ได้นะ
2. ถามไถ่กันให้บ่อยขึ้น
แค่คำถามง่ายๆ ทำอะไรอยู่ วันนี้อากาศที่นั่นเป็นยังไงบ้าง กินข้าวรึยัง บางทีคำถามง่ายๆที่โผล่มาเวลาเศร้า ก็ทำให้เรายิ้มได้ จริงมั้ย อิอิ บางทีพวกนางน่ะแอบดูเราอยู่ในโซเชียล เห็นเราไม่ทักแต่โพสสเตตัส พวกนางก็เสียใจได้ง่ายๆเลย
3. ฟัง และ ตั้งคำถาม
สมัยนี้คนเราชอบพูดมากกว่าฟัง แต่คนที่ต้องการการรับฟังมากกว่าใคร ก็พวกหล่อนที่เป็นโรคซึมเศร้านั่นแหละ การฟังและทำให้พวกนางรู้สึกว่าฟังมากกว่าเดิมก็คือการทวนสิ่งที่พวกนางเล่า และถามเพิ่มเติม แค่นี้ก็ช่วยพวกนางได้แล้ว
4. ไปเยี่ยมพวกนางที่บ้าน
นัดมาเจอกันมันจะพิเศษและอบอุ่นสู้ไปหาถึงบ้านพวกนาง จิบโกโก้ร้อนเม้ามอยกันบนเตียงได้ยังไง แต่สำหรับคนที่อยู่ไกล ก็นะ บางทีพวกนางก็งอแงให้บินไปหา หล่อน ชั้นหยุดงานได้แค่ปีละไม่กี่วัน
5. บอกพวกนางบ่อยๆว่าพวกนางเริ่ดยังไง
อันนี้รู้สึกยากสำหรับตัวเองที่สุดเลยค่ะ แต่เพราะเรารักพวกหล่อน เราก็เลยพยายามขุดหามาให้ได้ไง เช่น ที่ตอนนั้น
6. ถามไถ่เรื่องสุขภาพ
เรื่องนี้ถามง่าย แต่ประเด็นคืออยากให้เขาดูแลตัวเอง ไม่ซึมเศร้าแล้วทำร้ายตัวเอง คอยบอกให้กินนู่นนี่ และออกกำลังกาย ปั้นหุ่นกัน บอกไปทำไม่ทำก็ไม่รู้สิ แต่ก็คอยให้กำลังใจมันก็ดีกว่าไม่ทำเลย และถ้าเขาไม่ไหว จิตแพทย์คงจะช่วยได้มากและดีที่สุด แต่อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับตัวผู้ป่วยเองที่สุด
ใครที่มีตรงไหนเสริม จะดีมากเลยค่ะ และถึงไม่ป่วย และไม่ลืมทำ6อย่างนี้ด้วย ก็จะน่ารักมากๆค่ะ
ข้อ 7 แถมให้ มาเล่นbd ค่ะ อยู่ในนี้แฮปปี้ร่าเริงทุกวัน
ความคิดเห็น

Positive Thoughts (MomNoiขอร้อง-เล่า)

วันนี้สีชมพู ก็อกๆ
25 พ.ย. 2019 เวลา 08:44
1

วันนี้สีชมพู

5555 หันซ้ายหันขวา
25 พ.ย. 2019 เวลา 14:26
1

มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เข้าใจยาก

พี่พิ้ง หายอีกแย้ว คิดถึงงงงง
18 พ.ย. 2019 เวลา 17:31
1

วันนี้สีชมพู

ครั้งนี้เป็นไข้เลือดออกค่ะ อาทิตย์แรกตอนนั้นเป็นไข้หวัดใหญ่ค่ะ มันอะไรกัน 5555 กอดดด
25 พ.ย. 2019 เวลา 09:49

I'm happy.

คนเป็นซึมเศร้าจริง ๆ ต้องกินยาสม่ำเสมออ่ะ แล้วจะปกติเอง ถ้าไม่ได้กินยา จะพูดคุย ชวนทำกิจกรรม นั่งสมาธิ ล้วนเปล่าประโยชน์ แม่เราเคยเป็น หลังจากกินยาเค้าบอกว่าก่อนหน้านั้นรับรู้หมดแต่ห้ามตัวเองไม่ให้คิดอยากตายไม่ได้ เป็นกำลังใจให้เพื่อนพิงค์นะ เพื่อนพิงค์โชคดีที่มีเพื่อนน่ารัก 🤗
17 พ.ย. 2019 เวลา 07:11
1

วันนี้สีชมพู

น่ากลัวจังเลยค่ะ คนเป็นเยอะมากรอบตัวและน่าห่วงจริงๆ
25 พ.ย. 2019 เวลา 09:48