18 ธ.ค. 2019 เวลา 14:21 • วิทยาศาสตร์ & เทคโนโลยี
Zeno paradox เมื่อตรรกะชี้ว่า
การเคลื่อนไหวทั้งปวงอาจเป็นมายา
อนันต์ (infinity) คือ สภาวะแห่งความไร้ที่สิ้นสุด หรือ ไร้ขอบเขต มันเป็นแนวคิดที่มนุษย์เราพิศวงและหลงใหลมันมานานแล้ว จึงไม่น่าแปลกใจที่มันปรากฏขึ้นในบทเพลง กวี ศาสนา และ คณิตศาสตร์
ในยุคกรีกโบราณ นักคิดชื่อ ซีโน แห่ง เมืองอีเลีย (Zeno of Elea) ผู้มีชีวิตอยู่ในช่วง 490-430 ปีก่อนคริตกาล ได้คำถามเกี่ยวกับความเป็นอนันต์ไว้อย่างคมคาย
สมมติว่า เต่าตัวหนึ่ง ยืนห่างนักวิ่งลมกรดคนหนึ่ง ออกไป 10 เมตร
หากนักวิ่งคนนั้น ต้องการจะวิ่งแซงเต่าที่คลานไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า เขาจะวิ่งแซงเต่าที่ตำแหน่งใด?
- ก่อนที่นักวิ่งจะแซงเต่าได้ เขาต้องวิ่งไปยังตำแหน่งที่เต่ายืนในตอนนี้ก่อน
- เราจะพบว่าเมื่อนักวิ่ง เคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้ 10 เมตร ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เต่ายืนอยู่ในตอนแรก ขณะนั้นเต่าจะคลานห่างออกไป ทำให้มันยังอยู่ด้านหน้านักวิ่งอยู่
- และเมื่อนักวิ่ง เคลื่อนไหวไปอยู่ในตำแหน่งใหม่ของเต่า เต่าก็จะขยับหนีห่างออกไปเล็กน้อย
- เมื่อคิดเช่นนี้ไปเรื่อยๆจะพบว่า นักวิ่งจะเข้าใกล้เต่ามากขึ้นเรื่อยๆ แต่ไม่สามารถวิ่งทันเต่าที่แสนจะเชื่องช้าได้เลย
เพราะเมื่อเขาวิ่งไปข้างหน้าแม้เพียงเล็กน้อย เต่าก็จะขยับหนีไปข้างหน้าตลอด (แม้จะด้วยระยะทางแม้เพียงเล็กน้อยกว่านักวิ่งก็ตาม)
3
นี่คือ ตรรกะของซีโน ซึ่งเรารู้ดีว่ามันขัดแย้งกับความเป็นจริงที่นักวิ่งย่อมวิ่งทันเต่าและสามารถวิ่งแซงเต่าได้อย่างแน่นอน แต่คำถามคือ ลำดับวิธีคิดของซีโนผิดตรงไหน?
หลายคนอาจให้คำตอบว่า
นักวิ่งนั้นก้าวไปข้างหน้าด้วยระยะก้าวที่ใหญ่มาก ไม่ได้ก้าวออกไปทีละนิดเหมือนที่ซีโนให้เหตุผล ดังนั้นเขาย่อมแซงเต่าได้โดยไม่มีอะไรน่าแปลกใจ
ทว่าเมื่อคิดให้ดีจะพบว่าระยะทางใหญ่ๆนั้น ย่อมเกิดจากระยะทางเล็กๆมารวมกัน
ตรรกะของซีโนแสดงให้เห็นว่าระยะทางเล็กๆที่เขาจะวิ่งทันเต่านั้นไม่มีวันเกิดขึ้นและเกิดปัญหา แล้วเราจะข้ามไปยังข้อสรุปว่าการก้าวอันใหญ่โตนั้นเกิดขึ้นโดยไม่มีปัญหาได้อย่างไร
คำถามนี้มีความลึกซึ้งมากกว่าเรื่องของคณิตศาสตร์และปรัชญาเพราะมันนำไปสู่การตั้งคำถามว่า ที่ว่าง(space)และเวลา นั้นมีหน่วยย่อยที่สุดหรือไม่
นอกจากนี้ หากนึกให้ดีจะพบว่าระยะทางที่นักวิ่งเคลื่อนที่ไปนั้น เกิดจากการรวมกันของระยะเล็กๆนับอนันต์ครั้ง
เหตุใดกระบวนการที่มีจำนวนครั้งนับอนันต์จึงเกิดขึ้นภายในช่วงเวลาอันจำกัดได้
อีกหนึ่งปริศนาที่น่าสนใจของ ซีโน คือ ปริศนาของลูกธนู
หากเรายิงธนูให้ไปปักบนเป้า เราจะสังเกตเห็นว่าลูกธนูเคลื่อนที่จากคันธนูไปยังเป้าที่เล็งไว้
หากพิจารณาที่เวลาหนึ่ง (instant time) ลูกธนูย่อมลอยอยู่กลางอากาศที่ตำแหน่งหนึ่ง (เราอาจจินตนาการถึงการถ่ายวีดีโอลูกธนู ซึ่งเมื่อเรากดปุ่ม pause เราย่อมเห็นลูกธนูลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ)
หากที่เวลาหนึ่งๆ ลูกธนูที่กำลังเคลื่อนไหว ย่อมปรากฏนิ่งอยู่กลางอากาศ ไม่ต่างจากลูกธนูที่หยุดนิ่งจริงๆ
คำถามคือ ลูกธนูที่เคลื่อนไหว กับไม่เคลื่อนไหวแตกต่างกันอย่างไร ในเมื่อที่เวลาหนึ่งๆมันไม่ต่างกันเลย!
ปัญหาเหล่านี้ท้าทายสมองนักคิดทุกยุคสมัยมาจนถึงทุกวันนี้
ซึ่งอาจกล่าวได้ว่ามันยังไม่ได้มีคำตอบที่เด็ดขาดลงไปเพียงแบบเดียวเพราะ นักคิดตั้งแต่อาริสโตเติล อาร์คิมิดีส Bertrand Russell รวมทั้ง Hermann Weyl ล้วนมีคำอธิบายที่แตกต่างกันออกไป และจนถึงวันนี้ก็ยังมีงานวิจัยที่พยายามอธิบายปัญหาของซีโนอยู่!
นักคณิตศาสตร์บางคนมองว่าการคำนวณความเร็ว
ในทฤษฎีฟิสิกส์ทุกวันนี้ อาจเป็นเหมือนการเอาปัญหาอันลึกซึ้งเรื่องที่ว่างและเวลา ฝังกลบไปก่อนเพื่อให้เราสามารถสร้างทฤษฎีฟิสิกส์เกี่ยวกับการเคลื่อนที่ต่างๆขึ้นมาได้
แต่ปัจจุบัน นักฟิสิกส์เริ่มกลับมาขบคิดปัญหาเหล่านี้อย่างจริงจังเพราะปัญหาใหญ่ๆทางฟิสิกส์หลายข้ออาจเกิดจากความไม่เข้าใจเรื่องที่ว่างเวลา และความเป็นอนันต์ก็เป็นได้
อย่างไรก็ตาม
จะเห็นได้ว่าปัญหาของซีโน ทำให้นักคณิตศาสตร์พยายามศึกษาหาผลรวมของจำนวนที่มากเป็นอนันต์จนนำมาซึ่งการพยายามจัดหมวดหมู่และศึกษาธรรมชาติของอนันต์อย่างเป็นระบบซึ่งผมจะเล่าให้ฟังครั้งหน้าๆๆครับ
1
โฆษณา