4 ธ.ค. 2019 เวลา 09:55
ย้อนอดีต
ช่วงที่วิ่งตลาดช่วงนึ่ง.ได้รู้จักกับคนจีน เขาขออาศัยรถไปด้วย(เขามาคนเดียว)เวลาเราไปขายของตลาดนัดเขาก็ขอติดรถไปด้วย โดยเขาช่วยค่าน้ำมัน+ค่าที่พักคือไปด้วยกันค่าใช้จ่าย÷2.
สินค้าของเขา.เป็นที่มัดผมผู้หญิง
สินค้าของเรา.เป็นเสื้อผู้ชาย
เรื่องเล่า.จากชายชาวจีน
เขาเล่าว่า.ฟังคำบอกเล่าจากเพื่อนว่าที่เมืองไทยหาเงินง่ายจึงชวนกันมาทั้งหมด4คน ครั้งแรกก็ไปด้วยกัน พอเริ่มชินกับประเทศไทยจึงแยกกันไปขาย การสร้างความเคยชินใช้เวลาทั้งหมด15วัน ตกลงกันว่าแยกกันไปคนละภาคของประเทศคือ.ภาคเหนือ,ภาคอีสาน,ภาคกลาง,ภาคใต้.เขาขอเลือกภาคอีสาน
การขาย
เขาจะขายตามตลาดสดเช้า+เย็น
ตลาดนัดเช้า+เย็น
แล้วแต่ว่าอำเภอที่ไปมีตลาดนัดหรือตลาดสด
ตลาดนัด
เขารู้ได้ยังไงว่ามีตลาดนัดที่ไหน.เขาลงตลาดนัดครั้งแรกเขาก็จะถามพ่อค้าที่อยู่ใกล้ๆว่า.ตลาดนัดครั้งต่อไปอยู่ที่ไหน ถ้าไม่มีตลาดนัด เขาก็จะถามว่าตลาดสดใหญ่ๆอยู่ที่ไหน เมื่อได้ข้อมูลเขาก็จะไปทันที
การเดินทางของคนจีน
1.ขึ้นรถประจำทาง
2.ขออาศัยรถคนที่จะไปที่เดียวกัน
รายได้
4-6เดือน.จะส่งเงินกลับเมืองจีนครั้งละ100,000-150,000
การหลับนอน
1.อาศัยนอนในตลาดนัดเช้า.จะมีพ่อค้าแม่ค้าต่างถิ่นมากางเต้นนอนตามตลาดนัดคือหามุมเงียบๆที่ไม่ไกลจากคนอื่นจนเกินไป โดยมีสิ่งจำเป็นที่ติดตัวมาเช่นผ้าหม่บางๆหนึ่งผืน+กย.15 ไว้ทากันยุง.
2.เวลาเข้าตลาดสด.ก็จะอาศัยนอนในตลาด.สิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับคนจีนคือ.ผ้าผืนบางๆไว้เช็ดตัวแทนการอาบน้ำ
*นี้คงเป็นวิธีโบราณที่คนจีนใช้สร้างตัวและยังคงใช้ได้จนถึงปัจจุบัน*
ความสงสัยส่วนตัว
1.เขาพูดไทยได้น้อยมาก
2.ทำไมเขากล้าสู้
3.ต่างบ้านต่างเมือง
4.ไม่รู้อะไรเลย.แต่เขาหาเงินได้
*เป็นที่มาของคำว่าสู้หน้าด้าน ด้าน*
*ถ้าผมไม่สู้ผมคง.อายเขาแย่เลย*
โฆษณา